เย่เป่ยเฉินขมวดคิ้ว
เตรียมพร้อมต่อสู้ตลอดเวลา!
"ใครมาก่อเรื่องในนี้? ใจกล้าจริงๆ!" ชายวัยกลางคนในชุดสูทเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว บรรดานักยุทธ์เมื่อเห็นเขาแล้วต่างก็หยุดยั้งฝีเท้าอย่างเงียบๆ
ดูเหมือนคนที่มีอำนาจจะมาถึงแล้ว
"คุณอู๋ คนคนนี้แหละ!"
"โจวจงแค่พูดกับเขาไม่กี่ประโยค เขาก็ลงมือทำร้ายคน!"
"พฤติกรรมของคนคนนี้ ก็เหมือนอันธพาลชัดๆ!"
"แจ้งตำรวจจับเขาไป!"
ข้างกายฉินเซ่าหยาง ชายหนุ่มหลายคนตะโกนเสียงดัง
สีหน้าของฉินเซ่าหยางก็มืดมนจนน่ากลัว!
แต่เขาลึกซึ้งเกินไป จึงไม่ได้พูดอะไร
เว่ยเยียนหรานเห็นดังนั้นจึงรีบก้าวไปข้างหน้า กั้นอยู่ตรงหน้าเย่เป่ยเฉิน: "คุณอู๋ ทั้งหมดนี้เป็นความเข้าใจผิด!"
"คุณเว่ย?"
อู๋ไป่ซุ่นชะงัก: "นี่เป็นเพื่อนของคุณ?"
"ใช่ ฉันเป็นคนพาเขาเข้ามาในงาน" เว่ยเยียนหรานยอมรับ
อู๋ไป่ซุ่นขมวดคิ้ว แล้วพูดอย่างเคร่งขรึม: "คุณเว่ย คุณคงรู้ว่างานการกุศลวันนี้สำคัญแค่ไหน ใช่ไหม?"
"เรื่องวุ่นวายแบบนี้ ฉันไม่อยากให้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง!"
"ฉันให้เกียรติตระกูลเว่ยของคุณ!"
เมื่อตระกูลเว่ยอกหน้าทำให้เรื่องนี้ยุติลงเพียงแค่นี้
อู๋ไป่ซุ่นก็ไม่ใช่คนโง่ แค่โจวจงคนเดียว ไม่จำเป็นต้องสืบให้ลึก
"ขอบคุณมาก"
เว่ยเยียนหรานพยักหน้า แล้วหันไปถลึงตาใส่เย่เป่ยเฉิน: "อย่าก่อเรื่องอีกไม่งั้นคุณจะถูกไล่ออกไป"
เย่เป่ยเฉินยักไหล่: "เขาเป็นฝ่ายมาหาเรื่องฉันเอง"
"คุณ..."
เว่ยเยียนหรานพูดไม่ออก: "คุณอดทนหน่อยไม่ได้หรือไง?"
"ในพจนานุกรมของฉัน ไม่มีคำว่าอดทน"