ข่าวสถานีโทรทัศน์ตงไห่บรรลุข้อตกลงร่วมงานกับซุ่ยเหมี่ยวไม่ได้แพร่งพรายออกไปในวงการตั้งแต่แรก
ช่วงหลายปีมานี้สถานีโทรทัศน์ตงไห่ตกต่ำลงเรื่อย ๆ รายการที่ออกอากาศเป็นประจำล้วนเป็นละครที่ไม่ค่อยได้รับความนิยมและไม่มีกระแส จะว่าไปแล้วละครของสถานีโทรทัศน์ตงไห่ถึงขั้นถูกคนท้องถิ่นตงไห่ดูแคลน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้ชมที่ถูกตามใจจนเลือกดูแต่ของดี ๆ
แต่หวังไห่หมิงก็เป็นคนที่ทุกคนคุ้นหน้าคุ้นตา ช่วงนี้เขาแวะไปสถาบันภาพยนตร์กลางอยู่บ่อย ๆ ย่อมเข้าตาคนที่ใส่ใจเรื่องนี้
ตอนนี้หวังไห่หมิงนั่งอยู่ตรงข้ามซุ่ยเหมี่ยว เขามาครั้งนี้เพื่อเซ็นสัญญากับเธอ
เดิมทีเขายังไม่ได้รีบร้อนขนาดนี้ แต่เมื่อไม่กี่วันก่อน หลังจากนำเนื้อหาสิบตอนแรกที่ซุ่ยเหมี่ยวเขียนไปมอบให้ผู้บริหารสถานีดู ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
อู๋หย่งจวิน ผู้บริหารสถานี เป็นคนคลั่งไคล้ละครสงครามต่อต้านญี่ปุ่น พอได้เห็นบทละครของซุ่ยเหมี่ยวก็หลงใหลทันที แม้จะมีเพียงไม่กี่ตอนสั้น ๆ แถมยังเป็นแค่การแนะนำตัวละคร แต่ตัวละครแต่ละคนกลับมีชีวิตชีวาราวกับโลดแล่นอยู่บนหน้ากระดาษ ทั้งมีเลือดเนื้อและนิสัยโดดเด่นชัดเจน
อู๋หย่งจวินตบโต๊ะดังปัง «เขียนได้ดีจริง ๆ นี่แหละละครสงครามต่อต้านญี่ปุ่น!» ไม่ต้องพูดถึงรสนิยมการชมละครของอู๋หย่งจวินหรอก เขาไม่รู้ว่าละครเรื่องนี้จะดังหรือไม่ แต่หากถ่ายทำอย่างตั้งใจ ก็ต้องกลายเป็นผลงานคลาสสิกได้แน่นอน
«ไห่หมิง รีบเซ็นสัญญาเลย อย่ารอให้เขียนบทเสร็จ ฉันดูแล้วว่าไม่เลว เตรียมงานล่วงหน้าได้เลย พอคุณซุ่ยเขียนเสร็จก็เปิดกล้องทันที!» เขาดูตื่นเต้นมาก «พวกตาแก่ในสถานีเราไม่ใช่พร่ำบ่นกันหรอกหรือว่าละครสงครามต่อต้านญี่ปุ่นสมัยนี้น่าเบื่อ ถึงเวลาที่พวกเขาจะได้ใช้ความสามารถที่เหลือกันแล้ว!»
ตอนแรกตกลงกันไว้ว่าละครเรื่องนี้จะผลิตโดยทั้งสองฝ่ายร่วมมือกัน ซุ่ยเหมี่ยวต้องการอาศัยความสามารถของสถานีตงไห่ในการถ่ายทำละครสงครามต่อต้านญี่ปุ่น บุคลากรเบื้องหลังหลายตำแหน่ง เช่น ผู้เชี่ยวชาญด้านระเบิดและดอกไม้ไฟ ล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญที่เธอหาได้ไม่ดีนัก คนเก่งตัวจริงซ่อนอยู่ในสถานที่ที่กำลังเสื่อมโทรมเช่นนี้