มุมปากของลู่หลีกระตุก "เมื่อไหร่นายกล้าได้ขนาดนี้..."
ฉินอันหลินวิเคราะห์อย่างจริงจัง:
"มีพรสวรรค์[พรางกาย]นี่นา ต้องไม่ถูกพบแน่!"
"อีกอย่างฉันยังไม่ได้เลือกเส้นทางเลื่อนขั้น ถ้าตายจริง ๆ ก็ไม่เสียหายอะไร!"
"แต้มพลังวิญญาณนายจะลดนะ..." ลู่หลีเสริมในใจเงียบ ๆ "ถึงจะไม่เยอะก็เถอะ"
"ยังไงก็ให้ฉันลองหน่อยเถอะนะ?"
"อย่าแม้แต่คิด ต่อให้พรสวรรค์นายพลิกแพลงขนาดไหน ก็ไม่มีทางสังหารสิ่งมีชีวิตระดับลอร์ดได้ในพริบตา" ลู่หลีห้ามพฤติกรรมหาเรื่องตายของฉินอันหลินทันที
"นายนึกว่าระดับกับค่าสเตตัสต่างกันมันมีไว้โชว์รึไง?"
"เอ่อ ทำไม่ได้เหรอ?" น้ำเสียงฉินอันหลินฟังดูผิดหวัง "เห็นปกตินายสังหารข้ามขั้นได้ตลอดเลยนี่..."
ลู่หลีเพิ่งจะอธิบายว่านั่นก็เพราะเขาเข้าใจสัตว์ประหลาดพวกนั้น รู้จุดอ่อนของพวกมัน ฉินอันหลินก็เปลี่ยนเรื่องทันที:
"งั้นฉันไม่ลงมือ แค่ขโมยของนิดหน่อยคงได้ใช่ไหม?"
"ขโมยของ?"
"ใช่!" น้ำเสียงฉินอันหลินกลับมาตื่นเต้นอีกครั้ง:
"นายไม่รู้หรอก ข้างตัวนางพญามดก้นโตตัวนั้นมีกล่องสมบัติระดับเพชรอยู่ใบหนึ่ง แค่มองก็รู้ว่าไฮเอนด์มาก ข้างในต้องมีของดีแน่!"
กล่องสมบัติระดับเพชร?!
ได้ยินแค่นี้ ลู่หลีก็ไม่อาจสงบนิ่งได้อีกต่อไป
พรสวรรค์ของผู้เล่นมีระดับขั้น กล่องสมบัติก็เช่นกัน
คุณภาพมีทั้งหมดเจ็ดระดับ: ระดับดำ ระดับทองแดง ระดับเงิน ระดับทอง ระดับทองคำขาว ระดับหยก ระดับเพชร