"ยังดี ยังดี ฉันเจอต้นไม้เยอะเลย บนนั้นมีผลไม้เต็มไปหมด ผลไม้พวกนี้นึกอยากให้มีรสอะไรก็ได้รสนั้น!"
"พี่น้อง รีบๆ เทรดให้ฉันหน่อย ฉันโคตรอยากกินทุเรียนมานานแล้ว"
"อยากกินของแบบนั้นมันยากตรงไหน รูดทิ้งเองซักกอง ดมเยอะๆ ก็ได้กลิ่นนั้นแหละ!"
"ซอมบี้ชนิดนี้ ถึงจะแข็งแกร่งขึ้นมาก แต่ถ้าฆ่าได้ อายุขัยที่ได้ก็เยอะกว่าเดิมมากเลยนะ"
"โชคกับเคราะห์มันมาคู่กันน่ะ"
"พวกนายเห็นรึยัง เมื่อกี้ไม่ไกลจากบ้านไม้ฉัน มีซอมบี้สูงเป็นสิบกว่าเมตรโผล่มาจากอากาศว่างเปล่า!"
"เพื่อน อย่าโม้ไปหน่อยเลย ซอมบี้สูงสิบกว่าเมตร ต่อยทีเดียวแกก็กลายเป็นก้อนเนื้อแหลกละเอียดแล้ว!"
"มันไม่ได้โจมตีฉันนะ แต่เดินตรงไปทางนึงเลย ฉันกลัวจนเปียกแฉะแล้วเนี่ย"
เชี่ย ฉันก็เห็นเหมือนกัน โคตรน่ากลัวชิบหาย!
"พวกนายใช้ที่ดินรากฐานกันรึยัง นี่หมายความว่าต่อไปจับกลุ่มกันได้แล้วใช่ไหม!"
"ไร้สาระ ขนาดแกยังรู้ คนอื่นก็รู้ทั้งนั้น!"
"ท่านจี้ปั๋วต๋าประกาศแล้วนะ ใครอยากเป็นกระท่อมรองให้เขา แค่จ่ายทรัพยากรตามจำนวนที่กำหนดทุกวัน ก็อาศัยอยู่บนที่ดินรากฐานของเขาได้!"
"ไอ้นี่ยังไม่ตายอีกเหรอ จี้ปั๋วต๋าให้แดกจู๋รึไง ถึงจะไปก็ไปที่ดินรากฐานของท่านฉินหลงนู่น บ้านไม้ระดับแปดนะนั่น ที่ดินรากฐานระดับแปด!"
"ใช่แล้ว ได้ยินว่าถ้าเป็นกระท่อมรองของท่านฉินหลง ไม่ต้องจ่ายทรัพยากรอะไรเลย เหมือนคนในครอบครัวเดียวกัน"