เขตตะวันออกของเยว่เจียงซินหยวน เป็นบริเวณที่มีซอมบี้มากที่สุดในหมู่บ้านพักอาศัยทั้งหมด
และยังเป็นบริเวณที่เย่โม่สัมผัสได้ก่อนหน้านี้ว่ามีซอมบี้ขั้นสองอยู่เป็นจำนวนมาก
ต่างจากอาคารหลายหลังริมถนนที่เต็มไปด้วยผู้รอดชีวิต อาคารพักอาศัยหลายหลังในเขตตะวันออกกลายเป็นอาณาเขตของซอมบี้ไปโดยสิ้นเชิง ไม่มีคนเป็นเหลืออยู่แม้แต่คนเดียว มีเพียงเสียงคำรามของซอมบี้ที่ลอยออกมาจากบันไดและหน้าต่างทุกแห่ง
เย่โม่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดใต้ตึกหลังหนึ่งในเขตตะวันออก แผ่พลังจิตออกไปสัมผัสสถานการณ์โดยรอบอย่างละเอียด
เขาไม่มีเวลาจัดการซอมบี้ขั้นหนึ่งในบริเวณส่วนกลางชั้นล่าง เป้าหมายของเขาคือซอมบี้ขั้นสอง ไม่ใช่กวาดล้างทั้งหมู่บ้านพักอาศัย
เขาเล็งเป้าหมายแรกไว้ที่ชั้นสี่ของอาคารหมายเลข 18 ซอมบี้ขั้นสองสองตัว
ร่างของเขาพร่าไหวเล็กน้อย มิติส่วนตัวพาเขาข้ามระยะทางหลายสิบเมตรในชั่วพริบตา ไปปรากฏตัวตรงทางเข้าอาคารหมายเลข 18
เท้าเพิ่งแตะพื้น เขาก็ยกมือขึ้น งัดเหล็กชะแลงหนักอึ้งปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ แล้วถือไว้สบาย ๆ เพื่อรับมือกับเหตุไม่คาดฝัน
ขณะเดียวกัน ตะปูเกลียวขนาดใหญ่หลายสิบตัวลอยอยู่ข้างกาย พร้อมพุ่งออกไปได้ทุกเมื่อ
ซอมบี้ขั้นหนึ่งหลายสิบตัวที่เดินเตร่อยู่ชั้นล่างสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของคนเป็น จึงหันขวับและกรูกันเข้าหาเย่โม่ เสียงฝีเท้าลากไปมาอื้ออึงแน่นขนัด
เย่โม่ไม่ขยับเกินจำเป็น เพียงส่งความคิดไป ตะปูเกลียวที่ลอยอยู่ก็พุ่งออกไปราวกับกระสุน
ตะปูแต่ละตัวหมุนด้วยความเร็วสูงและอัดแน่นด้วยแรงมหาศาล เล็งตรงไปยังหัวของซอมบี้ขั้นหนึ่งที่พุ่งเข้ามาทีละตัว
“ฉึก! ฉึก!”
เสียงทะลวงทึบหนักดังต่อเนื่อง