ในโลกพิลึกกฎเกณฑ์ ฮันเซิลเคยบอกว่า สิ่งของในถุงของฉีเจ๋ออวี่มีมูลค่าถึง 2100 แต้ม
เทียบเท่าไอเทมระดับเทพนิยายชิ้นหนึ่ง
แถมยังเป็นราคาที่ตีเพราะสภาพเสียหายหนักเกินไป
หากสมบูรณ์ มูลค่าคงประเมินไม่ได้
“หรือว่าจะเป็นไอเทมหนึ่งเดียวระดับเทพนิยาย?”
ลู่หลีคาดเดาไปพลาง เทของในถุงผ้ามิติออกมาทั้งหมด
มองคร่าว ๆ ล้วนเป็นข้าวของเศษเล็กเศษน้อย
แขนตั๊กแตนใบมีดที่หัก, ซากด้วง, เสื้อผ้าขยำยับ, เส้นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่กินเหลือครึ่ง...
แม้แต่ถุงยางยังมีอีกสองชิ้น!
ระเกะระกะเต็มไปหมด
แต่ไม่เห็นไอเทมที่เทียบเท่าระดับเทพนิยายเลยสักชิ้น
“ถูกซ่อนไว้?”
ลู่หลีขมวดคิ้วเล็กน้อย เริ่มคุ้ยค้นทีละอย่าง
ครู่ต่อมา ข้าวของทั้งหมดถูกพลิกหา
แม้แต่เส้นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่กินไปครึ่ง ลู่หลียังหยิบออกมา ดูว่ามีอะไรซ่อนในซองหรือไม่
แต่ก็ไม่พบแม้แต่เงาของไอเทมเทพนิยาย
“คงไม่ซ่อนอยู่ในนั้นหรอกนะ...”
สายตาลู่หลีลอบมองถุงยางสองชิ้นตรงมุมโต๊ะ
ขณะกำลังจะแกะดู เสียงร้องตกใจของอลิสซาดังมาจากด้านข้าง
ลู่หลีหันไปมอง พบว่าไข่มังกรที่อลิสซากอดไว้ในอ้อมอกมีปฏิกิริยา
ตั้งแต่ถูกเขาผัดในกระทะเหล็ก ไข่มังกรก็เงียบสงบมาตลอด
เหมือนจมลงสู่ห้วงนิทรา
ปกติอลิสซาเป็นผู้กอด มันจึงไม่ค่อยเป็นที่สังเกต