แต่อวี๋เสวี่ยเฟยกลับนึกถึงความเป็นไปได้อีกอย่างขึ้นมาอย่างกะทันหัน เขาเรียกใครมากันแน่?
เซี่ยซวี่พยักหน้าเป็นเชิงว่าเข้าใจแล้ว
เรื่องจะกังวลหรือไม่ค่อยว่ากันทีหลัง เธอมองของขวัญที่ถูกส่งเข้ามาไม่ขาดสาย ตอนนั้นเองศูนย์สามห้าก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาถามเธอว่า “โฮสต์อยากรู้เรื่องพระเอกไหม?”
เซี่ยซวี่ “หืม?”
“เขายังล้างจานอยู่เลย ฮ่า ๆๆ! ยังไม่ได้ระบบมหาเศรษฐีด้วยซ้ำ ไม่มีใครต้องการเขาสักคน!” ศูนย์สามห้ากอดอกหัวเราะ ท่าทางเหมือนการ์กาเมล
“ระบบมหาเศรษฐี...” ถ้าเป็นของเธอล่ะก็...
เซี่ยซวี่จินตนาการต่ออยู่ครู่หนึ่ง
ศูนย์สามห้าหุบยิ้มฉับพลัน ก่อนหัวเราะหึ ๆ อย่างประชดประชัน “รู้งี้ว่าเธอชอบระบบตัวอื่น ฉันก็ไม่มาหรอก”
“...”
“ระบบง่อย ๆ ที่ไม่มีแม้แต่ปัญญาประดิษฐ์ จะมาเทียบกับระบบอย่างฉันที่มาจากอารยธรรมชั้นสูงได้ยังไง?!”
“จ้ะ ๆ เธอฉลาดที่สุด เก่งที่สุดเลย” เซี่ยซวี่ตอบส่ง ๆ
“แบบนี้ค่อยพูดรู้เรื่องหน่อย!”
ศูนย์สามห้าพอใจแล้ว จึงฮึดฮัดอย่างเย่อหยิ่งก่อนกลับไป ในใจหมายจะลับมีดเตรียมจัดการระบบตัวนั้น มันต้องคิดดูแล้วว่าจะกำจัดระบบนั่นยังไง
คุยกันไม่กี่ประโยค เวลาก็ใกล้หมดแล้ว แต่คนที่ฉวี่เหยียนเรียกมายังไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน