ปีศาจจิ้งจอกลงจากเขา: คู่มือฝึกหมาของนางพญาเสน่ห์แรง

ตอนที่ 1 ม2

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ร้อนจัง

ร้อนเกินไปแล้ว

ประตูหอพักห้อง 612 ถูกผลักออก หยื่อจือวิ่งพรวดพราดเข้ามาเหมือนสายลม แก้มแดงก่ำ

เมื่อวานน้ำในกระติกยังเหลืออยู่ครึ่งขวด เธอรีบคว้ามาดื่มรวดเดียวหมด

แต่น้ำเย็นสดชื่นไหลลงท้องไป กลับราวกับระเหยหายไปในอากาศ ความแห้งผากที่ทนไม่ไหวยังคงแลบขึ้นมาที่ปลายลิ้นไม่หยุด

หยื่อจือเอามือหลังแตะแก้มและคอที่ร้อนผ่าว ดวงตาสีดำสนิทสองข้างฉายแววตื่นตระหนกเล็กน้อย

แย่แล้ว

เธอคิดถึงผู้ชายอีกแล้ว

เสื้อตัวในถูกปลดกระดุมลงมาสองเม็ดจากด้านบน เหงื่อบาง ๆ ที่ซึมออกจากกายทำให้เนื้อผ้าที่ซักจนสีซีดเริ่มโปร่งใสเล็กน้อย

ผิวขาวเนียนแดงเรื่อที่แอบเห็นลาง ๆ ราวกับปากที่อ้าไว้ของความโลภและตัณหา กำลังกระหายหาน้ำทิพย์หล่อเลี้ยง

หยื่อจือที่กำลังร้อนรนยังไม่ทันสังเกตว่าหอพักอันแสนสงบสุข กลับพลันตกอยู่ในความเงียบงันประหลาด เมื่อเธอเดินพรวดพราดเข้ามา

โจวหย่าจิงได้ยินเสียงก็หันกลับมา เห็นท่าทางระส่ำระสายของหยื่อจือ ใบหน้าที่เคยเปื้อนยิ้มก็หุบลงทันที สายตามองอย่างดูถูกผ่านหางตา แล้วส่งเสียง "หึ" เบา ๆ ออกมาจากลำคอ

หยานซูอวีเม้มริมฝีปากสีแดงสด เพียงมองอย่างมีความหมายไม่ชัดเจนนัก ก่อนจะเบือนสายตากลับอย่างเงียบ ๆ

หยื่อจือไม่ได้สนใจท่าทีไม่เป็นมิตรของทั้งสองคนแม้แต่น้อย แค่รินน้ำอีกแก้วดื่มรวดเดียว

ยังไม่พอ

กระหายเกินไป

เธอต้องการอย่างอื่นมาแก้กระหาย

บนเตียงฝั่งตรงข้าม สวี่เล่อเถา รูปร่างอวบอ้วนผลักม่านเตียงออกแล้วปีนลงมาจากบันได กำลังจะเดินเข้าห้องน้ำ แต่กลับสังเกตเห็นความผิดปกติของหยื่อจือโดยบังเอิญ

"หยื่อจือ...เธอ ไม่เป็นไรใช่ไหม? ทำไมหน้าซีดขนาดนี้?"

ถึงแม้เธอกับเพื่อนร่วมห้องที่ปกติเงียบขรึมคนนี้จะไม่ค่อยสนิทกันนัก แต่ก็ยังเอ่ยถามด้วยความห่วงใยไปตามมารยาท

"อ๋อ เปล่า ไม่เป็นไร ข้างนอกร้อนนิดหน่อย ฉันวิ่งกลับมา"

หยื่อจือสายตาเลื่อนลอย เม้มริมฝีปากแห้งผาก รีบหันหน้าหนี แล้วแอบเช็ดเหงื่อที่ไหลจากขมับลงมาถึงคางเงียบ ๆ

"วันนี้ร้อนขนาดนั้นเลยเหรอ..."

สวี่เล่อเถาเกาหัวอย่างไม่เข้าใจ มองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นว่าก็เป็นวันที่มีเมฆมาก

อีกฝั่งหนึ่ง โจวหย่าจิงกลอกตา ใช้สายตามองหยื่อจืออย่างดูถูกยิ่งขึ้น น้ำเสียงประชดประชันเย็นชา:

"เชอะ ข้างนอกแค่ 26 องศา จะร้อนไปไหนได้ ฉันว่าใครบางคนคงกำลังคิดถึงหนุ่มอีกแล้วล่ะมั้ง..."

ได้ยินดังนั้น ร่างของหยื่อจือก็แข็งทื่อทันที

ถึงโจวหย่าจิงจะแค่ประชด แต่ใครจะไปรู้ว่าเธอรู้สึกผิดจนใจคอไม่ดี กลัวความลับของตัวเองถูกเปิดโปง ไม่กล้าสวนกลับ เหงื่อยิ่งไหลมากขึ้นทันที

"แกล้งทำเป็นอะไรกัน กลิ่นสวาทนี่ห่างไปแปดร้อยเมตรก็ได้กลิ่นแล้ว ทำเป็นน่าสงสาร"

โจวหย่าจิงไม่เกรงใจ ส่งสายตาคมกริบใส่หยื่อจือ แล้วจงใจเปิดหน้าต่างระบายอากาศ

หยานซูอวีนิ้วมือขยับเล็กน้อย รู้สึกขมวดคิ้วเล็กน้อยกับคำพูดหยาบคายนั้น แล้วมองโจวหย่าจิงอย่างเย็นชา หอพักก็เงียบลงทันที

"..."

สวี่เล่อเถาเหลือบมองหอพักที่จู่ ๆ ก็มีบรรยากาศประหลาด ตั้งใจจะพูดอะไรสักหน่อย แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะหุบปากอย่างฉลาด

ตอนเดินเข้าห้องน้ำ เธอก็อดคิดไม่ได้

หยื่อจือเด็กบ้านนอกตัวน้อยนี่นะ ปกติเงียบกริบเหมือนนกกระทา ที่ไหนได้แอบมีอะไรสนุก ๆ อยู่ไม่น้อยเลย

หอพัก 612 ของพวกเธอมีชื่อเสียงมากที่มหาวิทยาลัยหมิงเต๋อ

ตอนแรกเพราะมีหยานซูอวี สุดยอดสาวสวยประจำคณะผู้เป็นเทพธิดาแห่งการเรียน คว้าตำแหน่งดาวคณะตั้งแต่เข้าปีหนึ่ง

โจวหย่าจิงที่ไปไหนมาไหนด้วยกันเป็นประจำถึงจะไม่ได้สวยที่สุด แต่ก็เรียบร้อยน่ารัก แถมยังเป็นคนกรุงปักกิ่ง ฐานะครอบครัวดี บุคลิกร่าเริง ก็เลยโดดเด่นขึ้นมาจากเหล่าสาวปีหนึ่งทั่ว ๆ ไปได้อย่างรวดเร็ว

นานวันเข้า 612 ก็กลายเป็นที่รู้จักในนามหอพักเทพธิดา

แน่นอนว่าในหอพักเทพธิดาไม่ได้มีแต่เทพธิดาอยู่ทุกคน

สวี่เล่อเถาเป็นสาวกการ์ตูนญี่ปุ่นตัวยง ชอบอยู่ตัวคนเดียว ปกติไม่ค่อยมีเรื่องคุยกับคนอื่นในหอ

ส่วนหูหยื่อจือ คือคนที่ดูธรรมดาที่สุดในหอ

เล่ากันว่าเธอมาจากพื้นที่ภูเขายากจนที่ไม่มีใครรู้จักชื่อ ตอนเปิดเทอมมีสัมภาระเป็นกระสอบปุ๋ยถือมา ทำเอาหลายคนตกใจตาโต

เธอหน้าตาธรรมดา หน้าม้าตกหนาบดบังคิ้วตา ใส่เสื้อยืดกับเสื้อตัวในสีเก่า ๆ คร่ำครึแค่สองตัวสลับกันใส่

ปกติรู้จักแต่มุ่งหน้าก้มหน้าก้มตาเรียน ไม่เคยเข้าสังคม เป็นภาพจำของเด็กบ้านนอกทั่วไปที่ใครเห็นก็คิดแบบนั้น

สิบบีบากบั่นอ่านหนังสือเพื่อออกมาจากขุนเขา สุดแรงทั้งหมดที่มีเพื่อจะได้มองเห็นแสงสีของโลกภายนอก แต่ทว่ามันก็เป็นเพียงจุดตั้งต้นที่เด็กเมืองมีมาแต่กำเนิดเท่านั้น

ความโดดเด่นของห้อง 612 ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกภาคภูมิใจไปด้วย กลับยิ่งตอกย้ำความแปลกแยกไม่เข้ากับเมืองใหญ่ของเธอให้เด่นชัดขึ้น

ตั้งแต่นั้นมาหยื่อจือก็ยิ่งเก็บตัวเงียบมากขึ้น

แต่เพิ่งเปิดเทอมได้ไม่นาน ทุกคนต่างคนต่างอยู่ ต่างคนต่างไม่ยุ่งเกี่ยว ความสัมพันธ์ในหอก็ยังพอไปได้ ยังคงรักษาความเป็นเพื่อนเพียงผิวเผินไว้ได้

และไม่นานมานี้ หอ 612 ก็กลับมาดังอีกรอบเพราะข่าวลือที่ถูกเม้าท์กันอย่างสนุกปากอีกเรื่องหนึ่ง

ต้นเหตุมาจากเมื่อสามวันก่อน โพสต์หนึ่งในเว็บบอร์ดของมหาวิทยาลัย

สมุดบันทึกเล่มหนึ่งที่เต็มไปด้วยเรื่องราวในใจของเด็กสาวและความรักข้างเดียวที่ขมขื่น

ที่จริงการแอบรักก็ไม่ได้แปลกอะไร ใคร ๆ ก็เคยมีช่วงแอบรักที่ไม่ลงเอยตอนเรียนกันทั้งนั้น

แต่ปัญหาคือเจ้าของสมุดบันทึกเล่มนี้ หูหยื่อจือ

คนที่เธอแอบชอบกลับเป็นแฟนหนุ่มสุดหล่อรวยของหยานซูอวีเพื่อนร่วมห้องของเธอเองอย่างไบ้เยี่ยน

สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกใจที่สุดคือ ในบันทึกนอกจากจะยืนยันว่าเดือนที่ผ่านมาเธอแอบตามไบ้เยี่ยนจริงแล้ว ยังกล้าจินตนาการได้สุดโต่งว่าตัวเองจะได้มีความสัมพันธ์กับไบ้เยี่ยนแบบข้ามคืน

ในสมุดเล่มเล็ก ๆ นั้น ครึ่งหนึ่งเต็มไปด้วยถ้อยคำเร่าร้อนเกินบรรยาย

ใครที่ได้อ่านต่างก็อดถอนหายใจไม่ได้ว่า คนเราอย่าไปดูแค่ภายนอก เด็กบ้านนอกหน้าตาซื่อ ๆ คนนี้ ที่ไหนได้ภายในใจดุเดือดซะขนาดนี้

ถึงแม้ไบ้เยี่ยนจะเป็นหนุ่มในฝันของสาวหมิงเต๋อหลายคน แต่การถูกเปิดโปงแบบเปิดเผยบนเว็บบอร์ดแบบนี้ก็เพิ่งเป็นครั้งแรก

ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นแฟนของเพื่อนร่วมห้องอีกต่างหาก

แย่งแฟน ชิงรักหักสวาท อุบายเพื่อนสนิท สนามรบในหอพัก...เหล่าคนดูต่างก็จินตนาการเป็นละครชิงตำแหน่งสุดดราม่าได้ในทันที

โพสต์นี้โพสต์ปุ๊บก็ระเบิดปั๊บ ยอดคอมเมนต์สูงถึงหลายร้อยภายในหนึ่งชั่วโมง

ถึงแม้แอดมินจะรีบดึงโพสต์ออก แต่เนื้อหาร้อนแรงในบันทึกก็แพร่สะพัดไปทั่วแล้ว

สรุปคือตอนนี้ หมาเร่ร่อนข้างถนนมหาวิทยาลัยหมิงเต๋อ คงจะเคยได้ยินชื่อหูหยื่อจือกันบ้างล่ะ

แต่ตอนนี้หยื่อจือกลับไม่มีเวลาสนใจข่าวลือพวกนั้น

ตอนนี้เธอต้องการอย่างเร่งด่วนผู้ชายมาแก้กระหาย

เธอจะร้อนตายอยู่แล้ว

ใช่แล้ว หยื่อจือที่อยู่ในหอพักตอนนี้ไม่ใช่เด็กบ้านนอกผู้โชคร้ายที่โดนเม้าท์เพราะบันทึกถูกเปิดโปง แถมยังพลัดตกน้ำอีกคนนั้น

จิ้งจอกสาวมือใหม่ที่เพิ่งลงมาจากเขาตัวหนึ่ง เข้าครอบครองร่างที่มอดไหม้ไปนี้โดยบังเอิญ

หยื่อจือตอนนี้เป็นจิ้งจอกสาว

และจิ้งจอกสาวโดยธรรมชาติแล้วต้องการให้ผู้ชายมาหล่อเลี้ยง

[ไฮไลต์: นิยายแมรี่ซูสุด ๆ รสนิยมเอ็กซ์พีบ้าน ๆ มีการแข่งขันของผู้หญิง และจิ้งจอกน้อยไม่มีพลังวิเศษ แค่ร่างกายพิเศษเท่านั้น

หนูน้อยไม่ใช่วิธีการเก่งกาจ แค่ยั่วยวนโดยไม่รู้ตัว สไตล์สาวสวยโง่ ๆ บริสุทธิ์เซ็กซี่ ใครก็สามารถตกหลุมรักเธอฝ่ายเดียวได้

ผู้ชายในเรื่อง ≥8 ตัวประกอบเยอะจนไม่นับ ตัวเอกทั้งหมดบริสุทธิ์ทั้งกายและใจ (ขอเตือนไว้ก่อน ทุกคนนิยามคำว่าบริสุทธิ์ไม่เหมือนกัน ฉันรับรองแค่กายบริสุทธิ์ใจบริสุทธิ์)

อีกอย่างนางเอกเป็นพวกเจ้าชู้มาแต่กำเนิด พอเล่นได้พอแล้วก็ทิ้ง แถมยังต่อเรือได้หลายลำอีกด้วย ไม่ชอบอย่าเข้า]

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป