เย่โม่ย่อตัวลงข้างถังเก็บน้ำมันใต้ดิน ฝ่ามือสอดเข้าไปในปากถังสีดำสนิทอย่างมั่นคง เขากระตุ้นพลังพิเศษมิติอย่างเงียบเชียบ ดูดเชื้อเพลิงทั้งหมดที่เก็บไว้ในถังเข้าไป
หางตายังคงจับจ้องหญิงสาวที่เดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า แววตาไร้ซึ่งความปรานีต่อสตรี มีเพียงความเย็นชาและเฉยเมย
หากผู้หญิงคนนี้คิดประเมินตัวเองสูงเกินไปแล้วเล่นลูกไม้อะไรขึ้นมา เขาก็ไม่รังเกียจที่จะลงมืออย่างโหดเหี้ยม โลกาวินาศเช่นนี้จิตใจคนยากแท้หยั่งถึง หากถึงคราวต้องใจแข็งก็ต้องใจแข็ง
มือที่กำลังดูดเชื้อเพลิงยังคงทำงานไม่หยุด สกรูยาวสิบกว่ามิลลิเมตรหลายสิบตัวลอยค้างอยู่กลางอากาศ ผิวโลหะสะท้อนประกายเย็นเยียบจาง ๆ สั่นไหวเล็กน้อย ปลายแหลมชี้ตรงไปยังหญิงสาวที่เดินเข้ามา พร้อมพุ่งโจมตีได้ทุกเมื่อ
ภายในหัวรถบรรทุกที่จอดอยู่ไม่ไกล หลิ่วชิงซวี่มองเหตุการณ์ภายนอกผ่านกระจกรถอย่างชัดเจน สีหน้าของเธอเคร่งขรึมจริงจัง กลิ่นอายพลังพิเศษจาง ๆ ไหลเวียนรอบกาย ปลายนิ้วกำแน่นขึ้นเล็กน้อย
หญิงสาวก้าวเดินช้ามาก จงใจวางท่าทีอ่อนน้อม ค่อย ๆ เข้าใกล้เย่โม่ทีละนิด
เมื่อระยะห่างระหว่างทั้งคู่เหลือเกือบสิบเมตร เย่โม่ก็เงยหน้าขึ้น ตวาดเสียงเข้มว่า “หยุดอยู่ตรงนั้น มีอะไรก็พูดตรงนั้น”
ทันทีที่สิ้นเสียง สกรูที่ลอยอยู่กลางอากาศก็สั่นรุนแรงขึ้น เสียงหึ่งแผ่วเบาลอยไปกับสายลมจนถึงหูหวังหลัน ความเย็นยะเยือกพลันไต่ขึ้นมาตามแผ่นหลัง
ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ในอาคารอเนกประสงค์ เธอเคยเห็นเย่โม่ควบคุมสกรูสังหารซอมบี้ด้วยตาตัวเอง อานุภาพที่เจาะทะลุกะโหลกได้ในครั้งเดียวทำให้เธอหวาดกลัวจากก้นบึ้งของหัวใจ