บ้านผีสิง
ที่นี่ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในบ้านผีสิงที่สร้างได้สมจริงและน่ากลัวที่สุดในประเทศ
เซี่ยซวี่ยืนอยู่หน้าบ้านผีสิง สายลมพัดเส้นผมปลิวไสว ดูเหมือนปกติดี แต่ความจริงเธอใจลอยไปพักใหญ่แล้ว
“เราต้องเข้าไปจริง ๆ เหรอ?” เธอพยายามต่อรองกับทีมงาน
โดนมองกันขนาดนี้แล้ว พวกเขาจะไม่ตอบตกลงได้เหรอ? แน่นอนว่าไม่ได้!
แต่ผู้กำกับหวังกำชับไว้เป็นพิเศษว่านี่คือเดตครั้งแรก พวกเขาจะทำให้แผนการดำเนินไปผิดจากเดิมไม่ได้
คำพูดจึงติดอยู่ที่ริมฝีปาก หลังจากผู้กำกับติดตามด่าผู้กำกับหวังในใจอยู่พักหนึ่ง เขาก็เปลี่ยนท่าที พูดอย่างจริงจังว่า “ที่จริงพวกเราเข้าไปกันหมดแล้ว ข้างในไม่น่ากลัวเลย มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นของปลอม พวกคุณไม่ต้องกลัว”
จริงหรือเปล่าเนี่ย?
“อ๊ากกกก!”
สิ้นเสียงพูด คนกลุ่มหนึ่งก็ร้องลั่น วิ่งหนีกันกระเซอะกระเซิงออกมาจากข้างใน
เหมือนโดนตบหน้าฉาดใหญ่
เซี่ยซวี่: “……”
ผู้กำกับติดตาม: “……”
เขาหันไปสั่งคนข้าง ๆ ว่า “ไปดูซิว่าใครกำลังร้องโวยวาย แล้วจัดการให้เรียบร้อย”
“หา? แบบนั้นไม่ดีมั้ง?”
“งั้นก็ไล่พวกเขาไป!” เขาถีบอีกฝ่ายออกไป “รีบไป!”
【ฮัลโหล? นี่เรายังเป็นรายการหาคู่อยู่ไหม?】
【ผู้กำกับติดตามเมื่อก่อนก็เป็นคนใหญ่คนโตเหมือนกันสินะ (จุดบุหรี่) ผู้กำกับที่ไม่อยากเป็นเจ้าพ่อก็ไม่ใช่ผู้กำกับที่ดี】
【ไม่นึกว่าจะเป็นบ้านผีสิงนี้ ปีก่อนฉันไปมาครั้งหนึ่ง ก็ไม่ได้มีอะไรนี่นา เข้าไปปุ๊บฉันก็หลับเลย ถ้าไม่มีคนบีบจุดเหนือริมฝีปาก ฉันคงได้นอนต่ออีกหน่อย】