"ใช่แล้ว คนที่มีความสามารถจริง ๆ ไม่จำเป็นต้องใช้ปากพูด!"
"ฮิ ๆ พวกแกนี่ใจกล้าดีนะ ข้าจี้ปั๋วต๋าวันนี้จะพูดไว้ตรงนี้เลย ใครกล้านินทาข้า ข้าจดไว้หมดทุกคน ถ้าข้าเจอเมื่อไหร่ ฮิ ๆ!"
"เชี่ย ไอ้จี้ปั๋วต๋านี่มันโรคจิตหรือเปล่า ข้าอยู่นี่แล้ว เข้ามาฟันข้าสิ!"
"ได้พรสวรรค์ระดับ S มาแค่นี้ก็ลืมตัวแล้ว อวดดีไร้ขอบเขต!"
"ผู้นำระดับโลกอย่างฉินหลงยังไม่อวดดีเท่านายเลย!"
"พูดมากไปก็ไร้ประโยชน์ เดี๋ยวก็เปิดอันดับแล้ว รอดูกัน ให้ผลลัพธ์เป็นเครื่องพิสูจน์!"
"พูดบ้าอะไรของแก ข้าจี้ปั๋วต๋าเจ๋งที่สุด"
......
ฉินหลงหาเวลาเหลือบดูอินเทอร์เฟซแชท รู้สึกพูดไม่ออกเลยทีเดียว
นี่คืองานอดิเรกของมนุษย์ในยามค่ำคืนยุคสิ้นโลกที่ไม่มีอะไรทำงั้นหรือ?
มีแรงขนาดนี้ หาทางเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเองไม่ดีกว่าหรือ?
พวกไร้สมองบางคนยังเล่นบทแฟนคลับเหมือนก่อนสิ้นโลกอีก
นี่มันยุคสิ้นโลกนะ ผู้แข็งแกร่งไม่ให้ประโยชน์อะไรกับแฟนคลับของตนหรอก
ในยุคสิ้นโลก พวกแฟนคลับหรืออะไรนั่น ล้วนเป็นพวกที่ถูกเก็บเกี่ยวแบบสุด ๆ
พวกนี้ไม่รู้หรือว่า การพบเจอคนพวกเดียวกันที่นี่ ต่างหากที่น่ากลัวที่สุด
ผู้อ่อนแอ จะถูกผู้แข็งแกร่งกลืนกินจนหมดสิ้น ทุกอย่างเพื่อเอาชีวิตรอด
ส่วนฉินหลงในตอนนี้ ก็รับรู้ได้ถึงความแข็งแกร่งของตัวเองที่เพิ่มขึ้นอีกครั้ง
ภายในเวลาไม่นาน ความแข็งแกร่งของเขาก็ฟื้นคืนมาอีกหน
อายุขัยหนึ่งพันปีได้มาอย่างรวดเร็วเช่นนี้ ช่างเหลือเชื่อจริง ๆ
ฉินหลง
พรสวรรค์: เจ้าแห่งการจารึก (ระดับ S)