ซูเจียวเจียวมองดูชิ้นเนื้อที่เห็นได้ชัดว่าเป็นส่วนที่อ่อนนุ่มที่สุดของแกะทั้งตัว ความอบอุ่นพลุ่งพล่านขึ้นในใจ
แต่นางไม่ได้พุ่งเข้าไปกินทันที
นางก้มลง คุ้ยเขี่ยในเนื้อแกะเล็กน้อย แล้วคาบชิ้นตับแกะที่มันที่สุดส่งไปที่ปากของฉงโหลว
"อู๊"
ให้เจ้า
ฉงโหลวตะลึงไปครู่หนึ่ง
แล้วเขาก็อ้าปาก รับตับแกะชิ้นนั้นไว้อย่างว่าง่าย
ซูเจียวเจียวมองดูเขากลืนตับแกะลงคอ ดวงตางอเป็นพระจันทร์เสี้ยวสองแฉก
"โฮว~"
อร่อยใช่ไหมล่ะ
ฉงโหลวไม่ตอบ
แต่ปลายหางของซูเจียวเจียวสั่นไหวอย่างห้ามไม่อยู่แล้ว
ฉงโหลวที่อยู่ด้านข้างดูเหมือนจะรับรู้ถึงบางอย่าง ส่งเสียง"คำราม"ต่ำๆ ในลำคอ แล้วก้มหน้ากินเนื้อต่อไป
...
หลังกินเนื้อเสร็จ เสือดาวหิมะทั้งสองตัวก็เปื้อนเลือดไปทั่วตัว
ซูเจียวเจียวก้มมองดูรอยแดงเหนียวหนืดบริเวณหน้าอกของตัวเอง แล้วย่นจมูกอย่างรังเกียจ
สกปรก
สกปรกเหลือเกิน
นางยืนขึ้น มองไปรอบๆ แล้วก็พบแอ่งน้ำเล็กๆ ไม่ไกลออกไปในไม่ช้า
ดวงตาของซูเจียวเจียวเป็นประกาย วิ่งพรวดพราดไปทางนั้นทันที
พอวิ่งถึงริมน้ำ นางก็รีบมุดหัวลงไป เริ่มล้างคราบเลือดบนใบหน้า
กำลังล้างอย่างสนุก จู่ๆ ก็รู้สึกมีความเคลื่อนไหวอยู่ข้างหลัง
นางหันกลับไป พบว่าฉงโหลวมาไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ กำลังนั่งยองๆ อยู่ข้างหลัง มองดูนางอย่างเงียบๆ
"โฮ?"
เจ้าจะมาล้างด้วยหรือ
ฉงโหลวไม่ขยับ
ซูเจียวเจียวเอียงคอเล็กน้อย จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นได้
นางหมุนตัว แลบลิ้นออกมาเริ่มทำความสะอาดคราบเลือดที่ยังติดอยู่ที่หนวดของฉงโหลว