คุณหนูน้อยเหลือขอ จอมมารร้ายยังร้องไห้

ตอนที่ 82 ราดพวกเธอจนตัวเปียกโชก

7 นาที· 1.6K คำ

คุณพี่หวังเห็นกระแสคอมเมนต์เริ่มเปลี่ยนจากการด่าเธอไปเป็นการตำหนิโต้วเนี่ยเฉินว่าไม่คู่ควรกับการเป็นพ่อ ทำให้เธอโกรธจนกำหมัดแน่น

เธอไม่คิดจะอธิบายอะไร

สวนกลับไปตรงๆ ว่า [หนูน้อยโต้วไม่เพียงต้องเรียนวิชาการดูแลตัวเองเท่านั้น แต่เดี๋ยวจะต้องซักผ้า ทำอาหารอีกด้วย]

ชาวเน็ตถึงกับอึ้ง [ฉันไม่ได้ยินผิดไปใช่ไหม?]

นี่ต้องซักผ้า ทำอาหารอีกเหรอ?

จากนั้นก็เห็นคุณพี่หวังโพสต์คลิปบทเรียนหนึ่งลงไปโดยตรง

เป็นภาพครูใจดีค่อยๆ ใส่ผ้ากันเปื้อนให้โต้วเสี่ยวโต้ว แล้วทั้งคู่ก็นั่งยองๆ บนพื้น ช่วยกันซักเสื้อผ้าด้วยน้ำสะอาด

ครูอธิบายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ปกเสื้อเป็นส่วนที่สกปรกง่ายที่สุด เราล้างสบู่ลงบนปกเสื้อ แล้วใช้แรงเสียดสีถูคราบสกปรกออก”

โต้วเสี่ยวโต้วฟังเข้าใจแล้ว สองมือเล็กๆ ก็จับปกเสื้อถูอย่างหนัก

แต่ทว่าเธอถูไปได้ไม่นานก็เริ่มหมดความอดทน คิ้วน้อยๆ ขมวดแน่น ดูท่าทางหงุดหงิดจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว

คลิปจบลงเพียงเท่านี้ ชาวเน็ตต่างมีความคิดเห็นที่แตกต่างกันออกไป

บางคนรู้สึกเวทนา [พูดตามตรง หนูน้อยโต้วยังเด็กเกินไป เด็กเล็กขนาดนี้จะเรียนซักผ้าไปทำไมกัน?]

[ใช่แล้ว ตอนนี้ก็มีเครื่องซักผ้าให้ใช้แล้ว น่าเอาไปซักในเครื่องไม่ดีกว่าหรือ?]

[เด็กเล็กๆ ต้องลำบากขนาดนี้ ดูแล้วก็รู้สึกสงสาร]

[นึกถึงตอนเด็กๆ ที่แม่ฉันมีค่านิยมชอบลูกชายมากกว่าลูกสาว ก็ใช้ฉันทำงานแบบนี้เหมือนกัน คิดแล้วก็เศร้า]

ชาวเน็ตพากันรู้สึกเวทนาขึ้นมา [หนูน้อยโต้วผู้น่าสงสารของฉัน ที่บ้านคงไม่ค่อยเป็นที่รักใคร่ใช่ไหม?]

ไม่เช่นนั้นบ้านรวยขนาดนี้ จะต้องมาซักผ้าทำไมกัน

เหล่าแฟนคลับแม้จะรู้สึกเวทนาเหมือนกัน แต่ก็ยังมีสติอยู่

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป