ยามราตรีลงมา พวกมันทั้งกลุ่มลดความเร็วในการว่ายลง
ผู้นำอย่างซีลดจังหวะการกระพือครีบหางลง คู่ครีบอกกว้างของนางกางออกเล็กน้อย ไม่ได้ใช้เพื่อขับเคลื่อนอีกต่อไป เหลือเพียงการทรงตัวเท่านั้น
ร่างกายของนางรักษาระนาบแนวนอนไว้ในขณะที่ว่ายอย่างเชื่องช้า ทุกครั้งที่ครีบหางขยับเบา ๆ ก็เพียงพอที่จะรักษาแรงพยุงพื้นฐานที่สุดไว้
หย่าที่อยู่เคียงข้างนางรักษาจังหวะที่สอดคล้องกันอย่างสมบูรณ์
วาฬเพศผู้ขนาดมหึมาตัวนั้นแทบเป็นเงาเงียบ ๆ ในการว่ายความเร็วเต่าเช่นนี้ มุมของครีบหาง องศาการกางครีบอก แม้แต่ความสูงของส่วนหัวที่โผล่พ้นน้ำในเวลาหายใจ ต่างก็เหมือนกับซีแทบทุกประการ
ฝูงเล็ก ๆ ทั้งหมดเข้าสู่จังหวะการพักผ่อนยามค่ำคืน
ซูเจียวเจียวรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงนี้
ไม่ใช่ผ่านทางตา แต่ผ่านทางผิวหนัง แรงผลักของกระแสน้ำด้านหน้ากำลังลดลง กระแสน้ำที่ซีกับหย่าสร้างขึ้นเมื่อว่ายผ่านเปลี่ยนจากเชี่ยวกรากเป็นนุ่มนวล ราวกับเพลงเพลงหนึ่งเปลี่ยนจากมาร์ชเป็นเพลงกล่อมเด็ก
นางค่อย ๆ เข้าสู่ภาวะกึ่งหลับกึ่งตื่น ลอยละล่องอยู่นั้น
ฉงโหลวตามติดอยู่ข้างกายนางอย่างกระชั้นชิด
ครีบอกของเขาเกือบจะเฉียดขอบครีบอกของนาง
ร่างกายทั้งตัวของวาฬเข้ามาใกล้จนซูเจียวเจียวสัมผัสได้ถึงกระแสน้ำละเอียดที่ถูกผลักออกมาทุกครั้งที่เขากระพือครีบหาง หนึ่งวงแล้วหนึ่งวง โผเข้าหาสีข้างของนางเบา ๆ แล้วก็สลายไป
ซูเจียวเจียวหลับตาซ้ายลง
การนอนหลับครึ่งสมองของวาฬเพชฌฆาตเป็นความรู้สึกประหลาดที่มนุษย์ไม่อาจสัมผัสได้