จากนั้นขวดบนโต๊ะก็หมุนไปหยุดตรงหน้าเซี่ยซวี่ ท่ามกลางสายตาของทุกคน ปากขวดชี้มาที่เธอพอดิบพอดี
เซี่ยซวี่: ……
ใบหน้าสวยหวานและงดงามจับตาปรากฏแววพูดไม่ออกอยู่ครู่หนึ่ง ร่างเล็กจ้อยนั่งอยู่ตรงนั้น ดูนุ่มนิ่มราวกับลูกแมว พวกเขาต่างไม่กล้ามองนานนัก
“ซวี่ซวี่โชคดีจัง” อวี๋ฉีเยว่ทำลายความเงียบชั่วครู่
ซวี่ซวี่? เรียกสนิทสนมขนาดนั้นเลยเหรอ?
อวี๋ฉีเยว่ได้รับสายตาเย็นชาไม่น้อย ทั้งทางตรงและทางอ้อม
เซี่ยซวี่กลับไม่คิดว่าตัวเองโชคดี เธอเลือกตอบคำถามจริงในเกมจริงหรือกล้า
พอเป็นแบบนั้น คำถามที่พวกเขาอยากถามก็มีตั้งเยอะ แต่ชั่วขณะหนึ่งกลับเลือกไม่ถูกว่าจะถามอะไร สุดท้ายเฮ่อซีจึงเป็นคนถามว่า “เล่าเรื่องอาชีพของคุณก็แล้วกัน ผมจำได้ว่าเหมือนจะไม่มีข้อมูลในอินเทอร์เน็ตนะ”
น้ำเสียงที่เฮ่อซีใช้คุยกับเซี่ยซวี่ไม่ได้เย็นชาเหมือนปกติ กลับเรียกได้ว่าอ่อนโยนเสียด้วยซ้ำ