แม้แต่โลงศพก็ยังกลายเป็นสมบัติได้หรือ?
บางทีอาจเป็นเพราะตัวเองเข้าใจผิดไปเอง
และสถานที่ที่เย่ฝานพูดถึงนั้น
กลับไม่ได้อยู่บนดาวสีคราม และไม่ได้อยู่ในโลกนี้ด้วย
ตามที่เย่ฝานกล่าว ที่นั่นเป็นโลกที่แท้จริง
คนบนดาวสีครามอยากไปยังโลกที่แท้จริงนั้น ยากมาก
แม้แต่คนอย่างเย่ฝานที่เป็นผู้สืบทอดเทพปกรณัม หลังจากได้สิ่งนั้นมาแล้ว
ก็ยังต้องใช้เวลาเตรียมการถึงแปดพันปี จึงจะมีโอกาสได้ไปยังโลกแบบนั้น
ตอนนี้แม้แต่ฉินหลงเองก็เริ่มอยากรู้เกี่ยวกับโลกที่เย่ฝานพูดถึงบ้างแล้ว
เพียงแต่เขาไปไม่ได้จริง ๆ ต่อให้กลับไปดาวสีครามโลกเดิมก็ยังไม่ได้
ทำได้เพียงก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้งในโลกนี้!
และสถานที่ที่เย่ฝานพูดถึงนั้น มีชื่อว่าโลกมนุษย์!
ในจดหมายฉบับนั้น ฉินหลงเห็นเพียงเท่านี้
"ท่านฉิน ในจดหมายมีเนื้อหาอยู่หลายส่วนที่ฉันใช้วิธีบางอย่างเอาไว้ เธอเห็นแล้วก็จริง แต่จำไม่ได้ จนกว่าพลังจะถึงระดับหนึ่งจึงจะนึกออก"
"บางเรื่องเกี่ยวกับโลกนี้ บางเรื่องเป็นความลับที่พูดไม่ได้ อย่าไปกังวล พอพลังถึงระดับนั้น ก็จะรู้เอง"
"ไม่ว่าโลกไหน ขอแค่มีพลังแข็งแกร่งพอ สุดท้ายก็ล้วนไปสู่จุดหมายเดียวกัน"
"ที่ฝั่งนั้น ฉันจะสูญเสียความทรงจำ แต่เมื่อ cultivation ถึงระดับหนึ่ง ก็ยังนึกถึงเรื่องที่นี่ได้ เพียงแต่ว่ามันต้องใช้เวลาอันยาวนาน รอพบกันครั้งหน้านะ!"
นี่คือเสียงของเย่ฝาน ที่ดังขึ้นในหัวของฉินหลง