ในโลกก่อน เซี่ยซวี่ไม่ได้เลือกใครสักคน แต่กิจการที่บ้านกลับรุ่งเรืองขึ้นเรื่อย ๆ เธอมีเงินมากมาย และยังมีความรักอีกมากมายเช่นกัน
หลังดูอันดับระบบใหม่จบ ศูนย์สามห้าเห็นว่าชื่อตัวเองยังคงอยู่อันดับหนึ่งอย่างมั่นคง น้ำเสียงจึงประจบประแจงสุดขีด
มันปรากฏพัดออกมาอย่างกระตือรือร้น แล้วโบกให้เซี่ยซวี่ «โฮสต์เก่งที่สุดเลย! ระบบน้อยขอคารวะ!»
เซี่ยซวี่ปล่อยให้มันพัดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะบอกให้หยุด «พอแล้ว ไม่ต้องพัดแล้ว»
«โฮสต์ไม่ต้องเกรงใจฉันหรอก» ศูนย์สามห้าโบกมืออย่างไม่ยึดติดในชื่อเสียงและผลประโยชน์ ซ่อนความดีความชอบไว้เบื้องหลัง
«ไม่ใช่หรอก แค่เริ่มหนาวแล้ว»
เซี่ยซวี่กระชับคอเสื้อ
ในพื้นที่มิตินี้มีอุณหภูมิคงที่อยู่แล้ว พอลมพัดมา เธอก็รู้สึกเย็นขึ้น
«...»
เวลาอับอาย คนเรามักอยากหาอะไรทำ ศูนย์สามห้าที่หลงตัวเองจนเกินเหตุจึงเปลี่ยนพัดให้กลายเป็นแท็บเล็ต แล้วฉายจอโปร่งแสงตรงหน้าเซี่ยซวี่
มาดูตารางคะแนนกันต่อดีกว่า
«ในโลกเหล่านี้ โลกของหญิงสาวที่หลุดเข้าไปในนิยายทำให้เราได้ 3,000 คะแนน ส่วนโลกอื่นได้โลกละ 2,000 คะแนน รวมกับโลกทดสอบอีกสองแห่ง ตอนนี้เรามีทั้งหมด 15,500 คะแนนแล้ว!»
หญิงสาวที่หลุดเข้าไปในนิยายงั้นเหรอ? เซี่ยซวี่นึกย้อนดู อ้อ โลกที่เธอได้เป็นจักรพรรดินีนั่นเอง
แต่คะแนนพวกนี้เอาไปทำอะไรได้บ้างนะ?
เธอถามออกไปแบบนั้น
«คะแนนเอาไว้ซื้อของในร้านค้าไง ขอแค่คะแนนพอก็ซื้อได้ทุกอย่าง» ศูนย์สามห้ากลอกตาไปมา แต่ปากกลับปิดสนิท «ส่วนเรื่องอื่น เดี๋ยวโฮสต์ก็รู้เอง»
ที่จริงศูนย์สามห้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเทพผู้สร้างถึงพูดกับมันแบบนั้น