ท่านผู้การ ภรรยาสาวของคุณหอบ่านใหญ่ไปอยู่กองทัพ

ตอนที่ 5 ท่านหัวหน้า ภรรยาตัวน้อยของคุณพาห่านตัวใหญ่มาเข้ากองทัพ

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ซ่งเจินจูกระวนกระวายแทบแย่ “001 ระบบรวนหรือไง รีบแลกยาฟื้นฟูผิวให้ฉันที”

หน้าเสียโฉมแล้วจะกลัวอะไร เธอมีนิ้วทองคำอยู่นี่นา

โลกก่อนตอนเธอเป็นชู้แล้วถูกเมียหลวงจับได้ ใบหน้าก็โดนตบจนยับเยินเหมือนกัน แต่แค่กินยาเข้าไปหนึ่งเม็ด วันรุ่งขึ้นก็กลับมาสวยสดใส

ผู้ชายคนนั้นแทบอยากตายคาเรือนร่างของเธอ

ไป๋หลีเอ๋ยไป๋หลี เธอคิดผิดแล้ว

นางเอกผู้ยิ่งใหญ่ไม่มีทางยอมแพ้ง่าย ๆ แบบนี้หรอก รอรับการแก้แค้นจากฉันได้เลย

“ค่าคะแนนพิชิตใจปัจจุบัน 5,000 คะแนน ค่าชิงโชคชะตา 30% แลกยาฟื้นฟูผิว ใช้คะแนนพิชิตใจ 2,000 คะแนน โฮสต์ยืนยันการแลกเปลี่ยนหรือไม่”

ซ่งเจินจูไม่สนใจคะแนนพิชิตใจอะไรนั่นอยู่แล้ว การยั่วยวนผู้ชายเป็นเรื่องง่ายดายสำหรับเธอ

เธอตอบทันทีโดยไม่ลังเล “แลก”

สิ้นเสียงนั้น จู่ ๆ ในมือก็ปรากฏยาลูกกลอนเม็ดเล็ก เปล่งแสงสีเขียวอ่อนจาง ๆ และส่งกลิ่นหอมออกมา

ซ่งเจินจูกลืนยาลงไปในคำเดียว บาดแผลบนใบหน้าค่อย ๆ สมานอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า

เพื่อไม่ให้ใครสังเกตเห็น เธอยังคงใช้ผ้าขาวพันแผลไว้

แต่ในใจกลับลำพองนัก หึ ไป๋หลี เธอจะเอาอะไรมาแข่งกับฉัน

รอรับบทลงโทษจากนางเอกผู้ยิ่งใหญ่อย่างฉันได้เลย!

เมื่อใบหน้าไม่เจ็บแล้ว เธอก็มีเวลามาหงุดหงิด “001 ค่าการชิงลดลงได้ยังไง ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ 60% แล้วเหรอ ตกลงมีปัญหาตรงไหน”

เสียงของระบบยังคงเย็นชา “001 ตรวจสอบไม่ได้ โฮสต์ต้องค้นหาคำตอบด้วยตัวเอง หากค่าการชิงต่ำกว่า 10% โฮสต์จะเสี่ยงถูกลบ”

มันเป็นเพียงชุดข้อมูล ไม่ได้ตรวจพบระบบชนิดเดียวกันตัวอื่น

ในห้วงเวลานี้มีมันเป็นระบบเดียว

ซ่งเจินจูรำคาญเต็มทน “พอแล้ว ๆ ฉันจะรีบทำภารกิจให้สำเร็จ”

คุยกับมันแล้วเหมือนคุยกับหุ่นยนต์ไม่มีผิด

นางเอกผู้ยิ่งใหญ่ที่ทะลุมิติมาหลายโลกอย่างเธอ จะสู้ผู้หญิงพื้นเมืองไม่ได้หรือไง อย่ามาทำให้ขำหน่อยเลย

ไป๋หลีหนีไม่พ้นเงื้อมมือเธอหรอก

ความอัปยศที่เธอต้องเผชิญในวันนี้ เธอจะเอาคืนไป๋หลีเป็นร้อยเท่า

นางเอกผู้ถูกลิขิตอะไรกัน ก็แค่หินรองเท้าให้เธอเหยียบขึ้นไปเท่านั้น

ในใจเธอวางแผนไว้เป็นรูปเป็นร่างแล้ว ไป๋หลี รอรับความทรมานจนอยากตายแต่ตายไม่ได้ได้เลย

ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าการล่วงเกินฉันมีจุดจบยังไง!

ไป๋หลีซึ่งฟังทุกอย่างอยู่ในห้อง “………!”

เดี๋ยวนะ ไม่มีใครบอกว่านางเอกผู้ยิ่งใหญ่จะมีสติปัญญาแค่นี้นี่นา นี่มัน…ประเมินยากจริง ๆ

แย่งของจนติดใจไปแล้วหรือไง

ได้ อยากตายใช่ไหม ฉันจะสงเคราะห์ให้ เรื่องจัดการหมา ฉันไม่เคยกลัวอยู่แล้ว

เธอกวาดตามองทุกซอกมุมในห้อง บนเตียงปูชุดเครื่องนอนลายดอกไม้เล็ก ๆ สี่ชิ้น ม่านเตียงสีชมพูพลิ้วไหวตามลม

ตู้เสื้อผ้ากับตู้รองเท้าเพิ่งทำใหม่ ในตู้เสื้อผ้ามีชุดผ้าปาลาจีแบบใหม่ ชุดกระโปรงตะวันตกตัวเล็ก กระโปรงทรงตรง และกางเกงหลายตัว

ในตู้รองเท้าก็มีแต่รองเท้าหนังผู้หญิง ส่วนครีมทาหน้าก็เป็นยี่ห้อไป่เชวี่ยหลิงอย่างดี

ใบหน้าของไป๋หลีเต็มไปด้วยแววเยาะเย้ย ดูแลลูกนอกสมรสดีขนาดนี้เลยหรือ

แล้วเจ้าของร่างเดิมล่ะ ต้องอยู่ในคอกหมา กินข้าวหมา แค่ทำอะไรไม่ถูกใจก็โดนซ้อมระบายอารมณ์

พวกสารเลวทั้งนั้น ไม่มีใครรอดแน่

เธอเหลือบมองใบหน้าในกระจก ซึ่งคล้ายกับชาติก่อนถึงแปดส่วน ต่างกันตรงที่ผิวของเจ้าของร่างเดิมเหลืองซีด ผมแห้งกระด้าง และมีแผลเป็นเล็ก ๆ จากการที่ซ่งเจินจูใช้มีดกรีด

ตามตัวก็มีรอยเขียวช้ำเต็มไปหมด ไม่มีผิวดีเหลือสักแห่ง

ถึงอย่างนั้น พ่อสารเลวยังพูดจาบั่นทอนจิตใจว่าเธอไม่รู้จักความ ไม่เชื่อฟัง

ไปให้พ้นเลย!

ความแค้นของเจ้าของร่างเดิมคงมากกว่าซานเซียนกระบี่ชั่วร้ายเสียอีกมั้ง

ถ้าเป็นเธอ คงอยากฆ่าพวกมันให้หมด

หึ٩(◦`꒳´◦)۶

นึกอะไรขึ้นมาได้ เธอก็ถอนหายใจเบา ๆ “ถ้ามิติติดตามมาด้วยก็ดีสิ”

ใช่แล้ว ตระกูลผู้ฝึกวิชายุทธ์โบราณของพวกเธอเป็นตระกูลเก่าแก่ลึกลับ ร่ำรวยเทียบเท่าประเทศ แถมสมาชิกในตระกูลยังฝึกเคล็ดวิชาลับและมีอายุยืนยาว

ทั้งหมดเป็นเพราะบ่อน้ำพุวิญญาณในมิติที่สืบทอดกันมารุ่นต่อรุ่น

มาถึงรุ่นนี้ก็มีเธอเพียงคนเดียว การสืบทอดจึงตกเป็นของเธอตามธรรมดา

เธอไม่เพียงเคลื่อนไหวคล่องแคล่วราวกับนกนางแอ่น เหาะเหินเดินบนกำแพงได้ วิชาแพทย์ก็ยังล้ำเลิศ อีกทั้งพลังวิญญาณในร่างยังฟื้นฟูเส้นลมปราณของคนได้

ในมิตินั้นยังมีสมบัติมากมาย

เพียงเธอคิดวูบเดียว ร่างก็หายไปจากที่เดิมและเข้าไปอยู่ในมิติทันที

ยังไม่ทันได้ตั้งสติ เงาสีขาวราวหิมะจากที่ไกล ๆ ก็กระพือปีกบินพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“ก๊าบ… ก๊าบ… ก๊าบ…”

เจ้านาย เจ้านาย ห่านมาแล้ว

พอเห็นว่าเป็นห่านตัวใหญ่ ไป๋หลีก็ดีใจจนแทบกระโดด เธอไม่เคยคิดเลยว่าห่านตัวนี้จะทะลุมิติมาพร้อมกัน

เธอซื้อเจ้าห่านตัวนี้มาจากตลาดสดตอนเดินผ่าน เห็นมันกำลังจะถูกเชือดก็เลยซื้อไว้

เธอเลี้ยงมันเป็นสัตว์เลี้ยงมาตลอด ตั้งชื่อว่าเจ้าต้าขาว สิ่งมีชีวิตอื่นเข้าไปในมิติไม่ได้ ยกเว้นเจ้าต้าขาว

มันอยู่ในมิติมานาน จึงมีความรู้สึกนึกคิดมากขึ้น ฟังภาษาคนรู้เรื่อง

คุยกับเธอได้อย่างเข้าใจ

ธัญพืชในมิติล้วนเป็นฝีมือปลูกของมัน

เป็นห่านที่มีประโยชน์มากจริง ๆ

เจ้าต้าขาวเห็นไป๋หลีสกปรกมอมแมม ทั้งยังบาดเจ็บไปทั่ว ขนทั่วร่างของมันก็พองฟูจนกลายเป็นก้อนหิมะยักษ์

“ก๊าบ… ก๊าบ…”

ไอ้สารเลว ใครทำแบบนี้ กล้าทำร้ายเจ้านายของฉันเหรอ ฉันจะใช้จะงอยปากหนีบมันให้ตาย!

ไป๋หลียักไหล่ “ฉันไม่ได้โดนตี ฉันเพิ่งตีคนอื่นมา นี่คือการทะลุมิติ ร่างนี้ไม่ใช่ของฉัน”

ก้อนหิมะส่งเสียง “ก๊าบ…”

ทะลุมิติเหรอ มิน่าล่ะ มันถึงเห็นเจ้านายดูน่าสงสารขนาดนี้

มันกระพือปีก ก่อนประกาศอย่างองอาจ “ไม่ต้องกลัวนะ คน เธอพึ่งพาฉันได้ ฉันดี คนอื่นร้าย ฉันจะปกป้องเธอเอง”

ไป๋หลีมองแววห่วงใยในดวงตาเล็กเท่าเมล็ดถั่วเหลืองของเจ้าห่าน ใจพลันอบอุ่นขึ้น “ได้เลย เจ้าต้าขาวของฉันเก่งที่สุด”

เจ้าต้าขาวตัวใหญ่กว่าห่านทั่วไป มันยืดคอแล้วใช้หัวถูมือของไป๋หลีเบา ๆ

“ก๊าบ…”

คน เธอมาดูมิติใช่ไหม ฉันเก่งนะ ปลูกธัญพืชไว้ให้เธอเยอะแยะเลย

ไป๋หลีเอ่ยชม “เจ้าต้าขาวเป็นแขนซ้ายแขนขวาของฉันจริง ๆ ไปกันเถอะ เราไปตรวจดูมิติด้วยกัน”

เธอเดินนำไป เจ้าต้าขาวก็เดินโยกเยกตามหลัง

ในมิติมีนาขั้นวิญญาณหนึ่งหมื่นหมู่ โกดังขนาดหลายพันตารางเมตรอยู่หลายหลัง เรือนไม้ไผ่หลังเล็กหนึ่งหลัง และหอเก็บยาอีกหนึ่งแห่ง

นาขั้นวิญญาณช่วยเร่งการเติบโตของพืช ไม่ต้องเหนื่อยปลูกเองเลย แค่กดปุ่มรดน้ำ เก็บเกี่ยว และคัดแยก ไม่ว่าจะปลูกอะไรก็ได้ผลผลิตเพิ่มขึ้นสองเท่า รสชาติดีกว่าของที่ปลูกข้างนอกด้วย

ข้างนาขั้นวิญญาณมีบ่อน้ำโบราณ น้ำใสจนมองเห็นก้นบ่อ ไอหมอกลอยขึ้นเป็นสาย เพียงสูดเข้าไปก็ทำให้หูตาสว่าง

น้ำพุวิญญาณมีสรรพคุณบำรุงร่างกายและชำระล้างเส้นลมปราณกับไขกระดูก

เจ้าของร่างเดิมถูกทารุณมานาน ทั้งยังขาดสารอาหาร สิ่งนี้เหมาะกับเธอราวกับทำขึ้นมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ

ไป๋หลีรีบใช้กระบวยไม้ตักน้ำขึ้นมาหนึ่งกระบวย ดื่มเข้าไปสองอึกก็รู้สึกว่าน้ำหวานชื่น จากนั้นร่างกายก็เบาหวิว พลังวิญญาณในร่างเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

เส้นลมปราณที่เสียหายฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว แผลเป็นตามตัวค่อย ๆ จางหาย ผิวด้านนอกมีคราบดำเหนียวปกคลุมเป็นชั้น ทั้งยังมีกลิ่นเปรี้ยวเหม็นเล็กน้อย

ไป๋หลีทำท่าคลื่นไส้ ก่อนบอกให้ห่านรออยู่ แล้ววิ่งไปยังกระท่อมไม้เล็ก ๆ ข้าง ๆ เพื่อหยิบอุปกรณ์อาบน้ำออกมา

เธอขัดตัวตั้งแต่หัวจรดเท้า แม้แต่ซอกนิ้วเท้าก็ไม่เว้น

หลังอาบน้ำเสร็จก็รู้สึกสดชื่นสุด ๆ เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดแล้วพาเจ้าห่านไปยังหอเก็บยา

ที่นั่นเก็บยาเลิศล้ำซึ่งตระกูลไป๋หลอมขึ้นมาหลายชั่วอายุคน ส่วนยาตำหนิขายออกไปหมดแล้ว ถึงอย่างนั้นก็ยังหาซื้อยากยิ่ง

ยาที่มีพลังวิญญาณ ต่อให้เป็นคนใกล้ตายก็ยังช่วยยืดอายุได้อีกหลายปี

ตระกูลไป๋มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก

มีผู้มีอำนาจทั้งในและต่างประเทศมากมายมาขอซื้อยา แต่ตระกูลไป๋เชื่อว่ายาจะรักษาได้เฉพาะผู้มีวาสนา

พวกเขาไม่ฝ่าฝืนกฎเกณฑ์ทางโลกตามใจชอบ จึงปิดประตูไม่พบใครง่าย ๆ

บางคนคิดใช้กำลังบังคับให้ตระกูลไป๋ยอมจำนน แต่ไม่มีใครได้กลับออกไป

เวลาผ่านไป ชื่อเสียงของตระกูลไป๋ก็ยิ่งลึกลับขึ้นเรื่อย ๆ ไม่มีใครกล้าเข้าไปยั่วโทสะ

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป