เมื่อเสียงนับถอยหลังสิ้นสุดลง ห้องรอก็สั่นสะเทือนอีกครั้ง
กฎบนผนังแตกกระจายและรวมตัวใหม่ กลายเป็นประตูบานใหญ่ที่วาดด้วยลายเส้นง่าย ๆ
วินาทีต่อมา เสียงคลิกจากกุญแจที่ไขดังขึ้น
ประตูลายเส้นค่อย ๆ เปิดออก
ด้านหลังประตูเป็นทางเดินยาวเนืองนิตย์
ส่วนที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตู คือหุ่นยนต์ประหลาดที่สวมชุดลายทางฟ้าขาว และสวมหน้ากากสามเหลี่ยมกลับหัวเกินจริง
มันทักทายด้วยน้ำเสียงสูงและแปลกประหลาดว่า
“ว่าไงพวกมือใหม่ในสนามประลอง! ข้าคือผู้ตัดสินการต่อสู้ครั้งนี้ ตัวแทนแห่งความยุติธรรม—ดีโอ จอมระเบิด!”
“ต่อไป ข้าจะนำพวกเจ้าทั้งสองเข้าสู่การประลองที่สุดยอดเยี่ยม เชิญตามข้ามา!”
พูดจบ ผู้ตัดสินดีโอก็ทำท่าทางเชิญ
แต่ชาวพัลรุสยังมึนงง ส่วนลู่หลีก็นั่งนิ่งบนกองระดับทองไม่ไหวติง
หุ่นยนต์ยกมือป้องปาก ทำเสียงคล้ายไออิเล็กทรอนิกส์สองสามครั้ง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงกระอักกระอ่วนว่า
“อะแฮ่ม... พวกท่านสองคน การอิดออดไม่มีประโยชน์ เมื่อใช้[ตั๋วสนามประลอง]แล้วต้องทำการประลอง ตัดสินแพ้ชนะ นี่คือกฎ”
“ต้องตัดสินแพ้ชนะ...” ชาวพัลรุสพึมพำ น้ำเสียงเบาหวิว ดูเหมือนจะเป็นเด็กผู้หญิง
“ขอยอมแพ้เลยได้ไหม?!”
คำพูดนี้ทำให้ลู่หลีตกใจจนตกจากกองระดับทองลงกับพื้น
ผู้ตัดสินดีโอยืดตัวขึ้น ถามด้วยน้ำเสียงลากยาวว่า
“เจ้าแน่ใจนะที่จะยอมแพ้เลย?”
“ไม่ ไม่ ไม่ พวกเราต้องเข้าร่วมการแข่งขัน!”