[ใช้เหรียญแห่งโชคชะตาสำเร็จ!]
[ได้รับไอเทมระดับเทพหนึ่งเดียว——ย้อนเวลา!]
แม้แต่สวรรค์ยังอยากให้โอกาสเขาอีกครั้งงั้นหรือ?
ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบเลือดของลู่หลีแสยะยิ้มจาง ๆ ใช้แรงสุดท้ายของร่างกายย้อมน้ำยาเข้าปาก!
มีชีวิตอีกครั้ง คนทรยศทั้งหมดต้องตาย!!
[แผงข้อมูลประจำตัวสร้างเสร็จสิ้น วิบัติวันสิ้นโลกจะเริ่มในอีก 10 วินาที โปรดเตรียมตัว!]
เสียงเย็นชาดังก้องในสมองของทุกคน
ลู่หลีเงยหน้าขึ้นทันที ภาพที่ปรากฏคือห้องเรียนที่เคยคุ้นเคย
ย้อนเวลาออกฤทธิ์แล้ว เขากลับมาจริง ๆ!
เวลานี้ เหล่าเพื่อนร่วมชั้นในห้องต่างมองหน้ากันด้วยความฉงน
"เฮ้ย นี่เมื่อกี้ได้ยินเสียงแปลก ๆ บ้างไหม?"
"เชี่ย นายก็ได้ยินเหมือนกัน? ฉันนึกว่าฉันได้ยินคนเดียว..."
"วันสิ้นโลก? ฉันเพิ่งเขียนการบ้านเสร็จเชียวนะ!"
"ฮ่า ๆ ๆ ช่างข้อสอบเถอะ พลังที่ฉันปลุกได้คือศรสายฟ้า! ระดับเพชร!! ไร้เทียมทานแล้ว ฮ่า ๆ ๆ!!"
"เวร อาถรรพ์จริง! พรสวรรค์ของฉันคือการสอดแนม ได้แค่ระดับเหล็กดำ..."
"สอดแนม? ระดับเหล็กดำ?"
ลู่หลีได้ยินเสียงก็หันไป เห็นฉินอันหลินนั่งริมหน้าต่างกำลังบ่นด้วยสีหน้าหมองหม่น
ถ้าความทรงจำของเขาไม่ผิด คนคนนี้จะถูกสัตว์ประหลาดฆ่าตายในวินาทีแรกที่วันสิ้นโลกมาถึง!
เป็นไปตามคาด
ยังไม่ทันที่ไอ้ซวยจะพูดจบ เสียงกระจกหน้าต่างแตกก็ดังขึ้นทันที
ตั๊กแตนประหลาดตัวหนึ่งขนาดตัวเท่าเด็กเล็กพุ่งเข้ามาในห้อง แขนคมกริบดุจใบมีดตวัดแรง ตัดศีรษะของฉินอันหลินหลุดออกไปกว่าครึ่ง!
ห้องเรียนที่วุ่นวายพลันเงียบสงัด
"อสู สัตว์ประหลาด..."
"หัว... หัวหายไปครึ่งหนึ่ง..."
"มันหันมาแล้ว..."
ความตื่นตระหนกปะทุขึ้นในห้อง เพื่อนร่วมชั้นแตกกระเจิง แย่งกันเบียดเสียดไปที่ประตูห้องเรียน
ทว่าลู่หลีกลับเดินสวนเข้าไปใกล้ตั๊กแตนสัตว์ประหลาดอย่างช้า ๆ
เขาจำสัตว์ประหลาดเบื้องหน้าได้——
ตั๊กแตนใบมีด!
ในฐานะสัตว์ประหลาดชนิดแรกที่ปรากฏเมื่อเกมวันสิ้นโลกเริ่ม ตั๊กแตนใบมีดแม้มีพลังทำลายร้ายกาจ แต่มันเปราะบาง
แค่โจมตีที่คอเรียวของมัน ก็ฆ่าได้ง่ายดาย
ลู่หลีผู้มีชีวิตอีกรอบรู้จุดนี้ดี ตอนนี้กำลังจับเก้าอี้เตรียมจะลงมือ
ยังไม่ทันโจมตี ศรสายฟ้าสว่างจ้าก็ยิงเข้าใส่หน้าตั๊กแตนใบมีดก่อนแล้ว
ลู่หลีเห็นดังนั้นก็ชะงัก รีบวางเก้าอี้ลง
เขาเกือบลืมจ้าวฮุย ไอ้หนุ่มผู้โชคดีที่ปลุกพลังระดับเพชรได้
"หลีกไปให้หมด ดูศรสายฟ้าของท่านปู่!"
จ้าวฮุยที่ซุ่มโจมตีสำเร็จเห็นการโจมตีมีผล ความกลัวในตาก็จางหายไปในพริบตา เปลี่ยนเป็นความโอหังสุดโต่ง
เขาเป็นอัจฉริยะที่ปลุกพลังระดับเพชรได้!
ตั๊กแตนสัตว์ประหลาดเบื้องหน้าช่างน่าหวั่นเกรงเสียที่ไหน!
ทว่าน่าเสียดายที่จ้าวฮุยไม่รู้จุดอ่อนของตั๊กแตนใบมีดอยู่ที่ลำคอ
ศรสายฟ้าที่ขว้างไปก่อนหน้านี้ ไม่เพียงไม่ฆ่าสัตว์ประหลาดตาย กลับยิ่งทำให้มันโกรธแค้นหนัก
เมื่อเห็นตั๊กแตนใบมีดกระโจนเข้าใส่อย่างดุร้าย จ้าวฮุยได้แต่ขว้างศรสายฟ้าออกไปไม่หยุดเพื่อขัดขวาง
ประกายไฟแตกกระจาย ห้องเรียนทั้งห้องพลันโกลาหลอลหม่าน
ลู่หลีฉวยจังหวะนี้แอบย่องไปข้างศพของฉินอันหลิน
ไม่ใช่ว่าเขามีพฤติกรรมวิปริตอะไร แต่เป็นเพราะพลังที่ลู่หลีปลุกได้นั้นพิเศษยิ่งนัก——
[กลืนวิญญาณ]
พลังนี้ใช้ไม่ได้กับสิ่งมีชีวิต และไม่มีการจัดระดับขั้น
ชาติที่แล้วลู่หลีคิดว่าตัวเองปลุกพลังขยะไร้ประโยชน์ แต่ภายหลังจึงค้นพบว่ากลืนวิญญาณนั้นเหนือธรรมดายิ่ง
เพราะมันกลืนวิญญาณของศพได้!
ไม่สนเลเวล ไม่สนระดับขั้น!
ขอเพียงเป็นศพ ลู่หลีก็กลืนวิญญาณมันได้ แปรเปลี่ยนเป็นแต้มพลังวิญญาณ!
ชิงพรสวรรค์ มาเป็นของตน!
และตอนนี้ ลู่หลีวางมือลงบนศพฉินอันหลินแล้ว
ใช้พลัง!
[กลืนวิญญาณผู้เล่น Lv.0 แต้มพลังวิญญาณ +1]
[ชิงความสามารถ——สอดแนม (เหล็กดำ)]
[เก็บรักษาจิตวิญญาณไว้หรือไม่ (ใช่/ไม่ใช่)]
ลู่หลีครุ่นคิดเล็กน้อย เลือกใช่
การกลืนวิญญาณมนุษย์มีโอกาสปรากฏตัวเลือกให้เก็บรักษาจิตสำนึก
ฉินอันหลินคนนี้ดีอยู่ ชาตินี้กลืนวิญญาณเขา ไม่จำเป็นต้องลบล้างจิตสำนึก
เมื่อพลังวิญญาณตนเข้มแข็งพอ อาจหลอมเป็นองครักษ์วิญญาณ กลายเป็นกำลังสนับสนุนของตน
คิดถึงตรงนี้ ลู่หลีก็กวาดสายตาไปไม่ไกล
สมกับเป็นความสามารถระดับเพชรจริง ๆ
แม้จ้าวฮุยจะแม่นยำย่ำแย่ ไม่เคยโจมตีถูกจุดอ่อนตั๊กแตนใบมีดสักครั้ง แต่ภายใต้การระดมโจมตีเละเทะของมัน สัตว์ประหลาดก็แขนขาขาด บาดเจ็บทั่วร่าง
สุดท้ายส่งเสียงร้องโหยหวน ตั๊กแตนใบมีดสิ้นใจตาย
เมื่อเห็นการต่อสู้จบ ลู่หลีก็เข้าไปหาศพทันที
พลังกลืนวิญญาณของเขาไม่เพียงใช้กับศพมนุษย์ ศพสัตว์ประหลาดก็ใช้ได้ผลเช่นกัน
[กลืนวิญญาณสัตว์ประหลาด Lv.1 แต้มพลังวิญญาณ +2]
[ชิงความสามารถ——แขนมีด (ทองแดง)]
ต่างจากมนุษย์ โดยปกติวิญญาณสัตว์ประหลาดไม่มีตัวเลือกให้เก็บรักษาจิตสำนึก
ลู่หลีคิดว่า อาจเป็นเพราะสิ่งมีชีวิตพวกนี้ยังไม่วิวัฒนาการด้านสติปัญญา
"ลู่หลี นายกำลังทำอะไร?!"
ขณะลู่หลีกำลังดึงมือกลับจากศพตั๊กแตนใบมีด ด้านหลังก็ดังเสียงน่ารำคาญของอิ้งจื่ออัน
คนคนนี้ปกติก็เป็นลูกน้องของจ้าวฮุย ตอนนี้เห็นจ้าวฮุยปลุกพลังพิเศษแกร่งกล้า ก็ยิ่งกลายเป็นหมาประจบสอพลอ
จ้าวฮุยก็หันมามองลู่หลี สีหน้าไม่แน่นอน
ลู่หลีเตรียมแผนไว้แล้ว ท่าทางเป็นธรรมชาติ
"อ๋อ ไม่มีอะไร แค่อยากลองความสามารถของฉัน"
"ลองความสามารถ? ระดับอะไร?"
"ระดับเหล็กดำ สอดแนม"
ลู่หลีเอ่ยบอกความสามารถของฉินอันหลินโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า
อิ้งจื่ออันได้ยินก็เผยท่าทางเย้ยหยัน
"นึกว่าอะไร ที่แท้ก็เหล็กดำห่วย ๆ จะสอดแนมก็ไปสอดแนมที่อื่น อย่ามาแตะของปล้นของพี่จ้าวนะ! ไป๊ไป..."
จ้าวฮุยยกมือขึ้น ห้ามว่า
"เฮ้ย ให้มันพูดให้จบ"
ลู่หลีทำท่าทางซาบซึ้ง
"ความสามารถสอดแนมของฉันหาแหล่งกำเนิดผลึกปฐมได้"
"แหล่งกำเนิดผลึกปฐม?" แววตาจ้าวฮุยเคร่งเครียด
"ที่ไหน?"
เมื่อวันสิ้นโลกมาถึง ทุกคนมีข้อมูลบางอย่างถูกอัดใส่สมอง รวมถึงการใช้ประโยชน์ของผลึกปฐมด้วย
ผลึกปฐมเกิดได้ภายในร่างสัตว์ประหลาด เป็นวัสดุจำเป็นสำหรับการเติบโตของผู้เล่น
"หัว"
ลู่หลีพูด พร้อมกับถอยหลังไปก้าวหนึ่ง
ท่วงท่าเล็กน้อยนี้ทำให้จ้าวฮุยพอใจมาก เขายกคางไปทางอิ้งจื่ออัน
"ไป เอาผลึกปฐมออกมา"
ความสามารถที่อิ้งจื่ออันปลุกได้คือ[กรงเล็บ] เป็นความสามารถระดับเงิน ช่วงแรกพลังต่อสู้น้อย แต่บังเอิญเหมาะแก่การผ่าท้องชำแหละ
ไม่นาน ผลึกปฐมสีเทาดำก็ถูกขุดออกมา
มองดูผลึกปฐมนี้ ในตาอิ้งจื่ออันฉายแววโลภ แต่สุดท้ายก็ส่งให้จ้าวฮุย
"พี่จ้าว เป็นผลึกปฐมขั้นหนึ่ง"
ผู้เล่นดูดซับผลึกปฐมเพื่อเลื่อนขั้น
ผลึกปฐมขั้นหนึ่งให้ 1 แต้มประสบการณ์ ขั้นสองให้ 20 แต้ม ขั้นสามให้ 100 แต้ม...
เป็นเช่นนี้เรื่อยไป
ช่องทางเลื่อนขั้นที่ดูแสนธรรมดา แท้จริงแฝงลึกล้ำ
เพราะผู้เล่นหนึ่งสัปดาห์ดูดซับผลึกปฐมได้เพียง 10 ก้อน ทว่าไม่จำกัดขั้นของผลึกปฐมที่ดูดซับ
ผู้เล่นที่ดูดซับผลึกปฐมขั้นหนึ่งทั้งหมด 10 ก้อนเหมือนกัน ระดับก็ย่อมตามหลังผู้เล่นที่ดูดซับผลึกปฐมขั้นสองอย่างมาก
แน่นอน เบื้องหลังเคล็ดลับนี้เวลานี้มีเพียงลู่หลีที่รู้
จ้าวฮุยดูดซับผลึกปฐมโดยไม่ลังเล แล้ววางท่าผู้อยู่เหนือกว่า
"ไม่เลว พวกเราต้องหาทางหาผลึกปฐมเพิ่ม จะได้แข็งแกร่งเร็ว ๆ"
อิ้งจื่ออันประจบสอพลอทันที
"ใช่ ๆ ทุกคนแยกย้ายกันไป ผลึกปฐมที่ได้มาให้พี่จ้าวหมด!"
ได้ยินคำนี้ ก็มีเสียงไม่พอใจจากฝูงชน
"พวกเราเอาชีวิตเข้าเสี่ยงหาผลึกปฐมมา ทำไมต้องยกให้จ้าวฮุยฟรี ๆ?!"
"ทำไม?"
จ้าวฮุยหัวเราะเย็น จับจ้องคนที่คัดค้าน ในมือประกายไฟวาบ
"ก็เพราะฉันปลุกความสามารถระดับเพชร ส่วนนายไม่มี!"
……