ทั้งงานเงียบกริบ!
ประธานลีผลุงลุกขึ้นยืน ร่างแข็งทื่อ!
คุณหวังทรุดลงบนเก้าอี้ ใบหน้าซีดเผือด ทั้งตัวสั่นระริก!
"เขา..."
เว่ยเยียนหรานตัวสั่นเทา หัวน้อยๆ วิงเวียนมึนงง ว่างเปล่าไปหมด!
อู๋ไป่ซุ่นตกใจจนเอามือปิดตา ราวกับเจอผี!
นึกถึงท่าทีที่เขามีต่อเย่เป่ยเฉินเมื่อครู่ เขาก็รู้สึกกลัวจนขนหัวลุก!
"พ่อ นี่มันเกิดอะไรขึ้น?"
ฉินหรงอานมองฉินเจียงเฉิน ในดวงตาลึกเต็มไปด้วยความตกตะลึง!
"เด็กคนนี้!!! ไร้เทียมทาน!!!"
ฉินเจียงเฉินเหมือนลูกโป่งที่หมดลม ใบหน้าแก่ๆ สั่นเทาเล็กน้อย
"จบแล้ว... ฉันตายไม่ได้เด็ดขาด!" โทกุงาวะ มาซาโอะรู้ดี ว่าถ้าตัวเองไม่รีบหาทางรับมือ ยังไงก็ต้องตายแน่นอน
"นี่..."
เขาหลบอยู่หลังฝูงชน หยิบโทรศัพท์ออกมา กดโทรไปที่สถานทูตญี่ปุ่น: "ผมโทกุงาวะ มาซาโอะ ขอพบท่านทูต!"
"ท่านเจ้าสำนัก ชนะแล้ว?"
หมื่นหลิงเฟิงทั้งตัวสั่นสะเทือน ยืนนิ่งราวกับดาบคม
"ดูเหมือนว่าหลังจากลงเขามา พลังของน้องเล็กจะเพิ่มขึ้นไม่น้อยเลยนะ" หวังหรูยานสีหน้าพอใจ เตรียมจะไปปรนนิบัติท่านน้องเล็กเป็นการตอบแทนคืนนี้
...
ในขณะเดียวกัน
ที่คฤหาสน์หรูหราแห่งหนึ่งในเมืองหลง
"ท่านเจ้าค่ะ ข่าวล่าสุด เย่เป่ยเฉินเอาชนะถังชิงชางได้แล้ว!" คนรับใช้คนหนึ่งวิ่งพรวดพราดเข้ามา รายงานเสียงสั่น
"อะไรนะ?"
เย่หมิงหยวนสีหน้าเปลี่ยนไปมาก สูดลมหายใจเย็นเข้าลึก: "ถังชิงชาง? นักรบเทพชิงชาง — ถังชิงชาง?"