โต้วเสี่ยวโต้วเห็นเธอยอมแพ้ ก็มุมปากยกยิ้มอย่างเย่อหยิ่ง
มือเล็ก ๆ ชูห้านิ้ว "หนูเอาห้าแท่ง"
หลัวหย่งหนีอยากจะปัดเป่าเธอไปให้เร็วที่สุด "ซื้อ ๆ ๆ จะซื้อให้ห้าแท่งก็ได้ใช่ไหม"
พูดจบก็สั่งแม่บ้านไปซื้อให้ทันที
โต้วเสี่ยวโต้วทำหน้าน้อย ๆ คิดในใจว่า เจ้าเล่ห์ขนาดนี้ ยังจัดการเธอไม่ได้อีกหรือไง
ส่วนหลัวหย่งหนีโมโหแทบแค้น ส่งหลักฐานภาพถ่ายให้โต้วเนี่ยเฉินทันที
[ทั้งหมดเป็นฝีมือลูกสาวแกทั้งนั้น ทำให้ฉันเสียหายตั้งสิบล้าน]
เรื่องนี้เธอไม่ได้พูดเกินจริง เพราะชุดราตรี ชุดนอน ชุดชั้นใน รวมถึงเครื่องสำอาง ล้วนเป็นของสั่งทำพิเศษราคาแพง
เสื้อผ้าเต็มห้องนี้มูลค่ารวมกันถึงสิบล้านเหรียญจริง ๆ
โต้วเนี่ยเฉินเห็นภาพถ่ายแล้ว ไม่โกรธเลยสักนิด กลับภูมิใจสุด ๆ
"ทำได้ดีมาก"
สมกับเป็นลูกเขา ทั้งจิตใจแข็งแกร่ง ยังเฉลียวฉลาดขนาดนี้
ได้เงินทอดร่างทุกอย่างที่ดีจากเขามาจริง ๆ
หลัวหย่งหนี....
ใครจะฟังเขาชมเชย หล่อนต้องการค่าชดเชยต่างหาก
"ลูกสาวแกทำเสื้อผ้าฉันพังหมด ฉันไม่เอาเยอะ ขอสองล้านแล้วกัน ฉันจะได้ไปซื้อของใหม่"
คิดว่าโต้วเนี่ยเฉินจะตอบตกลงอย่างง่ายดาย
แต่โต้วเนี่ยเฉินกลับพูดว่า "เสื้อผ้าพวกนั้นก็ยังดี ๆ อยู่นี่ จะใส่ไม่ได้ยังไง? แกอายุขนาดนี้แล้ว ยังจะฟุ่มเฟือยอีกหรือ?"
"ซักหน่อยก็กลับมาใส่ได้อีกนี่นา"
ยังไม่ขาด แค่เปื้อนขนหมาครีมบำรุงหน่อย ซักสะอาดก็ใช้ได้แล้ว