ซูเจียวเจียวไม่เคยคิดมาก่อนว่าวันหนึ่งเธอจะได้เข้าใจความหมายของประโยคนี้ในสถานการณ์เช่นนี้ ในฐานะเสือดาวหิมะตัวหนึ่ง
ฉงโหลวหยุดหมุนตัว แล้วค่อยๆ เข้าใกล้
ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความจริงจัง ราวกับกำลังเข้าใกล้สมบัติล้ำค่าที่สุดบนภูเขาหิมะ
ภายใต้แสงจันทร์ สีทองในดวงตาของเขาอ่อนโยนราวกับความศรัทธา
ซูเจียวเจียวเป็นฝ่ายหลีกเลี่ยงสายตาก่อน
นางหันหลัง ก้าวเท้าออกเดินไปยังส่วนลึกของอาณาเขต
เดินไปได้ไม่กี่ก้าว นางก็หันกลับมา ส่งเสียงร้องเบาๆ เรียกฉงโหลวที่ยังยืนนิ่งอยู่กับที่
"อู้ว~"
ตามมาสิ
ฉงโหลวรีบก้าวเท้าตามไปทันที
เสือดาวสองตัวเดินเรียงหน้ากัน ผ่านทุ่งหินถล่มที่คุ้นเคย ในที่สุดก็มาถึงหน้าถ้ำหินที่ซ่อนตัวอยู่อย่างมิดชิดแห่งหนึ่ง
นี่คือสถานที่ลับที่สุดในอาณาเขตของฉงโหลว
ปากถ้ำถูกบดบังด้วยก้อนหินขนาดยักษ์หลายก้อน จากภายนอกแทบไม่สามารถมองเห็นได้
ต้องลอดผ่านช่องแคบๆ ระหว่างก้อนหินเหล่านั้นเท่านั้น จึงจะเข้าไปถึงส่วนลึกของถ้ำได้
ซูเจียวเจียวหันกลับมามองฉงโหลวคราหนึ่ง
ดวงตาสีทองคู่นั้นเปล่งประกายภายใต้แสงจันทร์ จ้องมองนางอย่างเงียบๆ
ไม่เร่งเร้า ไม่บังคับ มีเพียงการรอคอย
หากนางต้องการจากไปตอนนี้ เขาจะปล่อยนางไป
ซูเจียวเจียวอ่านความหมายในสายตานั้นออก ความอบอุ่นพลุ่งพล่านขึ้นในหัวใจ
นางเป็นฝ่ายเดินเข้าใกล้ถ้ำก่อน
"อู้ว~"
เข้ามาสิ
รูม่านตาของฉงโหลวหดเล็กลงเล็กน้อย