วันสิ้นโลกทั้งใบ: ตื่นขึ้นพร้อมพรสวรรค์กลืนวิญญาณ

ตอนที่ 156 แดนลับสังหารนองเลือดขนาดมหึมา! ก็แค่นี้เอง?

6 นาที· 1.5K คำ

เมื่อเห็นว่าไม่อาจเกลี้ยกล่อมได้ ลู่หลีจึงเลิกเสียเวลา

“หลีลั่ว เจ้าไปทางด้านหลัง เลือกฆ่ามนุษย์มดที่กัดกินซากศพมาแล้ว เก็บศพพวกมันมาด้วย”

“ความปลอดภัยของตัวเองเป็นอันดับแรก เน้นคุณภาพ ไม่เน้นปริมาณ”

“เจ้าค่ะ ผู้มีพระคุณ” เด็กสาวพยักหน้า ร่างพลันกลายเป็นเงาดำสายหนึ่ง พุ่งทะยานไปยังที่ห่างไกลอย่างรวดเร็ว

“อลิสซา เจ้าเปิดพรสวรรค์ทิ้งไว้ เตรียมพร้อมรับมือศึกได้ทุกเมื่อ”

“นิกิตา เจ้าอยู่ที่เดิม ปกป้องความปลอดภัยของอลิสซา”

หลังจากสั่งการเสร็จ ลู่หลีก็นึกคิดในใจ

[พรางกาย]เปิดใช้!

เขาแอบออกจากกลุ่มคน เคลื่อนเข้าหาฝูงมด

ไม่ได้ใช้ความสามารถพรสวรรค์ที่อึกทึกอย่าง[ศรสายฟ้า]แต่เลือกใช้[หัวใจแม่เหล็กสารพัด]ที่เพิ่งได้มาไม่นาน

พรสวรรค์ระดับทองคำขาวนี้เหมาะมากสำหรับการลอบสังหาร

เพียงแค่ผูกโยงกับอาวุธโลหะสักชิ้น เช่น ‘เข็มเหล็ก’ ของหลี่เชียนจี๋ ก็สามารถบังคับมันให้เข่นฆ่าเป้าหมายใดๆ ได้

และจำนวนอาวุธที่ควบคุมได้นั้นสัมพันธ์กับแต้มคุณสมบัติจิตของผู้เล่นเอง

แต้มจิตยิ่งสูง จำนวนอาวุธที่ควบคุมได้พร้อมกันก็ยิ่งมาก

หลังจากเติบโตมาหลายวันนี้ แต้มคุณสมบัติจิตปัจจุบันของลู่หลีอยู่ที่ 56.2 สามารถควบคุม ‘เข็มเหล็ก’ ได้พร้อมกัน 11 เล่ม

ทว่าเขากลับไม่คิดใช้ ‘เข็มเหล็ก’ เป็นอาวุธ

ประการแรก การแยกสมาธิควบคุมเข็มเหล็กหลายเล่ม ท้ายที่สุดก็ต้องฝึกฝน

ประการที่สอง มีของทดแทนที่ดีกว่า

นั่นก็คือเปลือกเมล็ดพันธุ์ลึกลับนั่นเอง

ตามคำบอกเล่าของฉีเจ๋ออวี่ ตอนที่สิ่งนี้ร่วงลงมาจากฟ้า มันสามารถทะลวงพื้นอาคารได้ถึง 12 ชั้นติดต่อกัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป