ตอนอายุ 55 ปี ซุ่ยเหมี่ยวโพสต์ข้อความว่าเธอจะพักฟื้นร่างกายสักหน่อย ยังไม่มีกำหนดกลับ เหล่าแฟนละครนี่โหดจริง ๆ ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา ภายใต้แรงผลักดันของพวกเขา ซุ่ยเหมี่ยวไม่กล้าอู้งานแม้แต่นาทีเดียว
ตอนแรกเธอสนใจอาชีพนักเขียนบท เลยเข้ามาทำงานนี้ตั้งแต่สามสี่สิบปีก่อน
ตอนนี้เธออยากอาศัยช่วงที่ยังมีเรี่ยวแรง ออกไปเดินเล่นข้างนอกให้มากขึ้น แต่กลัวแฟนละครจะเร่งให้เขียนบท เลยเลือกโกหกคำเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปเสีย
ตอนนี้ฟางซินยังคงเป็นคนจัดการงานต่าง ๆ ให้เธอ รวมถึงทีมงานรอบตัวก็ยังเป็นคนกลุ่มเดิม อยู่เคียงข้างเธอมาจนเกษียณ ซุ่ยเหมี่ยวจึงไม่รับคนเพิ่มอีกแล้ว
ฟางซินมองซุ่ยเหมี่ยวเก็บข้าวของเอง ก็ยังอดเป็นห่วงไม่ได้ «เธอไม่รับสายพี่ชายเธอเหรอ เขาโทรมาหาฉันแล้ว อยากส่งคนไปคุ้มกันเธอ»
«ช่วงนี้ฉันบล็อกเขาไปแล้ว ทำไมยิ่งแก่ยิ่งขี้บ่นนะ ฉันก็ไม่ได้จะไปที่เปลี่ยวร้างหรือเล่นกีฬาเสี่ยงอันตรายสักหน่อย อยู่ในประเทศจะต้องกลัวอันตรายอะไรด้วย»
ซุ่ยเหมี่ยวจัดกระเป๋าเป้เสร็จก็สะพายขึ้นบ่า มือหนึ่งลากกระเป๋าเดินทางอีกมือหนึ่ง ท่าทางดูสบาย ๆ อย่างบอกไม่ถูก
«เอาละ ฉันไปก่อน เธอก็กลับไปอุ้มหลานเถอะ»
ฟางซินมองซุ่ยเหมี่ยวออกเดินทางท่องเที่ยวตามใจอยาก พูดตามตรงก็แอบอิจฉาอยู่เหมือนกัน
ซุ่ยเหมี่ยวคิดว่าคงไม่มีใครสังเกตเห็นการเดินทางของเธอ แต่ไม่คิดเลยว่าแค่วันแรกที่ไปถึงภูเขาไท่ซานก็ถูกจับได้แล้ว
แต่ไม่ใช่เพราะมีคนจำเธอได้ ช่วงสิบปีมานี้เธอแทบไม่ปรากฏตัว ต่อให้เป็นนักเขียนบทหรือดาราก็คงไม่มีใครจำได้แล้ว
ที่จริงเป็นแค่เรื่องบังเอิญ เพราะทุกวันนี้แทบทุกคนโพสต์คลิปลงโต่วอิน เธอบังเอิญเดินอยู่ข้างหน้ากลุ่มนักศึกษาที่ฟิตเหมือนหน่วยรบพิเศษ เลยติดเข้าไปในคลิปพอดี