"หยุดก่อน หยิบของกินกับน้ำมาเอง กินให้อิ่ม แล้วไปเอากระท่อมของเธอมา!"
ฉินหลงเห็นว่าซอมบี้ไม่ปรากฏตัวอีกแล้ว จึงตะโกนบอกโจวเหวินฮุ่ยที่ดูอ่อนล้า
เดิมทีเขากะจะปล่อยให้โจวเหวินฮุ่ยออกไปนอกเส้นทางเดิม
เพื่อจะได้เก็บทรัพยากรเพิ่ม
แต่พอลองคิดดูอีกที พรสวรรค์ของโจวเหวินฮุ่ยนี่มันเหมือนเรดาร์ชัด ๆ
ซึ่งสำหรับตัวเขาแล้วถือเป็นตัวช่วยชั้นดีเลยทีเดียว
พาไว้ข้างตัวสิถึงจะใช้ประโยชน์ได้คุ้มที่สุด
อีกอย่าง นี่คือกระท่อมรองหลังแรกของเขา การได้อยู่ใกล้กระท่อมเลเวลสี่ของเขาย่อมปลอดภัยกว่า
ออกไปข้างนอกด้วยกันสองคนก็ยิ่งปลอดภัย เพราะเธอเป็นประเภทที่ไม่มีทางทรยศเขา แม้แต่จะคิดฆ่าเขาก็ยังทำไม่ได้
"ได้ค่ะ ขอบคุณพี่ฉินมากนะคะ!"
โจวเหวินฮุ่ยได้ยินก็ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นในทันที
หยิบน้ำกับขนมปังจากทรัพยากรที่เพิ่งเก็บได้เมื่อครู่ขึ้นมากิน
หิวจริง ๆ นี่นา
ฉินหลงตรวจดูทรัพยากรที่ได้จากการฆ่าซอมบี้
ตอนนี้ทั้งหมดอยู่ในมิติเก็บของของโจวเหวินฮุ่ย
น้ำ 25 ขวด
ขนมปัง 15 ก้อน
หม้อไฟอุ่นร้อนสำเร็จรูป 3 กล่อง
มีดทำครัว 1 เล่ม
ยาหย่า 1 แถว
โค้กเฟยชาง 3 กระป๋อง
ของเหลวเผาไหม้พลังงานสูง 2 หน่วย
ฮวาจื่อ 2 ซอง!
เมื่อเห็นของหลากหลายนี่ ฉินหลงแทบจะกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ
ไม่ใช่เพราะอะไรหรอก ก็เพราะฮวาจื่อสองซองนั่นไง!
เขาติดมันเอามาก ๆ
น่าเสียดายที่ตั้งแต่เข้ามาในโลกนี้ เมื่อวานจนถึงตอนนี้ยังไม่ได้ดูดสักที