การขยับตัวของเขาพาคนอื่น ๆ หันมองตามไปด้วย—ทั้งที่เดิมทีสายตาของพวกเขาก็จับจ้องเซี่ยซวี่อยู่แล้ว ตอนนี้แค่มีข้ออ้างที่เปิดเผยได้มากกว่าเดิมเท่านั้น
เพราะฉีหลินหน้าด้านแทรกตัวเข้ามา ที่นั่งว่างจึงดูเหมือนจะไม่ค่อยพอ
เห็นได้จากระยะห่างระหว่างเขากับเซี่ยซวี่ที่ใกล้ชิดกันมาก
ไม่เพียงเท่านั้น ฉีหลินยังหาได้ยากที่จะแสดงมารยาทออกมา เขาฝืนยิ้มแล้วพูดกับอวี๋ลี่ว่า “พี่อวี๋ลี่ ขยับไปนั่งด้านข้างอีกหน่อยได้ไหมครับ เหมือนจะนั่งไม่พอแล้ว”
เซี่ยซวี่: ?
ที่นั่งไม่พอ เป็นเพราะแต่แรกไม่ได้เผื่อที่ไว้ให้คุณหรือเปล่า?
อวี๋ลี่เป็นคนคุยง่ายอยู่แล้ว ไม่มีเหตุผลอะไรให้เธอปฏิเสธ ก่อนเข้าร่วมรายการ เรื่องแบบนี้แทบเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับเธอ เพราะสิ่งที่เธอต้องการคือกระแส ส่วนภาพที่ติดขอบจอแบบนี้ไม่ได้ช่วยอะไรเธอสักนิด
แต่สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว เธอเริ่มปล่อยวางได้
เธอคิดว่าตัวเองจะจับมือกับเฮ่อซีสำเร็จไหม แล้วก็ขีดฆ่าคำตอบนั้นทิ้งในใจ ส่วนจะได้กระแสหรือเปล่านั้นยังไม่แน่นอน อาจจะได้บ้าง หรืออาจไม่ได้เลย
แต่ถ้าถามว่ามันมีความหมายไหม แน่นอนว่ามี
เธอมองเสี้ยวหน้าของเซี่ยซวี่ที่นั่งอยู่ตรงกลาง ราวกับถูกดวงดาวรายล้อม ความงามอันล้ำเลิศจนแทบพรากลมหายใจถาโถมเข้ามา
มองอยู่นานเข้าก็เริ่มเวียนหัว เธอจึงหลุบตาลง ปล่อยใจให้ว่างสักครู่
เซี่ยซวี่รู้สึกว่ามีคนกำลังมองเธอ จึงกวาดตามองทุกคนรอบด้านอย่างละเอียด ทว่ากลับจับไม่ได้ว่าเป็นใคร ทำเอาคนที่กำลังแอบมองใจคันยุบยิบไปหมด