ช่างเถอะ ยังไงก็มีเขาคอยดูอยู่ ถ้าเกิดอันตรายค่อยเข้าไปช่วยก็ได้
เมื่อซอมบี้พวกนี้หลั่งไหลเข้ามา
วิธีการโจมตีที่โจวเหวินฮุ่ยใช้ก็รุนแรงขึ้นกว่าเดิม
เปลวไฟปกคลุมทั่วร่างแทบทั้งตัว ไม่มีซอมบี้ตัวไหนเข้าใกล้ได้
อาวุธในมือก็เปลี่ยนเป็นจักรเพลิงขนาดยักษ์
ไม่ใช่ มีจักรเพลิงยักษ์หลายอันด้วยซ้ำ
จักรเพลิงยักษ์เหล่านี้หมุนควงโดยมีเหวินฮุ่ยเป็นศูนย์กลาง เฉือนซอมบี้รอบ ๆ อย่างรวดเร็ว
ซอมบี้ที่ถูกเฉือนใส่กลายเป็นซากดำเกรียมขาดสองท่อนในพริบตา
ฉินหลงเห็นแล้วยังรู้สึกเจ็บแทน
ดีที่ซอมบี้พวกนี้ไม่รู้จักความเจ็บปวด...
ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ตอนนี้ความแข็งแกร่งของโจวเหวินฮุ่ยแตะเลเวลหกแล้ว!
ความเร็วในการพัฒนานี้น่าหวาดกลัวยิ่ง
ปกติแล้ว ด้วยรูปแบบการต่อสู้เช่นนี้ของโจวเหวินฮุ่ย ย่อมกินพลังมหาศาล
แต่เมื่อความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว พลังในร่างที่เหือดแห้งก็ถูกเติมเต็มจนถึงจุดสูงสุดครั้งแล้วครั้งเล่า
นี่แหละคือการรบเลี้ยงรบ
ทันใดนั้น ฉินหลงก็มองเห็นซอมบี้ไร้หนังหลายตัว และยังมีซอมบี้ซึ่งเคลื่อนที่ได้ไม่เร็วแต่แขนขวาใหญ่โตมหึมาพุ่งเข้ามา
แต่พวกนี้ไม่ต้องสนใจเลย ด้วยความแข็งแกร่งของเหวินฮุ่ย สามารถสังหารได้ง่ายดาย
สิ่งที่ทำให้ฉินหลงยกปืนไรเฟิลทำลายล้างในมือขึ้นมาจริง ๆ คือด้านหลังซอมบี้พวกนั้น มีสัตว์อสูรสีดำตัวหนึ่ง
รูปร่างไม่ใหญ่ หน้าตาคล้ายแมวดำบนดาวสีครามในอดีต
แค่เจ้านี่ตัวใหญ่กว่าแมวอยู่นิดหน่อย