หลัวหย่งหนีรู้สึกโดยสัญชาตญาณอยากปฏิเสธคำขอของเด็กน้อย เพราะตอนเด็กเธอเองก็เคยใช้วิธีนี้กับโต้วเนี่ยเฉินมาก่อน
แต่โต้วเสี่ยวโต้วไม่ใช่เด็กที่รับมือง่าย ๆ เธอเลยต้องเปลี่ยนชามใหม่แล้วตีไข่ใหม่
ครั้งนี้เธอระวังมากขึ้น
ไข่ทั้งสามฟองไม่เลอะเทอะเลย
เธอภูมิใจมาก "ย่าเก่งไหมล่ะ?"
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอลงมือทำอาหาร
แค่ตีไข่ก็สวยขนาดนี้ เธอช่างสมบูรณ์แบบจริง ๆ
โต้วเสี่ยวโต้ว....
สมบูรณ์แบบบ้าอะไรกัน ไข่แดงกับไข่ขาวต้องแยกจากกันต่างหาก!!
เธอเปิดวิดีโอด้วยสีหน้าจริงจัง หน้าบูดเหมือนเด็กปีศาจ แล้วแก้ให้ "ผิดแล้ว ทำใหม่!"
หลัวหย่งหนีทำหน้าไม่เชื่อ "เป็นไปได้ยังไง"
เธอลองเทียบกับวิดีโออย่างละเอียด ก็ดูเหมือนว่าไข่แดงกับไข่ขาวต้องแยกกันจริง ๆ
ความมั่นใจที่เพิ่งมีเต็มเปี่ยมถูกทำลายลงทันที เธอเลยต้องเริ่มใหม่
แต่เธอไม่เคยทำเค้กมาก่อน ตอนแยกไข่แดงกับไข่ขาว เธอทำไข่แดงแตกหลายฟอง
สุดท้ายต้องใช้ไข่กว่าสิบฟองถึงจะสำเร็จ
หลัวหย่งหนีรู้สึกเหงื่อท่วมหัว
ทั้งชีวิตเธอไม่เคยเหนื่อยขนาดนี้มาก่อน
แต่ก็ต้องเอาใจเด็กสาวจอมซนคนนี้ให้ได้ ถึงจะไปขอเงินโต้วเนี่ยเฉินได้ เธอเลยต้องอดทนต่อไป
"ขั้นต่อไปย่าจะตีไข่ขาวให้ฟู"
โต้วเสี่ยวโต้วโบกมืออย่างใจเย็น ส่งสัญญาณให้เธอเริ่มได้
หลัวหย่งหนีใช้เครื่องตีไข่ไฟฟ้าตีไข่ขาว
ตอนแรกไข่กระเด็นกระจาย พอเริ่มใหม่หลายรอบถึงจะสำเร็จ
พอผสมไข่ขาวกับไข่แดงเข้าด้วยกันแล้ว นำเข้าเตาอบได้ในที่สุด เธอรู้สึกว่าเธอใกล้จะร้องไห้แล้ว