พูดตามตรง ก่อนวันสิ้นโลกจะมาเยือน เย่โม่ก็เป็นแค่ยามเฝ้าโกดังธรรมดา ๆ คนหนึ่ง รับเงินเดือนไม่มากมาย เขาไม่เคยได้สัมผัสชีวิตแสนสุขที่มีสาวงามเคียงข้างมาก่อน
วันสิ้นโลกที่มาเยือนอย่างกะทันหัน ทำให้เขาครอบครองพลังพิเศษอันแข็งแกร่ง
ตลอดสองวันเต็ม เย่โม่กับหลิ่วชิงซวี่ขลุกอยู่ในห้องเช่า พักเรื่องล่าซอมบี้และรวบรวมแก่นคริสตัลเอาไว้ก่อน ได้อยู่เคียงข้างสาวงามและดื่มด่ำกับช่วงเวลาแสนสุขที่ไม่เคยสัมผัสมาตลอด 30 ปีที่ผ่านมา
ถึงอย่างนั้น เย่โม่ก็ไม่ได้ลดความระแวดระวังต่อโลกภายนอกลงแม้แต่น้อย เขาเปิดใช้พลังพิเศษทางจิตอยู่ตลอด คอยระวังไม่ให้ซอมบี้หรือสัตว์ซอมบี้ที่อาจเร่ร่อนอยู่ด้านนอกบุกเข้ามาในชุมชน
ขณะที่ภายในห้องดำเนินไปอย่างเชื่องช้า ชุมชนแห่งนี้กลับกำลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างเงียบงัน
วันสิ้นโลกปะทุขึ้นมาหลายวันแล้ว อาหารและน้ำดื่มที่ผู้รอดชีวิตซึ่งยังคงซ่อนตัวอยู่ในชุมชนกักตุนไว้ในบ้านส่วนใหญ่แทบหมดเกลี้ยง
ช่วงแรกเสียงคำรามของซอมบี้ดังก้องไปทั่วโถงทางเดิน ไม่มีใครกล้าเปิดประตู ได้แต่หดตัวอยู่ในห้อง ทนหิวและรอความตาย แต่หลังจากเย่โม่กวาดล้างซอมบี้ในชุมชนจนหมด เวลาผ่านไปสองวันเต็ม บรรยากาศในชุมชนก็เงียบผิดปกติ ไม่ได้ยินเสียงซอมบี้ร้องโหยหวนอีกเลย
ในที่สุด ความหิวก็เอาชนะความกลัวที่ฝังลึกถึงกระดูก
ในที่สุดก็มีผู้อยู่อาศัยคนหนึ่งรวบรวมความกล้า ค่อย ๆ แง้มประตูบ้านอย่างระมัดระวัง
เขาพบว่าประตูห้องฝั่งตรงข้ามเปิดอ้าอยู่ ส่วนบนพื้นมีศพซอมบี้นอนอยู่
“เงียบแล้ว! ไม่มีซอมบี้แล้วจริง ๆ ซอมบี้ตายหมดแล้ว!”
เสียงตะโกนที่สั่นเครือด้วยความตื่นเต้นและปนความยินดีดังก้องไปทั่วโถงทางเดิน
ประตูบ้านที่ผู้คนใช้หลบซ่อนทยอยเปิดออกทีละบาน