"ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวเลยนะ..." เฉียนทงต้าเผยสีหน้าซาบซึ้ง ถอนหายใจยาว
ในจังหวะที่เขากำลังรู้สึกเช่นนั้น ถนนไกลออกไปพลันส่งเสียงเครื่องยนต์คำรามดังสนั่น
ทุกคนหันไปมองตามเสียง พบขบวนรถที่เรียงยาวราวกับลำตัวมังกร กำลังเคลื่อนเข้าสู่เมืองอย่างช้า ๆ
ขบวนรถดูเหมือนจะสังเกตเห็นความผิดปกติบนถนนเช่นกัน จึงหยุดแต่ไกล ไม่ได้เข้าใกล้เพิ่ม
มีเพียงสามคนที่ลงมาจากรถคันแรก ก้าวเท้าเข้ามาอย่างไม่เร่งรีบ
ไม่ใช่ใครอื่น นั่นคือหลิวเหวินเจี้ยน หลิวจิ่ว และหลิวปา
ตั้งแต่ได้รับข้อความจากลู่หลีว่า 'เข้าเมืองได้แล้ว' ใจของพวกเขาก็เต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ
คิดไม่หยุดว่าจะรับมือกับหลิวเสี่ยวเสีย รองหัวหน้าตระกูลหลิวอย่างไร พร้อมกับต้องให้ตระกูลจ้าวร่วมมือ 'สาดโคลน' ตามแผนแสดงละครด้วย
พอเข้าเมือง ก็พบศพนอนเกลื่อนพื้นเต็มไปหมด
ทั้งของคนตระกูลหลิว และของคนตระกูลจ้าว
หลิวเหวินเจี้ยนจิตใจเลื่อนลอย นึกว่าตนเองเครียดเกินเหตุจนเห็นภาพหลอน
เมื่อแน่ใจครั้งแล้วครั้งเล่าว่าทุกอย่างเป็นเรื่องจริง ความกังวลในใจก็กลายเป็นความตะลึงพรึงเพริด!
ดูเหมือนท่านเทพลู่หลีจะ...จัดการเรื่องทุกอย่างให้เขาเรียบร้อยแล้ว?
หลิวจิ่วและหลิวปาก็อ้าปากค้าง ตาค้างเช่นกัน
แต่ปฏิกิริยาของพวกเขาชัดเจนว่าเร็วกว่าหลิวเหวินเจี้ยนมาก
ไม่ใช่เพราะทั้งสองปรับตัวเก่งกว่าหรอก ส่วนใหญ่เป็นเพราะความคิดที่เชื่อมั่นในตัวลู่หลีอย่างไร้เงื่อนไขฝังรากลึกอยู่ก่อน
เดิมก็รู้สึกว่าการจัดการของท่านเทพลู่หลีแฝงด้วยกลเม็ดล้ำลึก บัดนี้เมื่อเห็นศพของคนตระกูลหลิวและตระกูลจ้าวเกลื่อนถนน ก็ยิ่งยืนยันความคิดที่มีอยู่ก่อน