เหตุการณ์พลิกผันเกิดขึ้นรวดเร็วเกินไปแล้ว!!
“เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร?!” เสิ่นอวี๋ได้รับข่าวจากเมืองหลวงว่าเสิ่นตวนถูกลอบสังหาร?!
ขณะกำลังทำพิธีบวงสรวงฟ้าขอฝน ท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมาย เขาถูกธนูดอกหนึ่งยิงเข้าใส่ ไม่รู้เป็นตายร้ายดี ยามนี้เมืองหลวงทั้งเมืองถูกประกาศภาวะฉุกเฉินแล้ว
เสิ่นอวี๋นั่งนิ่งงันอยู่ในห้องหนังสือ แม้ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยมองเสิ่นตวนเป็นฮ่องเต้ และคิดแต่จะชิงบัลลังก์มาแทนที่ แต่เขาไม่เคยคิดจะเอาชีวิตอีกฝ่ายเลย
ฟ้ามืดแล้ว หลิวชิงหลิงอุ้มท้องโตเดินเข้ามาในห้องหนังสือ เห็นเสิ่นอวี๋นั่งนิ่งไม่ไหวติงอยู่บนเก้าอี้ จึงเดินเข้าไปถามอย่างเป็นห่วง “เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ?” ปกติถึงเวลานี้เขาควรจะกินข้าวพร้อมนางแล้ว
เสิ่นอวี๋ยกมือทั้งสองขึ้นถูแก้ม ก่อนเอ่ยเสียงอู้อี้ “ฮ่องเต้ถูกลอบสังหาร ยังไม่รู้เป็นตายร้ายดี”
หลิวชิงหลิงเองก็ตกใจกับข่าวนี้เช่นกัน มันเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป พวกเขาเคยคาดการณ์ความเป็นไปได้ไว้นับร้อยนับพัน แต่ไม่เคยนึกเลยว่าจะมีคนลงมือกับเสิ่นตวนอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้
ไม่ใช่แค่พวกเขาเท่านั้น แม้แต่เสิ่นตวนเองก็รู้ดี
ยามนี้เขาฝืนดื่มยาบำรุงกำลังอย่างยากลำบาก แล้วเขียนราชโองการสืบราชบัลลังก์ เรียกเสิ่นกงเข้ามาใกล้ ก่อนกำชับเสียงเบาว่า “ตอนนี้พ่อลูกอย่างเราก็เป็นเพียงปลาเนื้อบนเขียงของผู้อื่น ลูกเอ๋ย วันนี้พ่อมอบบัลลังก์ให้เจ้า พรุ่งนี้เจ้าอาจสิ้นใจอย่างกะทันหันก็ได้”
เสิ่นตวนออกแรงอย่างยากลำบาก ยื่นราชโองการกับตราหยกแผ่นดินให้เสิ่นกง “ถือราชโองการไปหลินชวน มอบให้...พี่ใหญ่ของเจ้า พ่อจะยกบัลลังก์ให้เขา มีเพียงเขาเท่านั้นที่จะคุ้มครองเจ้าได้ เป็นท่านอ๋องผู้สำราญที่ไม่ต้องข้องเกี่ยวกับราชการ ยังดีกว่าต้องตายใต้คมดาบ ฮ่า ๆ ๆ ไม่ว่าใครก็เป็นลูกของเสิ่นตวนทั้งนั้น พูดให้ถึงที่สุด พวกมันก็เป็นกบฏชิงราชบัลลังก์ทั้งสิ้น!!”