เดิมทีหวังว่าการถามจะทำให้ลู่หลีใส่ใจ
ทว่าชายหนุ่มได้ยินแล้ว กลับตอบเรียบๆ ว่า
"เรื่องนี้ฉันจัดการเอง นายมุ่งดูดซับประชากรเถอะ"
"การบุกเบิกเพาะปลูกก็อย่าทิ้ง พอคนมากขึ้น การบริโภคจะมากขึ้น ต้องเตรียมการล่วงหน้า"
หลินเทียนเซี่ยทั้งขำทั้งอึดอัด
พอพูดถึงประชากรกับการเพาะปลูก ลู่หลีคิดรอบคอบถี่ถ้วนทุกด้าน
แต่ทำไมถึงละเลยการป้องกันถึงเพียงนี้?
ไม่กลัวเลยหรือว่าเมื่อรอยแยกปะทุ จะทำลายศูนย์อพยพ?
หลินเทียนเซี่ยยังอยากเกลี้ยกล่อมลู่หลี ให้เขาคิดหนักถึงวิกฤตที่กำลังจะมาถึงในอีกสามวัน
แต่ตอนนี้ลู่หลีลุกขึ้นแล้ว ล้วงของที่มีลักษณะเป็นเอกสารสัญญาออกมา
"เอาไว้แค่นี้ก่อน ฉันไปสักพัก..."
"เอ่อ คุณลู่ไม่กินข้าวก่อนหรือครับ..." หลินเทียนเซี่ยลุกจะไปส่ง แต่เห็นร่างลู่หลีถูกห่อหุ้มด้วยเส้นหยาบจำนวนมาก แล้วหายวับไปตรงนั้น
เหลือเพียงพ่อลูกตระกูลหลินสองคนในห้องประชุม เต็มไปด้วยความสับสน มองหน้ากันไม่รู้จะทำอย่างไร
เรื่องพิศวงพิเศษ [บ่อนการพนันที่แปลกประหลาดพิกล]
ร่างลู่หลีปรากฏขึ้น ภายใต้สายตาจับจ้องของภารโรงสี่คน เขาเดินตรงไปหาฮันเซิล
"ท่านฮั่น ตั๋วเข้าแดนลับผลิตได้เท่าไหร่แล้ว?"
ฮันเซิลลูบคลำสิ่งของคล้ายเครื่องถ่ายเอกสาร โดยไม่เงยหน้าตอบ
"500 ใบ หนึ่งผลึกปฐมระดับหนึ่งต่อหนึ่งใบ"