“ดี หลังจากเสถียรแล้ว ก็พัฒนาตามแผนที่ฉันเสนอก่อนหน้านี้”
ลู่หลีพยักหน้าตอบรับ
ลูกหลานตระกูลหลินคนอื่นๆ ก็มีใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มเต็มไปด้วยความเลื่อมใสในวิธีการของลู่หลีจากใจจริง
มีเพียงหลินชิ่นเยวี่ยที่ยังคงเม้มปากเบะ ในใจรู้สึกเปรี้ยวปากคิดว่า:
“ก็แค่โชคดีเก็บเศษส้มหล่นได้ จะมีอะไรน่าภาคภูมิใจนักหนา...”
“ไม่เห็นจะใช้นายคนเดียวบุกเดี่ยวเข้ายึดศูนย์อพยพได้เลย อาศัยแค่หุ่นเชิดเจ๋งๆ สี่ตัวก็แค่นั้น”
“ตระกูลหลินตอนนี้ถึงยึดศูนย์อพยพได้ แต่จ้าวเฉวียนไม่ตาย ภัยร้ายก็ยังไม่หมดไป ต่อไปไร้ทรัพยากร ก็ยังก้าวเดินลำบาก!”
“นายลู่หลีนี่มีความสามารถนัก ทำไมไม่ไปฆ่าจ้าวเฉวียนซะล่ะ?”
ความคิดมากมายวนเวียนในหัวของหลินชิ่นเยวี่ย
ทว่ายังไม่ทันได้ตกตะกอน คำพูดต่อมาของลู่หลี ก็ทำเอาหญิงสาวชะงักงันไปทันที
“จริงสิ รบกวนนายท่านหลินเรียกคนตระกูลหลินมาช่วยเพิ่มหน่อย ทางนี้ยังมีศพของคนตระกูลจ้าวกับตระกูลหลิวที่ยังไม่ได้ค้นของ ต้องใช้แรงคนเพิ่ม”
ศพของคนตระกูลจ้าวกับตระกูลหลิว?
ลู่หลีนี่บุกเดี่ยวไปหาเรื่องจ้าวเฉวียนมาจริงๆ?
“โอ้ๆ ได้เลย!” หลินเทียนเซี่ยรีบพยักหน้า หันไปพูดกับหลินชิ่นเยวี่ยว่า:
“ชิ่นเยวี่ย ไม่ได้ยินที่คุณลู่พูดหรือ? รีบไปเรียกคนมา”
หลินชิ่นเยวี่ยแม้ในใจจะเต็มไปด้วยความสงสัย แต่ก็ทำตามคำสั่งของหลินเทียนเซี่ย ไปเรียกลูกหลานตระกูลหลินมา
เดิมคิดว่ามาสักสิบกว่าคนคงพอแล้ว
แต่ไม่คิดว่าลู่หลีจะขมวดคิ้วเล็กน้อย พูดตรงๆ ว่าคนน้อยเกินไป