บทที่ 1 ทักผิดไลน์
【หลีหลี ลืมสามีไม่เคยกลับบ้านของเธอไปซะ ฉันหาหวานใจคนใหม่สมบูรณ์แบบมาให้แล้ว!】
ข้อความใหม่เด้งขึ้นมาในแชต จากเพื่อนสาวคนสนิท
เวินหลีแทบสิ้นลมหลุดออกจากร่าง 【อย่านะ อย่านะ ฉันยังไม่อยากตายเร็วหรอก ขอมีชีวิตอีกสักหน่อย】
กล้าหักอกตระกูลโป๋ ไม่งั้นคงเบื่อชีวิตแล้ว!
ถึงสามีหัวแก้วหัวแหวนนั่น วันแต่งงานก็ไปบุกเบิกตลาดเมืองนอกไกลโพ้น สองคนเจอกันแค่ตอนจดทะเบียนครั้งเดียว แทบไม่รู้จักกันเลยด้วยซ้ำ
แต่ถึงไม่รู้จักแค่ไหน เธอก็คือคุณนายโป๋ในนาม
เธอกล้าแอบนอกใจ พรุ่งนี้ศพเธอคงถูกฝังแยกย้ายหกเขตทั่วเมืองหลวง!
【อิอิ ที่ฉันบอกไม่ใช่หนุ่มตัวจริงนะ แต่เป็นแฟนหนุ่ม AI เสมือนจริง ตั้งค่าได้ตามใจชอบ เรียกหาเมื่อไรก็มา มอบคุณค่าทางใจให้เต็มเปี่ยม แถมไม่ต้องกลัวเขานอกใจอีก!】
【นี่ของใหม่บริษัทเพื่อนฉัน เน้นประสบการณ์สมจริง ช่วงนี้กำลังทดสอบภายใน ถ้าสนใจก็ลองเล่นดู ถือว่าช่วยฉันทำความรู้จักไว้】
เวินหลีกดเข้าไปในลิงก์ที่เธอส่งให้ อ่านคำโฆษณาแล้วใจสั่นเล็กน้อย
——หนุ่ม AI เสมือนจริงส่วนตัวคุณ จีบกันหวานซึ้งได้ แถมช่วยทำตารางน่าเบื่อ พาวเวอร์พอยต์ ช่วยทำบัญชี จัดการทุกอารมณ์ง้องแง้งของคุณ
——มือซ้ายดอกกุหลาบ มือขวารายงาน หนุ่ม AI ส่วนตัวคุณ พร้อมรับใช้เสมอ
จีบก็ได้ ช่วยงานเอกสารก็ได้ ใครจะไม่หวั่นไหว!
คือผู้ช่วยให้รอดของมนุษย์เงินเดือนจริง ๆ!
เวินหลีสมัครบัญชีเด็ดเดี่ยว ในตัวเลือกมากมาย ปาดเดียวสะดุดตาคนนั้น “คุณอาพ่อเลี้ยงจอมบงการ”
ต่อมาคือเลือกลักษณะนิสัย
เวินหลีเลือก เย็นชา สุขุม พูดน้อย อารมณ์คงที่
สุดท้ายตรงช่องความต้องการ หน้าแดงเลือก “คลั่งรัก” แล้วลากระดับไปจนสุดขีด
กลางวันเป็นคู่หูทำงาน กลางคืนเป็นหวานใจ เลิศเลอ!
ค่าบริการเดือนละ 888 แต่ช่วงทดสอบภายในมีโปรเหลือแค่ 499
เวินหลีกัดฟัน เลือกเติมเงินทันที ในรายชื่อเพื่อนแชตก็มีคนแปลกหน้าหัวดำโผล่มา
ยังไม่ทันดูดี ๆ เฝิงจือข้าง ๆ ก็สะกิดแขนเธอ เตือนว่าหัวหน้ามาแล้ว
เวินหลีเก็บมือถืออย่างชำนาญ เปลี่ยนจากโหมดอู้งานเป็นโหมดทำงานอย่างรวดเร็ว
รอเลิกงานค่อยไปค้นคว้าแฟนหนุ่ม AI ของเธอให้ดี ๆ
……
หลังเลิกงาน เวินหลีไปหาสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าสีเหลืองนมของเธอ มันชื่อซาลาเปาไส้นม
ระหว่างทางไปโรงรถ เกิดเรื่องเล็ก ๆ แทรกขึ้นมา
เวินหลีถูกหมาที่ไม่มีสายจูงชนเข้า มือถือหน้าจอแตกยับ
เธอเลยใช้มือถือเครื่องเก่าที่เก็บไว้ โชคดีชาร์จแบตแล้วยังใช้ได้
สี่ทุ่มครึ่ง เวินหลีอาบน้ำเสร็จนอนคว่ำบนเตียง น่องเรียวกระดิกไปมาอย่างสบายใจกลางอากาศ
เธอใช้มือถือเครื่องเก่าล็อกอินเข้าแชต ประวัติข้อความเดิมหายเกลี้ยง
กดเข้าไปดู เพื่อนในแชต มีผู้ใช้หัวสีดำคนหนึ่ง
ไม่มีการตั้งชื่อเล่น ไทม์ไลน์ก็ว่างเปล่า
คงเป็นคนนั้นแล้วละ
แฟนหนุ่ม AI เสมือนจริงของเธอ
เวินหลีกอดหมอนข้าง กระตือรือร้นพิมพ์ข้อความส่งไป
ทำไมจ๋าลี่จัง：【✧(≖◡≖✿) สามีคะ อยู่ไหม ๆ】
ขณะเดียวกันอีกฟากของมหาสมุทร
ในห้องประชุม ทุกคนได้ยินเสียงมือถือของชายที่นั่งหัวโต๊ะดังขึ้นทีหนึ่ง
ชายคนนั้นปลดล็อกหน้าจอ เห็นข้อความจากคนที่บันทึกชื่อว่า “ภรรยา” ก็อึ้งคาที่
ภายในห้องประชุม ไม่มีใครกล้าส่งเสียง แลกเปลี่ยนสายตาตกตะลึงกันเงียบ ๆ
กล้าขัดจังหวะคุณชายโป๋ตอนประชุม นังนั่นคงเบื่อชีวิตแล้วมั้ง!
ที่ทำให้พวกเขาอึ้งยิ่งกว่ายังมีต่ออีก——
คุณชายโป๋จ้องข้อความอยู่พักหนึ่ง กลับเริ่มพิมพ์ตอบ
เอคโค่：【อยู่】
แต่งงานครึ่งปี เธอไม่เคยติดต่อเขามาก่อนเลย
ที่จีนน่าจะสี่ทุ่มครึ่ง ดึกป่านนี้ จู่ ๆ เธอมาหาเขาคงมีเรื่องด่วนกระมัง?
คิดได้ดังนั้น โป๋ยวี้ชวนก็ลุกออกจากห้องประชุม โทรหาเธอแบบวิดีโอคอล
เวินหลีเห็นสายวิดีโอโทรมา ตกใจแทบปามือถือทิ้ง
แฟนหนุ่ม AI เสมือนจริงนี่ก็กระตือรือร้นเกินไปแล้วมั้ง โทรมาซะงั้น!
แต่เธอเป็นโรคกลัวโทรศัพท์นะ!
เวินหลีนิ้วสั่น กดวางสายทันทีไม่ลังเล
ทำไมจ๋าลี่จัง：【ไม่ไม่ไม่ไม่ต้องโทรนะ พิมพ์คุยกันก็พอ】
เอคโค่：【มีอะไรให้ช่วย?】
เวินหลีคิดไปมา ก็ไม่เห็นมีเรื่องใหญ่อะไร
งานวันนี้เธอทำเสร็จหมดแล้ว ยังไม่ต้องให้สามี AI ช่วยเหลืออะไรก่อน
แต่จะลองทดสอบฟังก์ชันของสามี AI ว่าดีหรือเปล่าก็ได้นะ
ทำไมจ๋าลี่จัง：【สามีคะ เริ่มทำบัญชีเลยจ้ะ!】
โป๋ยวี้ชวนขมวดคิ้วเล็กน้อย
ทำบัญชี?
บัญชีอะไร?
ชั่วอึดใจ ตัวเลขเล็ก ๆ ไม่มีอะไรพิเศษก็ถูกส่งมา
【3.5】
【17.8】
【23.3】……
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง โป๋ยวี้ชวนตัดสินใจส่งเครื่องหมายคำถามถามดู
เอคโค่：【?】
ทำไมจ๋าลี่จัง：【อย่าเพิ่งขัดจังหวะฉัน! ยังมีรายจ่ายสำคัญที่สุดอีกอย่าง: 4888/ร้องไห้หนัก】
โป๋ยวี้ชวนเดินกลับเข้าห้องประชุม แววตาล้ำลึกจ้องมองมือถือ ราวกับเจอปัญหาใหญ่
ผู้บริหารระดับสูงของเครือต่างกังวล ให้คุณชายโป๋ต้องหยุดประชุม ยังทำสีหน้าซับซ้อนขนาดนี้ ต้องเกิดเรื่องใหญ่กับบริษัทแน่!
อย่างน้อยนี่ต้องเป็นโปรเจกต์ระดับหมื่นล้าน!
แต่ความจริง โป๋ยวี้ชวนจ้อง 3.5 บนหน้าจอ คิดเท่าไรก็ยังนึกไม่ออกว่าซื้ออะไรถึงใช้เงินแค่นี้เอง
หรือจะหน่วยเป็นหมื่น?
เอคโค่：【3.5 คืออะไร?】
ทำไมจ๋าลี่จัง：【ก็มื้อเช้าฉันไงล่ะ ซาลาเปาหนึ่งลูก น้ำเต้าหู้หนึ่งแก้ว แถมไข่ต้มเครื่องเทศอีกฟอง! บอกเลยว่าไข่ต้มเครื่องเทศฟองนั้นซึมเครื่องสุด ๆ หอมมาก ฉันซื้อทุกวันเลยนะ แต่คู่หูที่ทำงานฉัน ตั้งฉายาหัวหน้าเด็กแก่ไร้ผมว่าไข่ต้มเครื่องเทศ ต่อไปนี้ฉันมองหน้ามันไม่ติดแล้วอ่ะฮือ ๆ ๆ】
โป๋ยวี้ชวน: ……
เธอพูดเรื่องอะไรเนี่ย?
แต่มื้อเช้าเธอกินแค่นี้เอง?
เอคโค่：【สองรายการหลังคือมื้อกลางวันกับมื้อเย็น?】
ทำไมจ๋าลี่จัง：【ฉันยังไม่ทันพูด เธอรู้ได้ไง? สามีฉันฉลาดจริง ๆ เลย หึหึ꜀(˘꒳˘꜀）】
โป๋ยวี้ชวนเอนกายพิงพนัก นวดคลึงหว่างคิ้ว
ก่อนมาต่างประเทศ เขาไม่ได้ให้บัตรดำไม่จำกัดวงเงินเธอไว้แล้วหรือ?
เธอกินข้าวใช้เงินแค่นี้เอง? ซื้อของที่คนกินเข้าไปได้จริงเหรอ?
โป๋ยวี้ชวนเริ่มเป็นห่วงสุขภาพเธออย่างห้ามไม่ได้
เอคโค่：【4888 คืออะไร?】
พูดถึงเงินนี่ เวินหลีก็เจ็บใจจนแทบบ้า
เธอกอดหมอนข้างจีอีนุ่มนิ่ม กลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียง ปากคราง “อ๊ากกก”
กว่าจะสะกดอารมณ์ให้สงบได้ เธอก็พิมพ์แป้นดังสนั่น เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นหลังเลิกงานให้สามี AI ฟัง
ทำไมจ๋าลี่จัง：【พูดถึงเรื่องนี้ก็โกรธแทบบ้า! ระหว่างทางกลับบ้าน เจอหมาที่ไม่ผูกสายจูงตัวหนึ่ง พุ่งชนฉันล้ม มือถือที่ฉันเพิ่งผ่อนหมดก็พังแบบนี้เลยอ่ะฮือ ๆ ๆ ถามศูนย์ซ่อมแล้วซ่อมไม่ได้ ต้องซื้อใหม่เท่านั้น/ร้องไห้หนัก/ร้องไห้หนัก】
【เจ้าของหมาไม่มีความรับผิดชอบเลย แถมยังกลับมาว่ากลับ ว่าฉันทำให้ลูกสุดที่รักของมันตกใจ ตอนนั้นฉันควรจับมันแจ้งความแท้ ๆ น่าโมโหจริง ทำไมตอนนั้นถึงตั้งสติไม่ทันนะ!】
เจ้าของหมานั่นหน้าตาดุร้ายมาก วิ่งมาถึงก็ด่าเวินหลีเสียยกใหญ่อย่างไม่ไว้หน้า
เวินหลียังไม่ทันตอบโต้ มันก็อุ้มหมาตัวก่อเรื่องหนีไปไกลแล้ว
บางทีเธอก็เกลียดที่ตัวเองคิดช้า ทะเลาะกับใครก็เอาชนะไม่ค่อยได้ เจอเรื่องอะไรมักเสียเปรียบง่าย
หาเรื่องเธอนี่ถือว่าหาเรื่องใส่ปุยนุ่น!
เอคโค่：【บาดเจ็บตรงไหนไหม? ไปตรวจที่โรงพยาบาลหรือยัง?】
เวินหลีจ้องข้อความบรรทัดนี้บนหน้าจอ อึ้งไปชั่วขณะ
มีคนเป็นห่วงเธอแบบนี้มานานแล้ว
เมฆหมอกในใจจางหายไปไม่น้อยอย่างไม่รู้ตัว
ทำไมจ๋าลี่จัง：【ตัวฉันไม่เป็นไรหรอกจ้ะ แต่กระเป๋าตังค์สิ เจ็บหนักเลย】
【แมวน้อยน้ำตาร่วง.jpg】
เอคโค่：【ทำไมไม่ใช้บัตรดำที่ฉันให้ไว้?】
บัตรดำไม่จำกัดวงเงิน เธอน่าจะไม่ขาดแคลนเงินใช้สิ
ทำไมถึงลำบากแบบนี้ได้?
ถึงจะเป็นการแต่งงานไร้ความรัก แต่เมื่อเธออยู่ในตำแหน่งคุณนายโป๋ ก็ควรใช้ชีวิตสมฐานะ
นั่นเป็นหน้าที่ของเขาในฐานะสามี