“ไม่จำเป็น”
อวี๋ทิงหยวนปฏิเสธอย่างไม่หวั่นไหว “บนอินเทอร์เน็ตมีทั้งเรื่องจริงเรื่องปลอม พวกเขาชอบหลอกคนซื่อแถมยังมีเงินอย่างเธอ ฉันไม่สนใจสตรีมเมอร์หรอก”
“ฉันจะพักแล้ว เงียบหน่อย ไม่อย่างนั้นเธอรู้ใช่ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น”
อวี๋เสวี่ยเฟยตอบรับเสียงอือ แต่ไม่ได้ท้อแท้ พี่ชายของเธอก็เป็นแบบนี้ ในสายตาเขามีแต่งาน ไม่มีอย่างอื่นเลย
เธอจะกลับไปดูสตรีมเมอร์คนโปรดคนใหม่ต่อ!
ประตูปิดดังปัง อวี๋ทิงหยวนที่ยังไม่เดินไปไหนส่ายหน้า รีบร้อนอะไรขนาดนั้น? ไลฟ์สดมีอะไรน่าดูกัน?
เรื่องแบบเดียวกันนี้เกิดขึ้นในหลายแห่ง
—
เซี่ยซวี่สะดุดใจกับมุมมองที่เปลี่ยนไปกะทันหัน เธอนิ่งไปสองวินาที ก่อนทักทายอย่างมีมารยาทว่า “สวัสดีทุกคน?”
ไม่ว่าจะเป็นคนในช่องแชตหรือเว่ยเวยอันที่เธอมองเห็น ต่างก็เงียบงันไปอย่างประหลาด
เว่ยเวยอันขยับเข้าไปใกล้กล้องอย่างไม่อยากเชื่อ เธอมองออกว่าอีกฝ่ายไม่ได้เปิดฟิลเตอร์ ไม่ได้แต่งหน้า เดี๋ยวนะ มีคนหน้าตาแบบนี้อยู่จริง ๆ เหรอ?
เธอเหลือบมองไอดีของอีกฝ่าย “ซวี่ซวี่?”
ไอดีนั้นเจ้าของร่างเดิมพิมพ์ชื่อของตัวเองลงไปส่ง ๆ เซี่ยซวี่ตอบรับอือ ๆ สองครั้ง
เว่ยเวยอันรู้สึกเหมือนโลกหมุนคว้าง คนเราหน้าตาแบบนี้ได้จริง ๆ เหรอ? เธอมั่นใจว่าแค่มีหน้าตาแบบนี้ก็ไม่ต้องพยายามมาก ยังไงก็ต้องดังบนแพลตฟอร์มได้ ไม่สิ ไม่ต้องรออนาคต ตอนนี้ก็ดังได้แล้ว
ในช่องแชตของเธอมีคนพูดแล้ว
【เชี่ย! สวยจนฉันนึกว่านี่ก็เป็นเอฟเฟกต์เหมือนกัน ฉันจะย้ายไปฝั่งนั้นแล้ว】
【เว่ยเวย พวกเราพอแค่นี้เถอะ】
จำนวนผู้ชมของเธอลดฮวบ มีพี่ใหญ่คนหนึ่งให้ของขวัญเธอ แต่พอให้เสร็จก็จากไปอย่างเงียบเชียบ เว่ยเวยอันยิ้มขื่น ที่แท้ก็เป็นค่าบอกเลิกนี่เอง