หลีลั่วชะงัก
มีจุดไหนบกพร่องงั้นหรือ?
ร่องรอยของเธอถูกเปิดเผยแล้ว?
ลู่หลีอธิบาย:
“ข้าส่งเฮยซากับไป๋ซาติดตามเจ้า แต่เจ้ากลับไม่รู้ตัว ต้องเพิ่มความระวังตัวอีก”
เด็กสาวได้ฟังก็ก้มหน้าอย่างสำนึกผิด:
“ข้าไร้ความสามารถ ทำให้ผู้มีพระคุณผิดหวัง”
ลู่หลียิ้มแหยๆ
ในใจคิดว่าเด็กนี่เวลาฆ่าคนไม่ลังเลเลยสักนิด แต่ทำไมต่อหน้าเขากลับเป็นเหมือนนางหลินไต้เงวียน
เปราะบางจนทำให้คนพูดเสียงดังไม่ได้
ลู่หลีรีบปลอบพร้อมรอยยิ้ม:
“ไม่ได้ว่าเจ้าไร้ความสามารถ คราวหน้าระวังก็พอ ยังไงก็เพื่อความปลอดภัยของเจ้าล่ะนะ…”
หลีลั่วพยักหน้าจริงจัง:
“หลีลั่วจะจดจำไว้ หากคราวหน้าพลั้งเผลออีก หลีลั่วยอมชดใช้ด้วยชีวิต!”
ลู่หลี: “….”
ดูเหมือนยิ่งปลอบยิ่งออกทะเล
ช่างเถอะ
ค่อยๆ สร้างความรู้สึกปลอดภัยให้เด็กนี่ในวันข้างหน้าแล้วกัน…
ลู่หลีคิดพลางเปิดแผงข้อมูลติดต่อหลินเทียนเซี่ย
ด้วยปัจจัยของ[สปอร์สูบวิญญาณ] ทำให้สังหารจางเซวียนโดยตรงไม่ได้
ต้องการทลายกระดาน ลู่หลีต้องลงมือเอง
เวลาผ่านไปอีกหลายวัน
วันนี้ หน้าศูนย์อพยพของจางเซวียน จู่ๆ ก็มีพ่อค้าปริศนาคนหนึ่งปรากฏตัว
สวมชุดดำคลุมหน้า แยกไม่ออกว่าเป็นใคร
ไม่ทักทายใครด้วย เพียงปูผ้าขาดผืนหนึ่งตรงจุดที่ไม่ไกลไม่ใกล้จากทางเข้าศูนย์อพยพ ตั้งแผงของริมทาง
ของที่ขายมีไม่กี่ชิ้น ดูเหมือนจะเป็นของเก่าทั้งนั้น