อวี๋ทิงหยวนเพิ่งก้าวเข้าบ้านได้ข้างหนึ่ง อวี๋เสวี่ยเฟยที่แต่งหน้าอย่างสวยงามก็ฮัมเพลงเดินลงมาตรงหน้า
“จะออกไปข้างนอกเหรอ?” เขาวางกุญแจรถลงบนโต๊ะกลาง ก่อนเหลือบมองเธอ เห็นสีหน้าสดใสเปี่ยมสุขอย่างปิดไม่มิด
เป็นอย่างที่คิด ไม่ทันต้องถาม เธอก็พูดขึ้นเอง เห็นชัดว่าแค่อยากมีใครสักคนมาร่วมยินดีด้วย “จะออกไปเที่ยวหน่อย พี่ ยังจำสตรีมเมอร์ที่หนูเคยเล่าให้ฟังได้ไหม?”
อวี๋ทิงหยวนขานรับในลำคอ
เธอส่องกระจกตรงโถงทางเข้า พลางปรับแต่งอย่างพึงพอใจ ใบหน้าสดใสฉายแววลำพองใจ “ในที่สุดหนูก็ได้แอดเธอแล้ว! พี่ไม่รู้หรอกว่ามันยากแค่ไหน ถ้าพี่ได้ดูไลฟ์ พี่ก็ต้องอิจฉาหนูเหมือนกัน”
น้ำเย็นไหลผ่านลำคอที่แห้งผาก อวี๋ทิงหยวนไม่เห็นด้วยสักนิด
มีอะไรให้อิจฉากัน?
ภาพสตรีมเมอร์เจนจัดที่เชี่ยวชาญการหลอกลวงผุดขึ้นในหัวเขา ไม่อย่างนั้นจะทำให้น้องสาวหลงใหลได้ขนาดนี้ได้อย่างไร เขาถามอย่างสงสัย “เธอก็เคยนัดเจอสตรีมเมอร์หลายคนแล้วนี่ สุดท้ายก็ผิดหวังกลับมาทุกครั้ง คราวนี้ตกหลุมรักอีกแล้วเหรอ?”
อวี๋เสวี่ยเฟยได้ยินแล้วนึกถึงสตรีมเมอร์ผู้ชายสองสามคนที่เคยเจอก่อนหน้า ก็อดสั่นสะท้านด้วยความขยะแขยงไม่ได้ แต่พอนึกถึงเซี่ยซวี่ขึ้นมา อารมณ์ก็พลันสดใสราวกับต้องสายลมวสันต์ เธอพูดอย่างจริงจังว่า “พี่ คราวนี้ไม่เหมือนกัน เธอตรงสเปกหนูทุกอย่างเลย!”