"ไม่รอดแน่!"
จิตใจของลู่หลีส่วนใหญ่มุ่งไปที่การควบคุมทหารวิญญาณ ตอนนี้แม้อยากเร่งฝีเท้าหนีก็ไม่ทันเสียแล้ว
การโจมตีหนักหน่วงของทหารวิญญาณก็ไม่สามารถสังหารเฉินหาวได้ในทันที
ทางตัน!
ชั่วพริบตา ลู่หลีถึงขั้นเตรียมใจสู้ตาย!
ทว่าขณะนั้นเอง ศรเพลิงลูกหนึ่งก็ปรากฏในสายตาเขา พุ่งเข้าใส่หัวไหล่ของเฉินหาวอย่างแม่นยำ!
การโจมตีไม่ทันตั้งตัวทำให้การเคลื่อนไหวของเฉินหาวชะงักไปชั่วขณะ
ลู่หลีฉวยจังหวะ ไม่ถอยแต่กลับรุกเข้าใส่!
ในเมื่อหลีกไม่พ้น
ก็ต้องสู้กันจนกว่าจะตายไปข้าง!
แขนขวาพลันกลายเป็นใบมีดคมกริบ โจมตีพร้อมกับทหารวิญญาณรูปตั๊กแตนตำข้าว!
ได้ยินเสียงฉึกฉับเบาๆ สองครั้ง ร่างของเฉินหาวก็แข็งค้างอยู่กับที่!
"สำเร็จ?"
ลู่หลีไม่มีเวลาใส่ใจความสงสัยในใจ รีบขยับแขนเคียวฟันตัดขวาง!
ท้องของเฉินหาวถูกผ่าเป็นแผลกว้าง เลือดสาดกระเซ็น หมดเรี่ยวแรงต่อต้านโดยสิ้นเชิง
"ลู่หลี!"
สวีเซียวร้องเสียงหลง วิ่งตรงมาทางลู่หลี
ตอนนี้ลู่หลีถึงได้สติว่าศรเพลิงเมื่อครู่เป็นฝีมือของหม่าฮ่าน
เขาได้รับการช่วยเหลือจากสวีเซียวจอมใจบุญ 'อีกครั้ง' งั้นเหรอ?
"ลู่หลี เป็นยังไงบ้าง? บาดเจ็บตรงไหนไหม?"
สวีเซียวตรวจดูอาการของลู่หลีทั่วร่าง ในดวงตางามเต็มไปด้วยความห่วงใยที่ยากจะเก็บกด
"เอ่อ ฉันไม่เป็นไร... ขอบคุณนะ..."
แม้ลู่หลีจะไม่ชอบใจความใจบุญของสวีเซียว
แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเมื่อครู่ถ้าไม่ใช่เพราะการโจมตีสกัดสำคัญของหม่าฮ่าน เขาก็คงไม่สามารถสังหารเฉินหาวได้
"จะขอบคุณอะไรกัน ฉันบอกแล้วไม่ใช่หรือ ว่าฉันเป็นหัวหน้าห้อง มีหน้าที่ดูแลเพื่อนร่วมห้องทุกคน"