คำพูดนี้หลุดออกมา ทำเอาทั้งห้องตกตะลึง
หากก่อนหน้านี้ หลิวไห่เทาและพวกยังคลางแคลงใจในตัวตนที่แท้จริงของ 'หลิวไคว่อู่'
ตอนนี้ก็ถือว่าฟันธงได้อย่างสิ้นเชิงแล้ว
ที่ไหนได้จะเป็นผีร้ายตามทวงวิญญาณ ชัดๆ เลยคือศัตรูที่หมายหัวมาเชือดไก่ให้ลิงดู!
"ลู่หลี?!"
อูเหนิงลี่ตาเบิกโพลง ตะโกนเป็นจีนสำเนียงแปร่ง
'หลิวไคว่อู่' พยักหน้า สีหน้าประหนึ่งคนน่าปั้นสอนได้:
"ก็คือข้าหนุ่มหล่อคนนี้ไง!"
"ในเมื่อรู้แล้วว่าข้าเป็นใคร ก็ยื่นคอมาเร็วเข้า ทุกคนก็ยุ่งๆ กันทั้งนั้น อย่าเสียเวลา"
พลางพูด 'หลิวไคว่อู่' ล้วงหยิบมีดสั้นด้ามหนึ่งออกจากถุงผ้ามิติ โชว์ท่วงท่าโอเว่อร์ให้ทุกคนดู:
"มีดของข้า อาบยาพิษร้ายแรงเชียวนะ!"
"แค่ถลอกนิดเดียว ก็ส่งพวกเจ้าลงนรกได้!"
"ฉะนั้นไม่ต้องกลัวเจ็บ..."
'หลิวไคว่อู่' พูดยังไม่ทันจบ ไอ้หมวกกันน็อคสองคนที่ประกบข้างอูเหนิงลี่ก็ทนร้องคำรามลั่นไม่ได้อีก กระโจนเข้าใส่เขาพร้อมกัน!
ร่างทั้งสองมีแสงประกายสมบัติสว่างวาบขึ้นพร้อมกัน ดูท่าว่าน่าจะสวมใส่ไอเทมที่เสริมพลังต่อสู้ได้บางอย่าง
'หลิวไคว่อู่' เหมือนจะคาดการณ์ไว้ก่อนแล้ว
เห็นเขาไม่รีบไม่ร้อนถอยหลังไปครึ่งก้าว หลบเปิดทางให้ ขณะเดียวกันก็ตวัดแขนขวา
รวบคอไอ้หมวกกันน็อคคนหนึ่งไว้ได้ ก็อาศัยแรงส่งเหวี่ยงสุดแรง!
เพียงได้ยินเสียง 'ตึง' ทึบ!
ไอ้หมวกกันน็อคที่ถูกรวบคอ กระแทกเข้าใส่ร่างเพื่อนอย่างจัง!
ทั้งคู่กระเด็นลอยละลิ่วไปด้วยกัน ของใช้โต๊ะเก้าอี้ตามทางแหลกยับเยิน
หลิวไห่เทารูม่านตาหดตัว
ในฐานะหัวหน้าตระกูลผู้มีพื้นฐานวิทยายุทธ์ เขามองออกว่าท่วงท่าของ 'หลิวไคว่อู่' เมื่อครู่ ไม่มีเทคนิคอะไรเลย