【ไม่รู้ว่าตอนนี้ชิงชิงเป็นอย่างไรบ้างแล้ว……】
【ข้าดูจนลืมหายใจไปแล้ว】
【ขอร้องล่ะ อย่างน้อย……อย่าให้ต้องเสียใจเกินไปเลย】
【ไม่กล้าดูต่อแล้ว】
【ชิงชิง ต้องได้พบพี่สาวเป็นครั้งสุดท้ายสิ】
【ภรรยาชิงชิง อย่ากลัวไปเลย พวกเรามาหาเจ้าแล้ว】
บัดนี้เหล่าผู้อ่านต่างร้องไห้จนน้ำตานอง แม้แต่ข้อความแสดงความคิดเห็นก็สั้นลงมาก ไม่มีผู้ใดเอ่ยถึงการปะทะกันระหว่างฉีหลวนกับสือซูหลิงเมื่อครู่ หัวใจของพวกเขาล้วนไปอยู่กับสืออู้ชิง ผู้ซึ่งยังไม่รู้ชะตากรรม
……
สือซูหลิงไม่เคยรู้สึกว่าหนทางสายหนึ่งจะยาวไกลถึงเพียงนี้
ณ ปลายทาง เด็กสาวที่เติบโตมาพร้อมกับนาง ผู้ชอบเดินตามหลังพลางเรียกพี่สาวอย่างเบิกบาน คอยปลอบโยนและให้กำลังใจยามนางทุกข์ใจ บัดนี้เติบใหญ่แล้ว และถึงกับยอมหลอกลวงคนทั้งโลกเพื่อนาง
เด็กสาวยอมก้าวเข้าสู่แผนการตามลำพังเพราะนาง สุดท้ายก็เพราะนางอีกเช่นกัน จึงไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร
ยิ่งสือซูหลิงเดินไปข้างหน้า ภาพเบื้องหน้าก็ยิ่งพร่าเลือน ในห้วงภวังค์ นางคล้ายหวนกลับไปยังวันวานอีกครา เด็กสาวยืนอยู่ไม่ไกล กำลังจดจ่อกับบางสิ่ง ครั้นได้ยินเสียงฝีเท้าก็หันกลับมามอง พอเห็นว่าเป็นนาง รอยยิ้มนุ่มนวลก็พลันปรากฏบนใบหน้า