กลับมาถึงหมู่บ้านแปะก๊วย ที่นี่ยังคงมีผู้คนพลุกพล่านเช่นเดิม
หลังจากจางเจ๋ออวี่กลับมา เขาก็ไปที่ร้านขายเนื้อก่อน แล้วขายเนื้อไก่ไปสองชิ้น
ราคาเนื้อขึ้นอยู่กับคุณภาพ เนื้อคุณภาพ 1 มีราคา 10 เหรียญทองแดง ส่วนเนื้อคุณภาพ 10 ย่อมมีราคา 100 เหรียญทองแดง
เฉพาะเนื้อที่มีคุณภาพเกิน 10 เท่านั้นที่ราคาจะเพิ่มเป็นสองเท่าทุกครั้งที่คุณภาพเพิ่มขึ้น 1 ระดับ
นอกจากนี้ หากโยนเนื้อลงพื้นแล้วเก็บขึ้นมา คุณภาพจะลดลง 1 ระดับ โยนหนึ่งครั้งก็ลดหนึ่งครั้ง
จางเจ๋ออวี่ขายเนื้อไปสามชิ้น ได้รับเหรียญทองแดง 160 เหรียญ จากนั้นก็จ่าย 10 เหรียญทองแดงเพื่อย่างเนื้อหนึ่งชิ้นกิน ถึงได้เติมค่าความหิวจนเต็ม
ตามมูลค่าเงินตราของทวีปฝ่าหม่า เหรียญทองแดง 1,000 เหรียญเท่ากับเหรียญเงิน 1 เหรียญ ส่วนเหรียญเงิน 10 เหรียญจึงจะเท่ากับเหรียญทอง 1 เหรียญ
กล่าวคือ เหรียญทอง 1 เหรียญมีค่าเท่ากับเหรียญทองแดง 10,000 เหรียญ
คำนวณจากราคาเนื้อไก่เฉลี่ยชิ้นละ 50 เหรียญทองแดง เขาต้องหาเนื้อไก่ให้ได้มากกว่า 200 ชิ้น ถึงจะรวบรวมเงินได้ครบหนึ่งเหรียญทอง
ยิ่งไปกว่านั้น ทุกคืนที่เขานอนพัก ยังต้องจ่ายค่าที่พักให้โรงเตี๊ยม 100 เหรียญทองแดงด้วย
“เกมนี้ยากเกินไปแล้ว!”
“เฮ้อ! ค่อยเป็นค่อยไปก็แล้วกัน”
หลังขายเนื้อสามชิ้นที่ร้านขายเนื้อ จางเจ๋ออวี่ก็ไปซ่อมอาวุธและอุปกรณ์ที่ร้านอาวุธกับร้านเสื้อผ้า เสียเงินไปทั้งหมด 20 เหรียญทองแดง
ร้านอาวุธนอกจากรับซ่อมอุปกรณ์แล้ว ยังขายอาวุธด้วย
อาวุธที่ร้านอาวุธในหมู่บ้านแปะก๊วยมีอยู่ 3 ชนิด ชนิดแรกคือกระบี่ไม้เริ่มต้นที่จางเจ๋ออวี่ถืออยู่ ราคา 1,250 เหรียญทองแดง
อีกชนิดคือมีดสั้น มีพลังโจมตี 4-5 ราคา 3,500 เหรียญทองแดง
ชนิดสุดท้ายคือกระบี่ไม้มะเกลือ มีพลังโจมตี 4-8 และพลังเวท 0-1 ราคา 13,500 เหรียญทองแดง แพงกว่ามีดสั้นถึง 10,000 เหรียญทองแดง
เทียบกับอาวุธแล้ว เสื้อผ้าฝ้ายที่ร้านเสื้อผ้าก็แพงมากเช่นกัน เสื้อผ้าฝ้ายเริ่มต้นหนึ่งชุดราคา 5,000 เหรียญทองแดง
“ซื้อไม่ไหว ซื้อไม่ไหวจริง ๆ”
จางเจ๋ออวี่ส่ายหน้า ก่อนจะเดินไปยังโรงเตี๊ยม
ตอนนี้ด้านนอกโรงเตี๊ยมมีคนเต็มไปหมด
แต่จางเจ๋ออวี่สามารถโต้ตอบกับเอ็นพีซีได้ตั้งแต่ยังอยู่ห่างออกไปสิบเมตร
หลังจ่ายเงิน 100 เหรียญทองแดง เพียงชั่วพริบตา จางเจ๋ออวี่ก็ปรากฏตัวขึ้นในห้องห้องหนึ่ง
ภายในห้องมีทั้งเตียง ห้องน้ำ และน้ำประปา เป็นสถานที่พักผ่อนชั้นดีสำหรับผู้เล่น
น่าเสียดายที่ไม่มีโทรศัพท์หรืออะไรทำนองนั้น เลยเล่นมือถือฆ่าเวลาไม่ได้
เมื่อนอนลงบนเตียง จางเจ๋ออวี่ก็จดจ่ออยู่กับช่องแชตพื้นที่
ตอนนี้มีคนมากมายกำลังคุยกันในช่องแชต ทำให้จางเจ๋ออวี่อ่านอย่างเพลิดเพลิน
น่าเสียดาย ไม่ว่าจะเป็นช่องแชตพื้นที่หรือแชตกับเพื่อน ค่าส่งข้อความตัวละ 1 เหรียญทองแดงก็ยังแพงเกินไป ไม่อย่างนั้นเขาคงใช้ช่องแชตเป็นแอปโต้ตอบได้สบาย ๆ
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน จางเจ๋ออวี่ก็ค่อย ๆ ผล็อยหลับไป
หกโมงเช้า นาฬิกาปลุกที่ตั้งไว้ในโรงเตี๊ยมก็ปลุกจางเจ๋ออวี่ให้ตื่น
เมื่อเดินออกจากโรงเตี๊ยม จางเจ๋ออวี่ก็กลับมายังใจกลางหมู่บ้านแปะก๊วยอีกครั้ง
ตอนนี้ฟ้าสว่างจ้าแล้ว ผู้เล่นจำนวนมากเริ่มงานฆ่าไก่ของวันใหม่
จางเจ๋ออวี่ไปย่างเนื้อที่ร้านขายเนื้อเพื่อเติมค่าความหิวจนเต็มก่อน จากนั้นก็พกเนื้อย่างไปสองชิ้นไว้เป็นมื้อกลางวันกับมื้อเย็น แล้วจึงไปคอยรวมตัวกับเพื่อนร่วมทีมที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน
สิบกว่านาทีต่อมา จางเจ๋ออวี่ก็รวบรวมทีมเล็กห้าคนจากเมื่อวานได้ครบอีกครั้ง
ผ่านไปอีกสิบกว่านาที ทีมของจางเจ๋ออวี่ก็พบจุดเกิดใหม่ของไก่แห่งหนึ่ง จากนั้นทั้งห้าคนก็เริ่มลงมือฆ่าไก่
เพราะทั้งห้าคนยังเป็นมือใหม่ พวกเขาจึงยึดจุดเกิดใหม่ของไก่ไว้ได้เพียงจุดเดียว
ส่วนทีมที่มีเลเวลสูงบางทีมยึดจุดเกิดใหม่ของไก่ไว้ 2 จุด หรือกระทั่ง 3 จุด แล้วผลัดกันโจมตีไก่ทั้ง 3 ตัว
ในสถานการณ์เช่นนี้ ความเร็วในการฆ่าไก่ของพวกเขาย่อมเหนือกว่าทีมจางเจ๋ออวี่แน่นอน
แต่จางเจ๋ออวี่กับคนอื่น ๆ ก็ไม่ได้อิจฉา เพราะคนเหล่านั้นล้วนเล่นมานานแล้ว เลเวลสูง แถมค่าพลังชีวิตยังมากกว่าจางเจ๋ออวี่อย่างน้อยสองเท่า
อย่างเช่นนักรบเลเวล 4 ที่มีพลังชีวิตสูงถึง 37 หน่วย สามารถรับการโจมตีจากไก่ได้ถึง 4 ครั้งโดยไม่เป็นอะไร
ผ่านไปกว่าห้าชั่วโมง ค่าความหิวของทุกคนก็ลดลงถึงระดับเตือนภัย หลังจากแต่ละคนกินเนื้อย่างหนึ่งชิ้นเพื่อเติมค่าความหิวแล้ว จึงกลับไปฆ่าไก่ต่อ
ช่วงบ่าย ทั้งห้าคนยังคงฆ่าไก่ต่อไป
จากการพูดคุย จางเจ๋ออวี่จึงได้รู้ข้อมูลของสมาชิกในทีม
ในทีม หลัวซิงกับโจวอวิ๋นเป็นสามีภรรยากัน เรื่องนี้ไม่ต้องพูดถึง พวกเขามีลูกสองคนอยู่ข้างนอก
ถัดมาคือเสี่ยวเย่จื่อ ข้างนอกเธอเป็นเด็กกำพร้าและมีลูกชายหนึ่งคน เพราะหย่ากับอดีตสามีแล้ว จึงต้องต่อสู้ตามลำพังในเกม
คนที่ทำให้ประหลาดใจคือเย่ชิงเฉิง เธออายุยี่สิบปีแล้วแต่ยังไม่ได้แต่งงาน
แน่นอน เหตุผลที่อายุยี่สิบแล้วยังไม่แต่งงานก็เพราะในโลกความจริงเธอป่วยเป็นโรคลูปัส ซึ่งเป็นโรคที่ไม่เหมาะกับการแต่งงาน
ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลง วันหนึ่งผ่านพ้นไปอีกครั้ง
ตลอดทั้งวันนี้ ทั้งห้าคนฆ่าไก่ได้รวม 70 ตัว แต่ละคนแบ่งเนื้อไก่ไป 14 ชิ้น และทุกคนก็เลื่อนจากเลเวล 1 เป็นเลเวล 2 พอดี
ในเกมตำนาน การเลื่อนจากเลเวล 1 เป็นเลเวล 2 ต้องใช้ค่าประสบการณ์ 100 หน่วย จากเลเวล 2 เป็นเลเวล 3 ต้องใช้ 200 หน่วย จากเลเวล 3 เป็นเลเวล 4 ต้องใช้ 300 หน่วย จากเลเวล 4 เป็นเลเวล 5 ต้องใช้ 400 หน่วย จากเลเวล 5 เป็นเลเวล 6 ต้องใช้ 600 หน่วย และจากเลเวล 6 เป็นเลเวล 7 ต้องใช้ 900 หน่วย...
หลังเลื่อนเป็นเลเวล 2 พลังชีวิตของจางเจ๋ออวี่เพิ่มขึ้น 2 หน่วย จาก 16 เป็น 18 หน่วย
เมื่อสวมเกราะผ้าแล้ว เขาจึงรับการโจมตีจากไก่ได้สองครั้งโดยไม่ตาย
จางเจ๋ออวี่คำนวณดูแล้ว หากล่ามอนสเตอร์ด้วยความเร็วเท่านี้ เขาน่าจะเลื่อนเป็นเลเวล 3 ได้ในเวลาประมาณสามวัน
หากเฉลี่ยแล้วได้เนื้อวันละ 14 ชิ้น หักเนื้อสามชิ้นที่กินเป็นอาหารสามมื้อในแต่ละวัน รวมทั้งค่าซ่อมอุปกรณ์ ค่าธรรมเนียมย่างเนื้อ และค่าโรงเตี๊ยม เขาน่าจะเก็บเนื้อไว้ได้วันละประมาณ 7 ชิ้น
วันละ 7 ชิ้น ผ่านไป 10 วันก็จะสะสมได้ 70 ชิ้น
แต่ละครั้งที่กลับไป เขาพกเนื้อได้เพียง 40 ช่องเท่านั้น ดังนั้นยังเหลือเนื้ออีก 30 ชิ้นที่เอาไปขายแลกเงินเก็บไว้ซื้ออุปกรณ์มาหลอมรวมได้
“ขายเสื้อผ้าฝ้าย ขายเสื้อผ้าฝ้าย แค่ 1,000 เหรียญทองแดงเท่านั้น!”
ขณะที่จางเจ๋ออวี่กลับมาถึงหมู่บ้านแปะก๊วย จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงตะโกนขายของดังขึ้น
“แค่ 1,000 เหรียญทองแดงเหรอ?”
จางเจ๋ออวี่ประหลาดใจ แล้วรีบเบียดเข้าไปดู
ไม่นานเขาก็พบว่าคนขายเสื้อผ้าฝ้ายเป็นชายหนุ่มอายุราวสามสิบปี
“เสื้อผ้าฝ้ายของคุณราคาแค่ 1,000 เหรียญทองแดงจริง ๆ เหรอ? ลดราคาได้ไหม?” จางเจ๋ออวี่ถามชายหนุ่ม
“ใช่ แค่ 1,000 เหรียญทองแดง แถมยังเป็นเสื้อผ้าฝ้ายผู้ชายที่คุณใส่ได้พอดี ลดไม่ได้หรอก”
“ถ้าอย่างนั้นคุณก็ใส่เองได้ไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงเอามาขายล่ะ?” จางเจ๋ออวี่ถามอย่างไม่เข้าใจ
เมื่อได้ยินคำถามของจางเจ๋ออวี่ ชายหนุ่มครุ่นคิดก่อนตอบว่า “พูดตามตรง เสื้อผ้าฝ้ายตัวนี้ดรอปมาหลังเพื่อนผมตาย อีกอย่าง ความทนทานตอนนี้เหลือแค่ 2/2 ซ่อมได้อีกไม่กี่ครั้งก็พังแล้ว ถึงได้ขายถูกขนาดนี้ ยังจะเอาไหม?”
“เอา! แต่ตอนนี้ผมมีเงินไม่พอ มีเนื้อไก่อยู่กับตัวแค่ 10 ชิ้น ขายได้ประมาณ 500 เหรียญทองแดง ช่วยเก็บเสื้อผ้าฝ้ายไว้ให้ผมก่อนได้ไหม? พรุ่งนี้ผมค่อยมาซื้อ” จางเจ๋ออวี่บอกชายหนุ่ม
เมื่อได้ยินดังนั้น ชายหนุ่มก็ครุ่นคิดก่อนตอบว่า “ได้ งั้นเราเพิ่มเพื่อนกันก่อน พอคุณรวบรวมเงินได้ครบ 1,000 เหรียญทองแดงเมื่อไหร่ เราค่อยซื้อขายกัน”
“ได้” จางเจ๋ออวี่พยักหน้า
...
คืนนั้นผ่านไปอย่างสงบ
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น จางเจ๋ออวี่ออกไปฆ่าไก่นอกหมู่บ้านแปะก๊วยกับสมาชิกทีมอีกครั้ง
“หัวหน้าทีม เราลองจัดการไก่สองตัวพร้อมกันไหม? จะได้เนื้อไก่มากขึ้น” หลัวซิงเอ่ยกับจางเจ๋ออวี่
เมื่อได้ยินเช่นนั้น จางเจ๋ออวี่ก็ครุ่นคิดก่อนถามว่า “ถ้าจัดการไก่สองตัวพร้อมกัน พวกเราจะฟื้นพลังทันไหม?”
“หัวหน้าทีม พวกเราคำนวณแล้ว ฆ่าไก่หนึ่งตัว ที่จริงแค่ต้องรับการโจมตีจากมันสามครั้ง ตอนนี้พวกเราเลเวล 2 กันหมด ถ้าสามคนผลัดกันรับคนละหนึ่งครั้งก็จะเสียพลังชีวิตคนละ 8 หน่วย ส่วนไก่อีกตัวจะโจมตีทุก ๆ 5 นาที ระหว่างนั้นก็ฟื้นพลังชีวิตได้ 5 หน่วย ขอแค่หาทางผลัดกันรับการโจมตี ก็จัดการไก่สองตัวพร้อมกันได้แน่นอน”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลัวซิง จางเจ๋ออวี่ก็มองคนอื่น ๆ
“ฉันว่าได้ ตอนนี้ฉันมีพลังชีวิต 24 หน่วย เสียไป 8 แล้วฟื้นคืนมา 5 รอบที่สองก็ยังเหลือ 21 หน่วย สู้ต่อได้สบาย”
“ได้ งั้นจัดการไก่สองตัวพร้อมกัน” จางเจ๋ออวี่พยักหน้า
ครึ่งชั่วโมงต่อมา จางเจ๋ออวี่ถึงเจอจุดที่มีไก่เกิดใหม่สองตัวอยู่ไม่ไกลกัน และยังไม่มีใครยึดพื้นที่ไว้
ต่อจากนั้น ทั้งสามคนก็เริ่มฆ่าไก่ตัวแรก
ไก่ตัวแรกใช้เวลาเกือบ 10 วินาทีก็จัดการได้
จากนั้นทั้งห้าคนก็ไปยังจุดที่ไก่ตัวที่สองอยู่ แล้วรอให้คนที่ถูกโจมตีฟื้นพลังครบ 5 นาทีก่อนจึงค่อยโจมตีไก่ตัวที่สอง
ทำแบบนี้ ทั้งห้าคนใช้เวลาเฉลี่ย 11 นาทีฆ่าไก่ได้ 2 ตัว เร็วกว่าเมื่อวานเกือบเท่าตัว
วันหนึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ผลลัพธ์ของวันนี้น่าพอใจมาก ทั้งห้าคนฆ่าไก่ได้รวม 120 ตัว แต่ละคนได้เนื้อไก่ 24 ชิ้น
เมื่อหักค่าที่พัก ค่าซ่อม ค่าปรุงอาหาร และเนื้อที่กินออกแล้ว แต่ละคนยังเหลือเนื้อประมาณ 17 ชิ้น