สุ่ยเหมี่ยวแช่อยู่ในอ่างอย่างสบายใจ ยกแขนล้างท้องให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี เฮ้อ ในที่สุดก็ได้อาบน้ำสักที สบายตัวจริง ๆ!
พอเลิกงาน หลี่เสี่ยวเหวินก็พาเธอไปโรงพยาบาลสัตว์เพื่อถ่ายพยาธิ ฉีดวัคซีน และอาบน้ำ ที่ทำแบบนี้ก็เพราะมีเรื่องอยากขอร้อง «เหมียวเหมียว เห็นแก่ที่วันนี้ฉันเสียเงินให้เธอตั้งเยอะ เดี๋ยวต้องช่วยทำให้ฉันภูมิใจด้วยนะ!»
สุ่ยเหมี่ยวถอนหายใจ ตอนอยู่บนรถเธอก็ได้ยินเรื่องทั้งหมดแล้ว หลี่เสี่ยวเหวินคุยโวกับครูฝึกของต้าจ้วงว่าเธอจัดการต้าจ้วงจนหมอบ แถมยังชมเธอเสียเลิศเลอ อีกฝ่ายไม่เชื่อ ยืนกรานว่าจะต้องมาเห็นกับตาว่าเธอมีฝีมือแค่ไหน
หลี่เสี่ยวเหวินย่อมตอบตกลง แต่จะไปทั้งสภาพมอมแมมแบบนี้ก็น่าอายเกินไป เธอเลยจัดบริการให้สุ่ยเหมี่ยวครบชุด หวังให้เจ้านายแมวช่วยรักษาหน้าของเธอไว้ได้
«แมวที่เก็บมาได้คุ้มจริง ๆ ไม่ซนเลย ฉันเพิ่งเคยเห็นแมวที่ให้ความร่วมมือขนาดนี้» สัตวแพทย์เอ่ยชมไม่หยุด จนหลี่เสี่ยวเหวินเคลิ้มไปด้วย สุดท้ายจึงซื้ออาหารแมว ที่ปีนป่ายแมว ทรายแมว และของจิปาถะอีกกองโต
สุ่ยเหมี่ยวยอมแพ้ไปแล้ว เธอคิดว่าชาตินี้ได้เกิดเป็นแมว ก็ถือว่าได้พักร้อนในโลกนี้แล้วกัน ไม่อย่างนั้นจะให้ทำอะไร กลายเป็นยอดมนุษย์แมวไปกอบกู้โลกหรือไง?
พอขนของทั้งหมดขึ้นรถแล้ว สุ่ยเหมี่ยวก็ขึ้นไปนั่งเบาะข้างคนขับ จากนั้นร้องใส่หลี่เสี่ยวเหวินสองสามครั้งว่า รีบออกรถได้แล้ว
«จางลี่ ฉันพาเหมียวเหมียวมาแล้ว มาดูสิ» หลี่เสี่ยวเหวินเดินเข้าไปในหน่วยสุนัขตำรวจพลางเรียกคน จางลี่สอบเข้ามาจากต่างถิ่น ที่นี่ไม่มีทั้งบ้านและรถ จึงได้รับการจัดห้องพักไว้ในหน่วยสุนัขตำรวจ กลางดึกแล้วก็ยังอยู่ที่นี่
จางลี่เป็นครูฝึกของต้าจ้วง และเป็นผู้ดูแลสุนัขเพียงคนเดียวของหน่วยสุนัขตำรวจทั้งหน่วย ในหน่วยมีสุนัขอยู่ตัวเดียวคือต้าจ้วง เดิมทีมีแผนเพาะเลี้ยงสุนัขตำรวจ โดยตั้งชื่อสุนัขตัวแรกว่าต้าจ้วง แล้วตัวต่อ ๆ ไปก็จะชื่อเอ้อร์จ้วง ไล่ไปเรื่อย ๆ