โรงพยาบาลเอกชนเมืองอู่
ห้องผู้ป่วย VIP
หลิวชิงเยว่ค่อย ๆ ลืมดวงตาสวยขึ้น
เพดานตกแต่งอย่างประณีต เตียงผู้ป่วยนุ่มฟู ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกไม้
เจ็บ!
ทั้งร่างปวดเมื่อยไปหมด
ราวกับถูกรถพ่วงบดขยี้ครั้งแล้วครั้งเล่า
“นี่ที่ไหน?”
หลิวชิงเยว่ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว มือกุมศีรษะ
เศษความทรงจำกระจัดกระจายวาบผ่านสมอง
รถปอร์เช่ที่พุ่งชนขอบสระ การไล่ล่าสุดสยอง หน้ากากผี มีดดาบยาว...
แล้วก็ไวน์แดงแก้วนั้นที่ไม่ธรรมดา!
ใช่!
ตัวเองถูกวางยา!
หลิวชิงเยว่ใจหล่นวูบ ก้มมองตัวเอง
บนร่างคือชุดนอนผ้าไหมสีขาวล้วน
ภายใต้ไม่มีอะไรปกปิด
ชุดทำงานสีเทาสภาพขาดวิ่นนั่นหายไปอย่างไร้ร่องรอย
“เสื้อผ้า...”
หลิวชิงเยว่หน้าซีดเผือด
เธอพยายามนึกย้อนเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น
ชายคนหนึ่งท่าทางก๋ากั่น สวมเสื้อคลุมนักพรตขาด ๆ กางเกงขาสั้นลายดอก รองเท้าแตะถูก ๆ...
แล้วก็แววตาคู่นั้นที่ทั้งเย็นชาและเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดอย่างถึงที่สุด
รวมถึง...
ความเจ็บปวดที่แทบจะฉีกหัวใจ!
เธอจำได้ทั้งหมดแล้ว!
อีกฝ่ายฉวยโอกาสที่เธอถูกวางยา โยนเธอลงน้ำ แล้วก็ล่วงละเมิด พรากความบริสุทธิ์ของเธอไป
“ไอ้สัตว์!”
สะเทือนถึงจุดที่เจ็บ!
หลิวชิงเยว่ยกมือกุมท้องน้อยโดยอัตโนมัติ
เสียใจ!
สิ้นหวัง!
ตัวเธอเองแท้ ๆ ประธานกลุ่มบริษัทหลิว คุณหนูตระกูลหลิว กลับถูกคน...
แล้วก็...
ตอนนั้นเขายังหยิบอะไรบางอย่างจากกระเป๋าเธอไปด้วย
คือแฟลชไดร์ฟนั่นรึเปล่า?
“จบแล้ว!”
หรือว่าผู้ชายที่ช่วยเธอไว้ ก็เป็นพวกเดียวกับฝ่ายนั้น?
วางแผนซ้อนแผนให้เธอ?
ความบริสุทธิ์ไม่มีแล้ว!
แฟลชไดร์ฟก็หาย!
พ่ายแพ้หมดรูป!
ขณะนั้นเอง ประตูห้องผู้ป่วยถูกผลักเข้ามา
“ดีจังเลย ท่านประธานหลิว คุณไม่เป็นไรนะคะ?”
โจวหว่าน เลขาส่วนตัวของหลิวชิงเยว่ก้าวเข้ามาเร็ว ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดี
“บอกฉันมา เกิดอะไรขึ้น?”
น้ำเสียงของหลิวชิงเยว่เย็นยะเยือกจนน่ากลัว
โจวหว่านรีบรายงานตามความจริง:
“เมื่อวาน ที่หน้าโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ชุนหยาง คุณเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ มีคนสัญจรผ่านไปมาแจ้งตำรวจ”
“พบว่าคุณหมดสติอยู่ จึงส่งมาที่โรงพยาบาล!”
หลิวชิงเยว่กัดฟันแน่น หลับตาแน่น
“แล้วยังไงต่อ!”
โจวหว่านสังเกตสีหน้าอีกฝ่ายอย่างระมัดระวัง:
“ในที่เกิดเหตุพบเพียงตัวคุณ...”
ตู้ม!
หลิวชิงเยว่นึกขึ้นได้
อีกฝ่ายโยนเธอขึ้นรถ ดึงกางเกงขึ้นแล้วก็เดินจากไป
เขายังเอาของไปด้วย!
“กระเป๋าฉันล่ะ?”
“อยู่นี่ค่ะ!”
โจวหว่านรีบยื่นกระเป๋าที่บรรจุในถุงเก็บพยานหลักฐานให้อีกฝ่าย
หลิวชิงเยว่คว้ามา ค้นอย่างบ้าคลั่ง
มือถือถึงจอจะแตก แต่ก็ยังใช้ได้
ของทุกอย่างอยู่ครบ
แฟลชไดร์ฟก็อยู่!
มีเพียงเงินสดหลายหมื่นในกระเป๋าที่หายไปห้าร้อย
หลิวชิงเยว่ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ
เขาไม่ได้เอาแฟลชไดร์ฟไป เอาไปแค่ห้าร้อย!
ผู้ชายคนนั้น ไม่ใช่พวกของฝ่ายนั้น
เธอผู้เป็นถึงประธานกลุ่มบริษัทหลิว สาวงามอันดับหนึ่งแห่งเมืองอู่
ที่หน้าโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ กลับถูกคนจรจัดไม่ทราบที่มาแย่งความบริสุทธิ์ไป แถมยังถูกยึดเงินไปอีกห้าร้อย
นี่มันเป็นความอัปยศอย่างใหญ่หลวง!
อับอาย! น้อยใจ! เสียใจ! เดือดดาล!
หลิวชิงเยว่แทบอยากจะฆ่าอีกฝ่ายเพื่อระบายโทสะ
จะว่าไปก็ขโมยเงิน แต่ไม่เอาเงินสดหลายหมื่น กลับหยิบไปแค่ห้าร้อย!
นี่มันเห็นหลิวชิงเยว่เป็นอะไร?
แต่ไม่ว่ายังไง ถึงอีกฝ่ายจะพรากความบริสุทธิ์ของเธอ แต่ก็ช่วยชีวิตเธอไว้
การต่อสู้ภายในตระกูลครั้งนี้ เพราะเธอ ชนะแล้ว!
เมื่อเห็นสีหน้าหลิวชิงเยว่ซับซ้อนเช่นนั้น โจวหว่านที่อยู่ข้าง ๆ ก็เงียบกริบราวกับจั๊กจั่นในฤดูหนาว
“ท่าน... ท่านประธานหลิว คุณมีบาดเจ็บที่ตัว ต้องอย่าโกรธนะคะ!”
หลิวชิงเยว่ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาสวยแฝงไว้ด้วยความเย็นยะเยือกถึงกระดูก แต่บนใบหน้ากลับมีรอยแดงที่ไม่เข้ากันอย่างยิ่งปรากฏอยู่
“หา!”
“ไม่ว่าจะต้องเสียอะไรก็ตาม ต่อให้ต้องขุดดินลึกสามฉื่อ ก็ต้องหาคนจรจัดที่สวมเสื้อคลุมนักพรตเก่า ๆ นั่นออกมาให้ได้!”
“เขากลับทำให้ฉันหลิวชิงเยว่...”
“ยังไงก็ตาม! ฉันต้องหาเขาให้เจอ!”
......
ในเวลาเดียวกัน
เมืองอู่ ใกล้ ๆ โรงงานอิเล็กทรอนิกส์ชุนหยาง
ร้านซาลาเปาแห่งหนึ่ง
“อึก...”
เย่เซิ่งจัดการซาลาเปาลูกเล็กสิบลัง เต้าหู้น้ำสามชามอย่างรวดเร็ว
ล้วงเงินสดใหม่เอี่ยมที่ยังติดกลิ่นหอมของสาวงามบางคนออกจากกระเป๋า วางลงบนโต๊ะอย่างอารมณ์ดี
“เจ้าของร้าน คิดเงิน!”
เก็บเงินทอนใส่กระเป๋า
เย่เซิ่งเดินสบาย ๆ อาบแสงแดดเจิดจ้า
“นี่แหละ ถึงจะเรียกว่าชีวิต!”
“ยุทธภพไม่ใช่การฆ่าฟัน แต่เป็นเรื่องของมนุษยสัมพันธ์!”
“ความเรียบง่ายต่างหากคือความจริง!”
เย่เซิ่งคาบไม้จิ้มฟัน มุ่งหน้าไปโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ชุนหยาง
อยู่เฉย ๆ! อยู่เฉย ๆ!
คราวนี้ยังไงก็ต้องหางานกินนอนไปวัน ๆ ให้ได้
ส่วนสาวงามที่เคยมีปฏิสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วย?
ลืมไปหมดแล้ว!
จ่ายค่าบำรุงกันไปแล้ว จะเอาอะไรอีก?
......
กลุ่มบริษัทหลิว
อาคารสำนักงานใหญ่
ห้องประธานบริษัท
หลิวชิงเยว่ยังไม่หายดีก็กลับมาบริษัท
ถึงหน้าจะซีด แต่ไอเย็นรอบกายยิ่งทวีคูณกว่าเก่า
ตอนนี้เธอ ถึงหน้าจะมีแผล แต่เมื่อสวมชุดทำงานสั่งตัดพิเศษก็แผ่รัศมีเต็มเปี่ยม เย็นชา สง่างาม
รูปร่างมารร้ายอวดโฉมถึงขีดสุด
“อรุณสวัสดิ์ค่ะท่านประธานหลิว!”
ทุกที่ที่ผ่าน พนักงานทุกคนโค้งคำนับ
เพียงแต่ไม่มีใครสังเกตว่า ท่าเดินของเธอดูแปลกไปนิดหน่อย
สำหรับการไล่ล่าเมื่อวาน เธอประกาศกับภายนอกว่าเป็นรถเสียหลัก บังคับปิดเรื่องลง
แต่ภายในผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มบริษัทหลิว กระแสใต้น้ำกำลังเชี่ยวกราก
ในการประชุมคณะกรรมการชั่วคราว
“เสี่ยวเยว่เอ๋ย เมื่อวานเธอประสบอุบัติเหตุเหรอ? ทำไมไม่ระวังหน่อยล่ะ!”
“ให้ท่านลุงตกใจจนไม่ได้หลับทั้งคืนเลยนะ!”
ชายวัยกลางคนตรงหน้า สวมสูทผูกเน็คไท ท่วงท่าสง่างาม เป็นคนแรกที่เอ่ยปาก
แสดง 'ความห่วงใย' ต่อหลิวชิงเยว่
คนนี้คือท่านลุงของหลิวชิงเยว่ ผู้ถือหุ้นใหญ่เบอร์สองของกลุ่มบริษัทหลิว หลิวเจิ้นกั๋ว
หลิวชิงเยว่สีหน้าเรียบเฉย:
“อ้อ ขอบคุณท่านลุงมากค่ะ ก็แค่ชนนิดหน่อยเอง!”
ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเธอ
ว่ามือสังหารกลุ่มที่สวมหน้ากากผีนั่นเป็นฝีมือของท่านลุงแสนดีคนนี้เอง
หลังจากพ่อของหลิวชิงเยว่ยกตำแหน่งประธานบริษัทให้เธอ ท่านลุงคนนี้ก็คอยหาเรื่องกลั่นแกล้งเธอมาตลอด
“โอ๊ย...”
หลิวเจิ้นกั๋วจงใจถอนหายใจ กวาดตามองหลิวชิงเยว่อย่างไม่ให้รู้ตัว:
“หึหึ แค่เสี่ยวเยว่ปลอดภัย ท่านลุงก็สบายใจแล้ว!”
“แต่ว่าผู้หญิงนี่นะ กำลังก็มีจำกัด”
“ฉันว่า เอาโปรเจกต์ของกลุ่มไปไว้ที่ท่านลุงนี่แหละ ให้ท่านลุงช่วยบริหาร เธอก็จะได้พักรักษาตัวได้อย่างสบายใจ ดีไหม?”
สิ้นคำพูด
บรรดาลูกน้องของหลิวเจิ้นกั๋วในคณะกรรมการก็พากันออกโรง:
“ใช่แล้ว ท่านประธานหลิว สุขภาพสำคัญ ต้องพักผ่อนให้ดี ๆ นะ!”
“พวกเราแก่ ๆ ยังแข็งแรงอยู่ มีพวกเราก็พอแล้ว!”
พวกแก่ไม่ตายพวกนี้
ถือโอกาสเรื่องรักษาสุขภาพ รีบแย่งชิงโปรเจกต์ พยายามทำให้เธอกลายเป็นหุ่นเชิด
มองใบหน้าอันน่าเกลียดเหล่านั้นตรงหน้า
หนาวเหน็บถึงใจ!
นี่แหละผู้อาวุโสของกลุ่ม แขนขาของพ่อ!
หลิวชิงเยว่ไม่ได้ระเบิดออกมา เพียงแค่วางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะตามอารมณ์
“ขอบคุณคุณลุงทุกคนที่เป็นห่วงนะคะ แต่มีเรื่องหนึ่ง จำเป็นต้องแจ้งให้ทราบ”
“โปรเจกต์ภูเขาหลิงหลง ฉันได้บรรลุความร่วมมือกับท่านประธานเจ้าแห่งกลุ่มคุนเผิงแล้ว อาทิตย์หน้าก็จะเริ่มโปรเจกต์รีสอร์ตภูเขาหลิงหลงอย่างเป็นทางการ!”
“ว้าว...”
หินก้อนเดียวสร้างคลื่นพันชั้น!
ทั้งห้องฮือฮา
หลิวเจิ้นกั๋วเบิกตากว้างทันที รอยยิ้มค้างแข็ง ไม่กล้าเชื่อ
เขาเล็งโปรเจกต์นั้นมาหลายปีแล้ว
ก็เพื่อฉวยโอกาสนี้รวมคนอื่น ๆ มาบีบหลิวชิงเยว่ให้ตายสนิท
เพื่อการนี้ เขายอมทุ่มผลประโยชน์มหาศาลให้บริษัทต่าง ๆ เพื่อเล่นงานหลิวชิงเยว่
คิดไม่ถึงว่า หลิวชิงเยว่จะเงียบ ๆ เอาชนะท่านประธานเจ้าแห่งกลุ่มคุนเผิงที่แม้แต่ตัวเขายังไม่เคยได้พบ
มันเหลือเชื่อเกินไป!
“เสี่ยวเยว่ เธอไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม? ท่านประธานเจ้าน่ะ แม้แต่ฉันยัง...”
มุมปากของหลิวเจิ้นกั๋วกระตุกอย่างไม่เป็นธรรมชาติ
หลิวชิงเยว่เห็นดังนั้นก็ยิ้มเย็น:
“ท่านลุงไม่ได้พบ ไม่หมายความว่าฉันจะพบไม่ได้!”
สิ้นคำพูด
สีหน้าหลิวเจิ้นกั๋วเปลี่ยนไปมา ดำมืดถึงขีดสุด
แค่สัญญาเพียงฉบับเดียว
ก็ทำให้แผนการที่เขาวางมาหลายปีพังทลายในพริบตา!
หลังเลิกประชุม
หลิวชิงเยว่มองสายรถเบื้องล่างราวกับมดแมลง
ไร้ซึ่งความยินดีที่พลิกกระดานได้เลยสักนิด
กลับอ่อนล้าจนถึงขีดสุด
เธอรู้ดีแก่ใจ หลิวเจิ้นกั๋วไม่มีทางยอมแพ้เด็ดขาด
หากเธอเผยจุดอ่อนแม้แต่น้อย มีแต่จะตายอย่างไร้ที่ฝังศพ
เหนื่อยเหลือเกิน!
ก๊อกก๊อกก๊อก!
“เข้ามา!”
เลขาโจวหว่านเดินเข้ามาในห้อง สีหน้าซีดเผือด
หลิวชิงเยว่หรี่ตามอง:
“คนล่ะ?”
โจวหว่านเสียงสั่น:
“ขอโทษนะคะ ท่านประธานหลิว เราหามาจนหมดหนทางแล้ว สืบจนทั่วเส้นทางคมนาคมและกล้องวงจรปิดทั้งหมดในเมืองอู่”
“คนคนนั้น... เหมือนจะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเลยค่ะ!”
หลิวชิงเยว่สายตาคมกริบขึ้นทันใด:
“เธอว่าอะไรนะ? หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย?”
“คนเป็น ๆ จะหาไม่เจอได้ยังไง?”
“เขาไม่มีทางไม่ใช้ยานพาหนะ ไม่ผ่านสี่แยกเลย!”
“ใช่ค่ะ นี่แหละที่น่ากลัวที่สุด!”
โจวหว่านวางโน้ตบุ๊กลงตรงหน้าหลิวชิงเยว่:
“ตามเบาะแสที่คุณให้มา เราจับภาพคนคนหนึ่งได้”
“แต่ไม่ว่าเมื่อไรที่เขาผ่านกล้องตัวไหน ก็จะเกิดสัญญาณรบกวนช่วงสั้น ๆ ขึ้น”
“ตรงกับเวลาที่เขาเดินผ่านเป๊ะ ๆ เลยค่ะ!”
ในภาพจากกล้องวงจรปิด
เมื่อไรที่เงาคนนั้นจะเข้ามาใกล้ ภาพก็จะกลายเป็นหิมะ
หลายสิบวินาทีต่อมา ทุกอย่างก็เป็นปกติ!
บังเอิญอย่างน่าประหลาด!
“ฮือ...”
หลิวชิงเยว่สูดหายใจลึก
หมอนั่น ไม่ใช่คนจรจัดขี้ขลาดที่กล้าแค่ขโมยเงินห้าร้อยแน่นอน
สามารถฆ่ามือสังหารอาชีพมากมายได้ ยังสามารถปกปิดทุกอย่างได้แนบเนียน
ไม่ทิ้งร่องรอยใด ๆ เลย!
“ต้องหาเขาให้เจอ!”
สีหน้าหลิวชิงเยว่ซับซ้อนอย่างที่สุด
อยากรู้อยากเห็น โกรธแค้น อับอาย ซ้ำยังมีความรู้สึกที่ทำให้นึกถึงอย่างนั้นอีก...
เธอต้องควบคุมผู้ชายลึกลับคนนี้ให้ได้เบ็ดเสร็จ
ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็แวบขึ้นในหัวเธอ
สัมผัสที่หกบอกเธอว่า บางทีที่นั่น อาจจะหาผู้ชายคนนั้นเจอก็ได้!
เธอรีบพูด:
“ไปโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ชุนหยาง บางทีอาจจะหาเจ้านั่นเจอ”