"คุณลู่ หมายความว่าชิ่นเฟิงจะต้องใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในรูปแบบนี้เท่านั้นงั้นหรือ?"
หลินเทียนเซี่ยเอ่ยถามด้วยความตื่นตระหนก
"นั่นก็ไม่เชิง" ลู่หลีปลอบโยน
"พรสวรรค์ 'ย้ายวิญญาณแย่งชิง' ยังคงอยู่ เพียงแต่ว่าต้องกลับไปใช้วิธีเติมพลังด้วยการสังเวยเหมือนเมื่อก่อน"
"แค่ตอนนี้ยังทำไม่ได้"
"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้…" หลินเทียนเซี่ยถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ลู่หลีกล่าวต่อ
"ท่านผู้อาวุโสวางใจเถิด ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิต หลินชิ่นเฟิงก็จะไม่เป็นอะไร"
"รอให้ภายหลังมีวิธี ข้าจะทำให้หลินชิ่นเฟิงกลับคืนสภาพเดิมเป็นอันดับแรก"
ในเรื่องนี้ ลู่หลีไม่ได้โกหก
ขอเพียงรักษาจิตสำนึกของหลินชิ่นเฟิงไว้ ให้นางดำรงอยู่เป็นองครักษ์วิญญาณ ย่อมต้องมีทางฟื้นคืน
ต่อให้วิธี 'ย้ายวิญญาณแย่งชิง' จะใช้การไม่ได้
'กลืนวิญญาณ' เมื่อพัฒนาไปถึงขั้นหลัง ก็สามารถหลอมร่างใหม่ให้แก่องครักษ์วิญญาณได้
แน่นอน ทั้งหมดนี้ล้วนต้องใช้เวลา
นิกิตาคืนรูปปั้นดินให้ลู่หลี เห็นเขาส่งต่อให้หลีลั่ว ก็เอ่ยขึ้นว่า
"ข้าว่าตอนนี้หลินชิ่นเฟิงอยู่ในสภาพนี้ก็ดีแล้วนะ"
"อย่างน้อยยังพูดได้ ขยับตัวได้ ดีกว่าถูกขังอยู่ในรูปปั้นดินเล็กๆ แค่นั้นตั้งเยอะ..."
ลู่หลี "..."
เด็กซื่อคนนี้ทำไมชอบพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดอยู่เรื่อย?
เจินไน่เหอยังอยู่ใน 'รูปปั้นดินเวทมนตร์' นั่นเลยนะ!
ลู่หลีกำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง หางตากลับเห็นรูปปั้นดินในมือของหลีลั่วขยับเล็กน้อย!
ในสถานการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิด รูปปั้นดินระเบิดแตกละเอียดเสียงดังตูม กลายเป็นฝุ่นผงคลุ้งตลบ