เซี่ยซวี่ได้อยู่อย่างสงบเสียที ทันใดนั้นก็รู้สึกถึงสายตาร้อนแรงคู่หนึ่งที่จับจ้องมา จึงหันไปมองและเห็นเงาร่างคุ้นเคย
—ซางซวี่
ใบหน้าอ่อนเยาว์ของซางซวี่มีรอยยิ้มเหมือนเมื่อก่อน ดูไร้พิษภัยอย่างยิ่ง
แต่ก็เหมือนเมื่อก่อนอีกเช่นกัน เซี่ยซวี่ไม่ได้มองเขานานนัก ความสนใจถูกสิ่งอื่นดึงไปอย่างรวดเร็ว รอยยิ้มของซางซวี่เลือนหาย เขามาที่นี่นานแล้ว แต่เธอก็ยังเป็นที่ชื่นชอบของทุกคนเหมือนเดิม ราวกับไม่ว่าอย่างไรก็ไม่มีทางแทรกเข้าไปในโลกของเธอได้
ต้องทำอย่างไรเธอถึงจะมองเขาเพียงคนเดียวกันนะ?
เมื่อเทียบกันแล้ว หลินเจาเหยี่ยตรงไปตรงมากว่ามาก เขารู้ตั้งนานแล้วว่าเซี่ยซวี่จะมา พอเลิกเรียนก็รีบมาหาเธอ ใครก็ตามที่คิดจะเข้าใกล้เซี่ยซวี่ล้วนถูกเขาถลึงตาใส่จนถอยหนี
เซี่ยซวี่ใช้ชีวิตในโรงเรียนอนุบาลอย่างมีความสุข ตรงกันข้าม ฉินกวนหลานกลับกระสับกระส่ายราวกับกำลังมีอาการวิตกกังวลเมื่อต้องแยกจากเธอ
เขาดูนาฬิกาวันละแปดร้อยรอบ ในที่สุดก็มาถึงตอนบ่าย รถโรลส์-รอยซ์คันหรูจอดหน้าประตูโรงเรียนอนุบาลตรงเวลา ตอนมาส่งเธอ เขายังคิดเสียด้วยซ้ำว่าเธออาจกลัวสภาพแวดล้อมใหม่จนไม่ยอมเข้าไป เตรียมใจไว้แล้วว่าจะต้องปลอบ แต่ผลคือเธอเดินเข้าไปโดยไม่หันกลับมามองเลย
ทำเอาคำพูดที่เตรียมไว้เต็มท้องไม่มีโอกาสได้ใช้
ฉินกวนหลานเหลือบมองเวลาอีกครั้ง ใกล้แล้ว เขาลงจากรถ ร่างสูงใหญ่ยืนอยู่ข้างรถ ดวงตาเรียวยาวเผยความห่างเหินเย็นชาอยู่เล็กน้อย
ไม่ว่าจะเป็นรถหรือเจ้าของก็ล้วนสะดุดตา ผู้คนรอบข้างพากันหลีกทางให้เขา แต่ก็ยังมีสายตามากมายอดมองมาไม่ได้