โต้วเสี่ยวโต้วมองสีหน้าตกตะลึงของทุกคน รู้สึกว่าตัวเองเก่งเหลือเกิน
ดูสิทำเอาพวกเขาตกใจกันใหญ่
เห็นได้ชัดว่าความสามารถในการร้องเพลงของเธอก็ไม่เบา
กำลังจะร้องเพิ่มอีกเพลง ไมโครโฟนก็ถูกโต้วเนี่ยเฉินคว้าไป
"เอาล่ะ ไปว่ายน้ำกันเถอะ"
เล่นเสร็จก็รีบไปนอนได้แล้ว
อย่ามาเล่นห้องคาราโอเกะอีกเลย
คนอื่นก็คิดแบบเดียวกัน รีบอุ้มเธอขึ้นไปชั้นบนสุด
โต้วเสี่ยวโต้วก็เพิ่งเคยมาชั้นบนสุดเป็นครั้งแรก พอขึ้นมาก็เห็นสระว่ายน้ำขนาดใหญ่เป็นประกายระยิบระยับ
คุณพี่หวังหยิบชุดว่ายน้ำหลายตัวมาให้เธอเลือก
"ดูสิอยากใส่แบบไหน"
มีนางเงือกสีฟ้า นางเงือกสีเหลือง และนางเงือกเอลซ่า
คนอื่น....
เอลซ่าไม่ใช่ราชินีหรอกเหรอ?
กลายเป็นนางเงือกได้ยังไง?
ผู้ผลิตคงคิดว่า 'ไม่ต้องห่วง แค่เด็กชอบก็พอ'
โต้วเสี่ยวโต้วเลือกชุดว่ายน้ำรุ่นเอลซ่าจริง ๆ ด้วย
พอสวมแล้ว ท้องน้อยกลมป่อง ดูเหมือนปลาตัวอ้วนน่ารัก
โต้วเนี่ยเฉินอดหัวเราะเยาะไม่ได้ "เดี๋ยวอย่าจมลงไปล่ะ"
โต้วเสี่ยวโต้ว....
เริ่มหาเรื่องปะทะกับคุณพ่อจอมแย่อีกครั้ง
โต้วเนี่ยเฉินไม่คิดว่าตัวเองพูดผิด เป็นความจริงทั้งนั้น
"พุงใหญ่ขนาดนั้น ก้นใหญ่ขนาดนั้น เดี๋ยวจมลงไปก็จำไว้ว่าต้องพลิกตัว ไขมันเยอะขนาดนั้น ยังไงก็ทำให้ลอยขึ้นมาได้แน่"
โต้วเสี่ยวโต้วอึ้ง ๆ จ้องเขา
พูดว่าเธออ้วน ก้นใหญ่ พุงใหญ่!
เธอโกรธแล้ว
ฮึ่ม
คุณพี่หวังยิ้มพลางปราม "เฉินเฉินพูดไม่เป็น หนูถั่วน้อยอย่าไปถือสาคุณพ่อเลย ผู้ชายก็แบบนี้แหละ ไม่รู้จักมองโลก"