"จริงด้วย…"
เหล่ามนุษย์หมาป่าสาวตาแจ่มใสขึ้น ความมั่นใจในใจพุ่งพล่าน!
ฝ่ายมนุษย์หมาป่าได้รับการคุ้มครองจากกฎ!
ตราบใดที่กฎระบุว่า[การปลอมตัวของหมาป่าสีเทาไม่มีผู้ใดจับได้]ก็จะไม่มีใครจับได้เด็ดขาด!
เช่นเดียวกับในเรื่องพิศวงก่อนหน้านี้ที่[บ้านหมูหนึ่งหลังจุลูกหมูได้เพียง 300 ตัว]
กฎจำกัดจำนวน ก็ยัดได้แค่ 300 ตัว
แม้จะเพิ่มอีกตัวเบียดเข้าไปก็ไม่ได้
นี่คือแดนลับแห่งกฎ!
"พวกเราพุ่งเข้าใส่เลย! ฆ่าเจ้าหนูน้อยหมวกแดงขู่ขวัญนี่!"
มนุษย์หมาป่าสาวผมสั้นตะโกนลั่นเข้าประชิดลู่หลีก่อนใคร
ทว่า
ฉากที่ไม่บาดเจ็บตามที่คาดมิได้ปรากฏ
เลื่อยโซ่ทะลวงร่างมนุษย์หมาป่าสาวได้ราวกับนิ้วจิ้มกระดาษบาง!
เหล่ามนุษย์หมาป่าตะลึงงัน
ไหนว่าการปลอมตัวไม่มีผู้ใดจับได้?
ไหนว่าบาดเจ็บไม่ได้แม้แต่น้อย?
ทำไมหนูน้อยหมวกแดงถึงฆ่ามนุษย์หมาป่าตัวหนึ่งได้ง่ายดาย?
"เธอ…เธอทำร้ายพวกเราได้ยังไง? พวกเรายังอยู่ในสถานะปลอมตัวนะ!"
หนึ่งในมนุษย์หมาป่าสาวตะโกนอย่างสิ้นหวัง มือทั้งสองรั้งผ้าคลุมศีรษะลายดอกบนหัวไม่หยุดราวกับต้องการพิสูจน์อะไรบางอย่าง
"เลื่อยโซ่ ต้องเป็นเลื่อยโซ่ในมือเขามีปัญหาแน่!"