"บาปอะไร... ฉันไม่รู้เรื่องที่คุณพูดเลยสักนิด ที่นี่เกิดอะไรขึ้นกันแน่?! ฉันไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ..."
หลัวหงคุกเข่าอยู่กับพื้น ดูน่าเวทนายิ่งนัก
แม้แต่คนใจหินที่สุดมาเห็น ก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความเห็นใจ
แต่ลู่หลีกลับไม่หวั่นไหว
เพราะเขาจำความแค้นจากชาติก่อนได้แจ่มแจ้ง!
เขารู้ดีว่าหญิงที่กำลังร้องหาความบริสุทธิ์ตรงหน้านี้ คือคนที่เอาเหล็กเส้นหนาเท่านิ้วหัวแม่มือ ตอกเข้าไปในร่างของแม่เขาทีละดอก ๆ อย่างโหดเหี้ยม!
"หยุดร้อง! สารภาพบาปไปซะ!"
เฉินหาวสัมผัสได้ถึงอารมณ์หม่นหมองของลู่หลี จึงตวัดปลายเท้าเตะเข้าที่ปากของหลัวหงอย่างแรง
เสียงกรีดร้องดังขึ้นครั้งหนึ่ง พื้นก็มีฟันเปื้อนเลือดเพิ่มมาหลายซี่
ลู่หลีทำเป็นไม่เห็น ยกมือเรียกองครักษ์วิญญาณฉินอันหลินออกมา
"ช่วยฉันเทผลึกปฐมพวกนี้ลงในตัวทำละลายที ฉันทำไม่ทัน"
"ไม่มีปัญหา ท่านหัวหน้าลู่หลี!"
ฉินอันหลินทำความเคารพแบบตลก ๆ
แต่ไม่นาน เขาก็รู้สึกได้ว่าบรรยากาศตรงหน้าไม่ปกติ รีบวางมือลงอย่างเก้อเขิน แล้วคล่องแคล่วทำงานต่อไป
เมื่อมีฉินอันหลินเป็นผู้ช่วย ประสิทธิภาพในการละลายผลึกปฐมก็เพิ่มขึ้นเท่าตัว
ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ผลึกปฐมทั้งหมดก็ถูกเทลงในตัวทำละลาย
และในจังหวะนั้น สวีเซียวก็ส่งผลึกปฐมมาเพิ่มอีกชุด
มากกว่า 30,000 ก้อน
ลู่หลีรู้สึกประหลาดใจ
เดิมทีเขาคาดการณ์ไว้ในใจว่าจะได้ผลึกปฐมระดับหนึ่งราว 100,000 ก้อน
แต่สวีเซียวทำงานเกินเป้าหมายนี้ไปมาก และเกินอยู่ไม่น้อยทีเดียว
ลู่หลีถามด้วยความสงสัย:
"รวมทั้งหมดได้ 130,000 ก้อน เกินคาดมาก ทำยังไงถึงได้เยอะขนาดนี้?"
"ก็ผูกขาดไงจ๊ะ~~~"