ระบบกล่าวต่อว่า “เมื่อครู่ข้าตรวจสอบแล้ว ค่าความชอบที่โจวเหยี่ยนมีต่อฟางสวินอยู่ที่ -30 ส่วนค่าความชอบที่ฟางสวินมีต่อโจวเหยี่ยนอยู่ที่ -25 ข้อมูลแสดงให้เห็นว่าพวกเขาดูเหมือนจะเริ่มพึ่งพาท่านในระดับหนึ่งแล้ว”
หยวนเหิงฟังข่าวร้ายที่ประดังเข้ามาทีละเรื่องด้วยสีหน้าเงียบงัน
ไม่ใช่แค่ศูนย์เสียด้วย แต่เป็นค่าความชอบติดลบ
นี่หมายความว่าความพยายามตลอดช่วงนี้ของนางกลับให้ผลตรงกันข้ามทั้งหมดหรือ?
นางอุตส่าห์จับคู่ตัวเอกอย่างยากลำบาก สุดท้ายตัวเอกกลับพากันมาพึ่งพานางหมดเลยหรือไง?
“ว้าว” นางอุทานในใจ
หยวนเหิงคิดไม่ตกจริง ๆ
นางดีกับพวกเขามากหรือ? สองคนนี้พึ่งพาอะไรนางกันแน่?
เมื่อเห็นสีหน้าหยวนเหิงไม่สู้ดี ระบบก็รีบเอ่ยขึ้น น้ำเสียงแบบเครื่องจักรแฝงความร้อนใจที่อยากปลอบโยน ทั้งยังมีความขุ่นเคืองราวกับร่วมชะตากรรมอยู่หลายส่วน
“ไม่น่าเชื่อใช่หรือไม่! ข้าว่าไม่ใช่ความผิดของท่านหรอก พวกบุรุษพวกนั้นต่างหากที่...” มันชะงักไป กลืนคำพูดส่วนที่เหลือลงคอ วางอคติที่มีต่อเหล่าพระเอกลง แล้วปรับน้ำเสียงเป็นมืออาชีพเพื่อหาทางแก้ปัญหา “ตัวประกอบชาย เหลียงจินอัน กำลังจะปรากฏตัว เขาเป็นทายาทโรงพยาบาลเอกชนที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเอ เพิ่งย้ายกลับมาจากต่างประเทศ ตามลำดับเวลา หลังสอบกลางภาคไม่นานเขาก็จะย้ายเข้ามาในห้องของพวกท่าน ในต้นฉบับ เขาจะกลายเป็นแสงแห่งความหวังของฟางสวิน และเป็นคู่แข่งของโจวเหยี่ยน ทั้งยังเป็นตัวเร่งความสัมพันธ์รัก ข้าคิดว่าการปรากฏตัวของคนผู้นี้อาจทำให้สถานการณ์พลิกผันได้”